Don’t Enter the Wrong Deal

In the film business, a great story is not enough. A great script is not enough. Even money is not enough. The people behind the deal can make or break the journey. Step into the wrong partnership, and a project that should have flown can become a chain around your neck.

Cut to - 

Never do business with people who lack maturity or don’t understand the basics of business. The danger is not always visible on day one. The real trouble starts later—when you can’t move forward, can’t easily walk away, and find yourself spending your time, energy and peace of mind dealing with problems you never needed to have.

That’s why, in the film industry, choosing the people is as important as choosing the project. 

Not every offer is an opportunity. 

Not every handshake deserves a deal. 

Not every person who wants to enter your film deserves a place in your journey.

Film is a battlefield. You need guts to enter the field, conviction to stay in the game, and wisdom to know who should stand beside you when the battle begins.

- Manohar Chimmani 

విషయం బడ్జెట్ కాదు... సబ్జెక్టు!

ఒక సినిమా ప్రాజెక్ట్ గురించి వారం రోజులుగా చాలా సీరియస్‌గా ఆలోచిస్తున్నాను. అంతా అనుకున్నట్టు జరిగితే, అదే నేను చేసే మొట్టమొదటి అత్యంత భారీ బడ్జెట్ సినిమా అవుతుంది.  

అయితే ఇక్కడ విషయం బడ్జెట్ కాదు... సబ్జెక్టు. 

అనుకోకుండా ఇప్పుడే ఒక మిత్రుని నుంచి చాలారోజుల తర్వాత కాల్ వచ్చింది. ఆశ్చర్యం ఏంటంటే... అతను కూడా అలాంటి ఆలోచనతోనే ఉన్నాడు. 

"చేద్దాం మనం. స్క్రిప్ట్ రెడీ చెయ్యి... నువ్వే డైరెక్టర్" అన్నాడు నా మిత్రుడు. 

కట్ చేస్తే -

పూర్తిస్థాయిలో ఒక్కటే అంశం పైన దృష్టిపెట్టగలిగినప్పుడు, అవకాశాలకి ద్వారాలు వాటంతట అవే తెర్చుకుంటాయనుకుంటాను. 

- మనోహర్ చిమ్మని   

Turn Pro

The difference between an amateur and a professional is rarely talent. More often, it is habits.

An amateur does something when he feels like it.

A professional does it because it has become part of who he is.

Your habits quietly decide your standards. Your standards decide your actions. And your actions, repeated long enough, decide your results. So if you want to change your status, don't just wish for a better outcome.

Change what you repeatedly do.

Stop saying, “I’m trying.” Start doing. Show up. Practice. Improve. Repeat.

Let your habits prove what your words promise.

Change your habits. Change your standards. Change your status. Turn Pro.

- Manohar Chimmani 

ఒక్క సినిమా... ఇంతమందిని భయపెడుతోందా?

సినిమాలు పుట్టినప్పటినుంచి చూస్తున్నాం... హిట్లు, ఫ్లాపులు మామూలే. కాని, వీళ్ళకు నచ్చని ఒక సినిమా గురించి నిద్రలు మానుకొని ఇలా వందలకొద్ది రివ్యూలు, ఇంటర్వ్యూలతో ఒక సినిమాను ఆడుకుంటున్నారంటే... ఈ బజ్ మామూలుది కాదు.  

ఇప్పుడే ఒక ఇంటర్వ్యూ చూశాను. "ప్యారడైజ్" చెత్త సినిమా అని ఒక డజన్ సార్లు ఆ యాంకర్ ఏడ్చాడు. "డైరెక్టర్ మీద ఏం యాక్షన్ తీసుకుంటారు?" అని ఇంకో అరడజన్ సార్లు అడిగాడు. ఒక్క హిట్ సినిమా తీయని గెస్ట్ ఆయనకు వీలయినంత విషం ఆయన కక్కాడు.    

ఆయనెవరు యాక్షన్ తీసుకోడానికి? నువ్వెవరు యాక్షన్ తీసుకొమ్మని అడగడానికి?  

వీళ్లకి ఎందుకంత ఏడుపు? 

మేము ఎవర్నీ ఏమనట్లేదు అంటూనే కావల్సినంత విషం కక్కారు.  

ఈమధ్యే అట్టర్ ఫ్లాప్ అయిన ఎన్నో భారీ బడ్జెట్ సినిమాల మీద వీళ్ళు ఇంత ఏడవలేదు ఎందుకు? 

ఇలాంటి చెత్త లాబీనంతా నిద్రలేకుండా చేస్తున్నది వేరే. వాళ్ళ లోపలి ఎజెండాలు వేరే.  

ఒక సినిమా మీద - దాని రిలీజ్ కంటే ముందు నుంచి - రిలీజ్ తర్వాత కూడా - ఇంత విషం కక్కటం నిజంగా అవసరమా?

తెలంగాణ నేపథ్యం, సమ్మక్క సారక్క కథా నేపథ్యం స్పూర్తితో సింబాలిక్‌గా తీసిన ఒక సర్రియలిస్టిక్ సినిమా "ప్యారడైజ్." ఇదంతా తెలీనివారికి... ఇక్కడి భాష-సంస్కృతులను గౌరవించలేనివారికి... ఇది ఎక్కే చాన్స్ లేదు, అసలు నచ్చదు. 

లోపల్లోపల ఇంకేవో ఇన్నర్ ఎజెండాలు, భయాలు ఉన్నవారికి అసలు నచ్చదు. నిద్రపట్టనీయదు.         

సినిమా హిట్టో ఫ్లాపో పక్కనపెడితే...   ఇంత మందికి నిద్రలేకుండా చేసిన నాని, శ్రీకాంత్ ఓదెల, సుధాకర్ చెరుకూరి & టీమ్ అంతా... ఒకరకంగా... భారీ సక్సెస్ సాధించినట్టే. 

- మనోహర్ చిమ్మని  

నా కొత్త పుస్తకం ఆలోచన కూడా...

జీవితంలో ఒక దశ తర్వాత చెయ్యాలనుకున్నది చేసేసుకుంటూ పోవడమే. మిగిలిందంతా జస్ట్ బుల్‌షిట్! 

ఆ దశ కొందరికి కొంచెం ఎర్లీగా వస్తుంది. కొందరికి కొంచెం ఆలస్యంగా వెలుగుతుంది. నాలాగా. 

కట్ చేస్తే -   

సినిమా ప్యాషనేట్స్ అయిన కొంతమంది లైక్‌మైండెడ్ ఔత్సాహికుల నెట్‌వర్క్‌ను సృష్టించుకొనే ప్రయత్నంలో భాగంగానే ముందు నేనీ బ్లాగ్‌ను సృష్టించాను. 

ఊరికే సినిమా టిడ్‌బిట్స్, రొటీన్ వార్తల్లాంటివి రాయకుండా... నా అనుభవంలో నాకు తెలిసిన ఫిలిం ఇండస్ట్రీ లోపలి విషయాలను లైటర్‌వీన్‌లో, హిపోక్రసీ లేకుండా రాస్తూ పంచుకోవాలన్నది నా ఆలోచన.  

అందుకే, ఈ బ్లాగ్‌కు "నగ్నచిత్రం" అని పేరు పెట్టాను. 

(ఈ మధ్యే "The Rich Monk" అని పేరు మార్చాను. అది వేరే విషయం. దాని గురించి మరోసారి చెప్తాను.)

మొదట్లో దీన్ని కొంచెం సీరియస్‌గా, కొంచెం ఈజీగా, కొంచెం కేర్‌లెస్‌గా తీసుకొంటూ ఏదో ఒకటి రాస్తూపోయాను.

కాని, నెమ్మదిగా బ్లాగింగ్ ఎంత శక్తివంతమైందో నాకర్థమైంది. నా దినచర్యలో భాగమైంది. 

తర్వాత్తర్వాత, నా ఫ్రీలాన్సింగ్ క్రియేటివ్ యాక్టివిటీ మొత్తానికి దీన్నే ఒక "హబ్‌"లా ఉపయోగించుకొంటూ, ఏ ఒక్కదానికీ పరిమితం చేయకుండా అన్నీ దీన్లోనే రాయడం ప్రారంభించాను.  

ఈ బ్లాగింగ్ ప్లాట్‌ఫామ్ మీదే - అందరూ - అన్నీ - ఇక్కడే - నాకు కనెక్ట్ కావడం ప్రారంభమైంది.

21 ఆగస్టు 2012 నాడు, అనుకోకుండా సృష్టించిన ఈ "నగ్నచిత్రం" వయస్సు చూస్తుండగానే 14 ఏళ్ళు దాటింది.

కట్ చేస్తే - 

మొన్నటి నా లేటెస్ట్ బెస్ట్ సెల్లర్ పుస్తకం "కేసీఆర్ - The Art of Politics" ఆలోచన నాలో రావడానికి కూడా నాకత్యంత ఇష్టమైన నా ఈ బ్లాగింగ్ అలవాటే కారణం అయ్యింది.    

ఇప్పుడు కొద్దిరోజుల్లో ప్రచురిస్తున్న నా కొత్త పుస్తకం ఆలోచన కూడా నేను బ్లాగ్‌లో రాస్తున్నప్పుడే అనుకోకుండా వచ్చింది. పుస్తకం వివరాలు త్వరలో పోస్ట్ చేస్తాను. 

Sometimes I think of blogging as finger exercises for a violinist. Sometimes I think of it as mulching a garden. And sometimes, I think of it as my fascinating girlfriend. 

Whatever it is, I love it. It keeps me writing, thinking, experimenting—and it makes my “real” writing better.

- మనోహర్ చిమ్మని 

Maybe You Didn’t Lose Them. Maybe You Were Saved.

Sometimes, people leave your life not because you failed, but because their presence was never meant to stay.

What feels like rejection today may actually be protection.

God may remove the wrong people before they can destroy something precious within you.

So, don’t keep chasing what God has already removed.
Don’t call every goodbye a loss.

Some people are lessons.
Some are warnings.

And some exits are blessings in disguise.

You’re not losing anyone. You’re being divinely protected.

- Manohar Chimmani  

Glamour, Money, Sex & Soul

Glamour can attract you.
Money can impress you.
Sex can excite you.

But none of them can answer the deepest question...
Who are you when all three disappear?

Enjoy glamour.
Create wealth.
Experience desire.

But don't trade your soul for any of them.

Because the richest person isn't the one who owns the most.

It's the one who can enjoy everything—and still remain free.

—  Manohar Chimmani 

ఏషనాగుల కట్టమీద... ఇంత ఏడుపా?

తెలంగాణ గడీల చారిత్రక నేపథ్యం, సమ్మక్క సారక్క కథ స్పూర్తిగా తీసుకొని, సింబాలిక్‌గా తీసిన ఒక అద్భుతమైన సర్రియలిస్టిక్ సినిమా "ది ప్యారడైజ్".  

ఈ నేపథ్యం తెలియనివారికి ఈ సినిమా నచ్చకపోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.

సినిమా బాగాలేదంటారు... ఓకే. 
ఎగతాళి చేస్తారు కొందరు... అది వాళ్ళ సంస్కారం.  

కాని, పనిగట్టుకొని ఏదో మూడో ప్రపంచ యుద్ధం వచ్చినట్టు ఈ సినిమా గురించి అదే పనిగా నెగెటివ్ రివ్యూలు, బ్రేకింగ్ న్యూస్‌లు, ఇంటర్వ్యూలు గట్రాలతో ప్రచారం చేయాల్సిన అవసరం లేదు. కాని, చేస్తున్నారు. 

బహుశా, వారంతా ఇలా చేయడానికి కారణాలు వేరే ఉండి ఉంటాయి. 

ఈమధ్య వచ్చిన భారీ ఫెయిల్యూర్ సినిమాల్లో ఏ ఒక్క సినిమా గురించి కూడా ఇలాంటి నెగెటివ్ దాడి ఎందుకని చేయలేదు వీళ్లంతా?    

దీని మీద ఇంకా డీటెయిల్డ్‌గా వెళ్ళదల్చుకోలేదు. మినిమమ్ రెండు పేజీల కంటెంట్ అవుతుంది. 

ఒకటి మాత్రం నిజం... కొందరు జర్నలిస్టులను చూసి, అసలు జర్నలిజం ఎలా ఉండకూడదో తెలుసుకోవాలి! 

కట్ చేస్తే -      

హీరో నాని, నిర్మాత సుధాకర్, డైరెక్టర్ శ్రీకాంత్ ఓదెల & టీమ్ కన్విక్షన్‌కు, గట్స్‌కు హాట్సాఫ్. 

హీరో నాని విశ్వరూపం... ప్యారడైజ్. ఇంకేం చెప్పనవసరం లేదు. మాటల్లేవ్. 

కాయదు లోహార్‌కు అరుదుగా వచ్చిన ఒక విభిన్నమైన రోల్‌లో బాగా నటించింది.  

కాసర్ల శ్యామ్ పాటలు, అనిరుధ్ మ్యూజిక్ సూపర్బ్.

అనిరుధ్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ హాలీవుడ్ సినిమాల లెవెల్లో ఉంది.   

వెళ్ళి తప్పకుండా "ది ప్యారడైజ్" సినిమా చూడండి. మీ ఫ్రెండ్స్‌తో, ఫ్యామిలీతో ఇంకోసారి చూడండి. ఈ వీకెండ్ ప్యారడైజ్‌తో ఎంజాయ్ చేయండి.

- మనోహర్ చిమ్మని  

What Happened to Legendary Amazon?

Twenty-five days after placing an order for one book... this is what Amazon has managed to deliver!

In the meantime, there have been three complaints and four different communications. But my book still hasn't arrived. Apparently, even Amazon doesn't know when it will arrive!

Sometimes I wonder if some of the people working at Amazon today have made it their mission to destroy Jeff Bezos's brand name.

Because that's exactly what my latest, absolutely frustrating experience with Amazon feels like.

Here's what happened.

On September 1, I ordered a book from Amazon.in.

The book did not arrive on the date promised in the tracking information. Instead of the book I ordered, I received a 10-page children's picture book called Cinderella.

I complained the same day. I was asked to take a photo of the book I had received by mistake and upload it. I did that.

Then they gave me another delivery date.

I waited.

The book didn't arrive.

Then I saw a notification in the tracking section saying:

“Your book will arrive by September 24.”

I waited until yesterday.

Today is September 25.

So I filed another complaint—this time on X.

Within 10 minutes, Amazon responded with a comment asking me to click a link and provide the details of my complaint.

Seriously?

Didn't I just complain?

This level of irresponsibility and lack of coordination is beginning to feel worse than a government office that doesn't care about its customers.

And here's another frustrating part:

Every time a new customer service representative contacts me on this complaint, I have to explain my entire problem all over again from the beginning!

There seems to be no value for the customer—or for the customer's time.

There seems to be no coordination between departments and customer service.

And apparently, Amazon itself doesn't know when my book will reach me.

And now I get another shameless notification:

“If you want, you can request a refund.”

This is today's Amazon.

One book. Twenty-five days. Three complaints. Four different communications. And still no book.

What happened to the legendary Amazon?

If someone can get this post to Jeff Bezos, I'd appreciate it.

If I can find his email address, I'll send him this post myself.

- Manohar Chimmani 

లెజెండరీ అమెజాన్‌కు ఏమైంది?

ఒక బుక్ కోసం ఆర్డర్ పెట్టిన 25 రోజుల తర్వాత... ఇదీ అమెజాన్ నిర్వాకం! 

ఈలోగా 3 కంప్లెయింట్స్. నాలుగు రకాల కమ్యూనికేషన్స్ అయ్యాయి. నా బుక్ మాత్రం రాలేదు. ఎప్పుడు వస్తుందో వారికే తెలీదట!

జెఫ్ బెజోస్ బ్రాండ్ నేమ్‌ను చెడగొట్టడానికి కంకణం కట్టుకున్నారనుకుంటాను ఇప్పటి అమెజాన్ ఉద్యోగులు కొందరు. 

అమెజాన్‌తో నా తాజా అతి చెత్త-ఫస్ట్రేటివ్ అనుభవం అలాగే ఉంది చూస్తుంటే.

కట్ చేస్తే - 

మొన్న సెప్తెంబర్ 1 నాడు అమెజాన్.ఇన్‌లో నేనొక పుస్తకం ఆర్డర్ చేశాను. ట్రాకింగ్‌లో ఇచ్చిన డేట్ ప్రకారం నాకు బుక్ రాలేదు. నేను ఆర్డర్ చేసిన బుక్‌కి బదులు ఒక 10 పేజీల "సిండరెల్లా" బొమ్మల బుక్ పంపించారు.

అదేరోజు కంప్లెయింట్ చేశాను. నాకు పొరపాటున వచ్చిన బుక్‌ను ఫోటో తీసి అప్‌లోడ్ చెయ్యమన్నారు. చేశాను. 

మళ్ళీ ఇంకొక డెలివరీ డేట్ చెప్పారు. వెయిట్ చేశాను. రాలేదు. ట్రాకింగ్ దగ్గర నాకో నోటిఫికేషన్ కనిపించింది: "24 సెప్టెబర్ వరకు మీ బుక్ వస్తుంది" అని. 

ఇవ్వాటివరకు చూశాను. ఇవ్వాళ 25 సెప్టెంబర్. మళ్ళీ ఒక కంప్లెయింట్ పెట్టాను... ఎక్స్‌లో. 10 నిమిషాల్లో దానికో కామెంట్ వచ్చింది అమెజాన్ నుంచి. ఒక లింక్ పంపాము, దాంట్లో మీ కంప్లెయింట్ డీటెయిల్స్ చెప్పమని!  

ఒక బాధ్యతలేని గవర్నమెంట్ ఆఫీసు కంటే ఎక్కువ అయింది వీళ్ళ బాధ్యతలేనితనం, నాన్-కోఆర్డినేషన్. 

ఇంక నా ఒక్కో కంప్లెయింట్‌కు ఒక్కో కొత్త కస్టమర్ సర్వీస్ స్టాఫ్ నన్ను కాంటాక్ట్ చేసినప్పుడల్లా నేను నా ప్రాబ్లం కొత్తగా మళ్ళీ మొదటి నుంచి చెప్పాలి! 

కస్టమర్‌కు, అతని సమయానికి వాల్యూ లేదు. కంపెనీలోని డిపార్ట్‌మెంట్శ్ & కస్టమర్ సర్వీస్ మధ్య కోఆర్డినేషన్ లేదు. నా బుక్ నాకు ఎప్పుడు చేరుతుందో వారికే తెలీదు. "కావాలంటే రిఫండ్ కోసం రిక్వెస్ట్ చెయ్యి" అని ఇంకో సిగ్గులేని నోటిఫికేషన్! 

ఇదీ ఇప్పటి అమెజాన్.

ఈ పోస్టు జెఫ్ బెజోస్‌కు ఎవరైనా చేరవేస్తే బాగుండు. ఈమెయిల్ దొరికితే నేనే పంపిస్తాను... దీన్నే ఇంగ్లిష్‌లో.  

- మనోహర్ చిమ్మని  

One Decision Away

Think about it.

You are probably just one decision away from an entirely new life.

Not fifty.

Not a hundred.

Just one.

One decision to leave.

One decision to begin.

One decision to say no.

One decision to say yes.

One decision to forgive.

One decision to stop making excuses.

One decision to finally do what you have been thinking about for years.

And here is the most interesting part...

You probably already know what that decision is.

You don't need another motivational video.

You don't need another book.

You don't need another sign from the universe.

You may already know.

You know the conversation you need to have.

You know the habit you need to quit.

You know the work you need to start.

You know the person you need to let go of.

You know the risk you need to take.

You know the dream you keep postponing.

But knowing is not the same as deciding.

And deciding is not the same as doing.

That tiny gap between “I know” and “I will” can sometimes contain years of your life.

We often imagine that changing our lives requires a hundred complicated steps.

Sometimes it doesn't.

Sometimes your entire life changes because you finally make one uncompromising decision.

Of course, one decision doesn't magically solve everything.

It changes your direction.

Then your actions change.

Your actions change your habits.

Your habits change your life.

So don't underestimate the power of a decision.

A decision is a doorway.

You don't have to see the entire road before you walk through it.

You just have to be honest enough to open the door.

Maybe your new life isn't waiting for some distant future.

Maybe it is waiting for one decision you already know you need to make.

Think about it.

What is yours? 

- Manohar Chimmani 

Gods We Must Never Forget

Parents think about their children’s future and success every moment, right up to their final days. They support them as much as they can. They make countless sacrifices for their children.

Without them, there is nothing.
There is no second opinion about that.
There never will be.

We worship invisible gods with immense devotion. But let us not forget the gods we can see right before our eyes — our parents. Let us not neglect them.

Whatever parents do for their children, children can never truly repay them in equal measure.

A little love.
A few words.
The reassurance that “We are here for you.”

Unfortunately, in today’s circumstances, things are not always like that. For various reasons, it has become increasingly rare for parents and children to live together.

They are somewhere.
We are somewhere else.

No matter how far away we may be, a simple phone call from time to time can bring immense happiness to parents in their old age. And whenever possible, if we visit them and spend a few days with them, there can be no limit to their happiness.

Parents spend their entire lives working and sacrificing for their children. If children fail to show even this much love and responsibility towards their parents, then no matter how much progress they make in life, some unseen problem keeps following them.

If you can believe it, perhaps that is what we call karma.

By the time we understand this, our parents may no longer be with us. And then, regret serves no purpose.

That regret can haunt us forever:

“Oh, how much I neglected them… I could have done so much for them, yet I failed to do it.”

That guilt can completely disturb the peace of our minds.

Think of your parents... from as far back as you can remember.

Give them your love in return. Make arrangements so that they can live their old age without difficulties.

Unless circumstances leave you with no other choice, never commit the sin of abandoning your parents in an old-age home.

You may think, “Those homes are expensive. They will have everything they need. They will be comfortable.”

But that is a mistake.

No comfort can truly make them happy if they cannot be close to their children.

And if your parents have already passed away, remember them on their birthdays or death anniversaries. Revisit their memories.

If, knowingly or unknowingly, you ever neglected them or made a mistake toward them, sincerely ask them for forgiveness.

The guilt within you will begin to disappear.

Wherever parents may be, they always wish for their children’s happiness. They constantly yearn for their children’s well-being.

Whenever you undertake something with a good intention, they bless you, hoping that you will succeed.

With the strength of their blessings, you will be able to accomplish the things you set out to do. Achieving both small and big goals will gradually become a habit.

And you will be happy.

This is not some routine moral lecture or sermon.

This is New Age Science that you must believe in.

No matter how materialistic a maverick I may be in my thinking, I felt it was my responsibility to write this post. 

The moment I thought of writing it,
I just kept writing... non-stop.

And as I wrote, I couldn't stop the tears falling from my eyes.

- Manohar Chimmani 

Never Fucking Quit

There will be days when nothing seems to be working.
Nothing.

You try.
You fail.
You try again.
Still nothing.

Your plans collapse.
Money gets tight.
People walk away.
Opportunities disappear.

And slowly, a dangerous thought enters your mind...
“Maybe I should quit.”

Don't.

Never fucking quit, bro.

You have no idea what tomorrow can bring.

Life can go from 0 to 100 in the blink of an eye.

One phone call.
One WhatsApp message.
One meeting.
One idea.
One decision.
One person.
One unexpected opportunity.

And suddenly, everything changes.

The chapter you're desperately trying to escape today may be the very chapter that prepares you for the life you've been waiting for.

So keep moving.

Even if you can move only an inch, move.

Rest if you have to.
Change direction if necessary.
Start over if you must.

But don't confuse a bad phase with a bad life.

Your story isn't over just because this chapter is hard.

Keep going.

Your 0 may be only seconds away from 100.

Never fucking quit, bro.

- Manohar Chimmani 

ఏరోజూ మనం మర్చిపోకూడని దైవాలు

తల్లిదండ్రులు వారి చివరి క్షణాలవరకు కూడా పిల్లల భవిష్యత్తు, విజయాల గురించే అనుక్షణం ఆలోచిస్తుంటారు. ఎంత వీలైతే అంత సపోర్ట్ చేస్తారు. పిల్లల కోసం ఎన్నో త్యాగాలు చేస్తారు. వారు లేకుండా ఏదీ లేదు. ఇందులో రెండో మాటలేదు. ఉండదు.

కళ్ళకు కనిపించని దేవుళ్లని ఎంతో భక్తితో పూజిస్తాం. కళ్ళముందు కనిపించే దేవుళ్ళయిన తల్లిదండ్రులను మర్చిపోవద్దు. వారిని అశ్రద్ధ చేయవద్దు. తల్లిదండ్రులు పిల్లల కోసం చేసినంతగా, పిల్లలు వారికోసం చేసేది ఏం ఉండదు.

కొంచెం ప్రేమ.
నాలుగు మాటలు.
మేమున్నాం అన్న భరోసా. 

కాని, దురదృష్టవశాత్తూ, ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో అలా జరగటం లేదు. వివిధ కారణాల వల్ల పిల్లలతో తల్లిదండ్రులు కలిసివుండే పరిస్థితులు అరుదైపోయాయి.

వాళ్లెక్కడో, వీళ్ళెక్కడో.  

ఎంత దూరం ఉన్నా సరే, తరచూ ఫోన్ ద్వారా ఒక పలకరింపు వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులకు ఎంతో ఆనందాన్నిస్తుంది. వీలైనప్పుడల్లా వారి దగ్గరికి వెళ్ళి వాళ్లతో కొన్నిరోజులు గడపటం కూడా చేస్తే వాళ్ళ ఆనందానికి అవధులుండవు.  

జీవితమంతా తల్లిదండ్రులు పిల్లల కోసం పడిన శ్రమకు ఈమాత్రం బాధ్యత, ప్రేమ ఫీలవ్వని పిల్లల జీవితాల్లో ఎంత అభివృద్ధి ఉన్నా, వారికి తెలియకుండా ఏదో ఒక సమస్య నిత్యం వారి జీవితాల్లో వెంటాడుతుంటుంది. 

నమ్మగలిగితే, బహుశా అదే... కర్మ. 

ఇది అర్థమయ్యేనాటికి తల్లిదండ్రులు ఉండరు. అప్పుడు బాధపడి ప్రయోజనం ఉండదు. ఆ బాధ నిరంతరం వేధిస్తుంటుంది... "అయ్యో నేను వాళ్ళని ఎంత అశ్రద్ధ చేశాను... ఎంతో చేయగలిగి ఉండి కూడా చేయలేకపోయానే" అని ఒక అపరాధభావం మనసుని అల్లకల్లోలం చేస్తుంటుంది. 

మీకు గుర్తున్న రోజుల నుంచి... మీ తల్లిదండ్రులను గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. వారికి తిరిగి మీ ప్రేమను పంచండి. వృద్ధాప్యంలో వారికి ఎలాంటి ఇబ్బంది లేకుండా ఏర్పాట్లు చేయండి. 

తప్పనిసరి పరిస్థితి అయితే తప్ప, తల్లిదండ్రులను వృద్ధాశ్రమాలకు వదిలివేయడం లాంటి పాపం అసలు చేయకండి. ఆశ్రమాలు ఖరీదైనవి... వారికి ఏ లోటూ ఉండదు అని మీరనుకుంటే అది పొరపాటే. పిల్లలకు దగ్గరగా ఉండలేని ఏ సౌఖ్యాలూ వారికి సంతోషాన్నివ్వలేవు.        

ఒకవేళ ఇప్పటికే మీ తల్లిడండ్రులు గతించి ఉన్నట్టయితే, వారి జయంతి రోజునో, వర్థంతి రోజునో వారిని స్మరించుకోండి. వారి జ్ఞాపకాలను నెమరేసుకోండి. ఒకవేళ తెలిసో తెలియకో మీవైపు నుంచి వారిపట్ల ఏదైనా అశ్రద్ధ జరిగినా, పొరపాటు జరిగినా... మనస్పూర్తిగా క్షమించమని అడగండి. మీలోని గిల్ట్ పోతుంది. 

తల్లిదండ్రులు ఎక్కడున్నా సరే, ఎప్పుడూ పిల్లల సంతోషాన్నే ఆశిస్తారు. నిరంతరం పిల్లల మంచి కోసమే తపిస్తుంటారు. ఒక మంచి సంకల్పంతో మీరు ఏ పనిచేసినా చేసినా అది సఫలం కావాలని ఆశీర్వదిస్తుంటారు.  వారి చల్లని దీవెనల బలంతో మీరు అనుకున్న పనులు అనుకున్నట్టుగా చెయ్యగలుగుతారు. చిన్నవీ పెద్దవీ లక్ష్యాలు సాధించడం మీకొక అలవాటయిపోతుంది. మీరు సంతోషంగా ఉంటారు.

ఇదంతా ఏవో నీతిసూత్రాలు, ప్రవచనాల్లాంటి రొటీన్ హితబోధ కాదు. 

మీరు నమ్మితీరాల్సిన న్యూ ఏజ్ సైన్స్. 

నేను ఎంత మెటీరియలిస్టిక్ మేవెరిక్‌గా ఆలోచించేవాణ్ణయినా సరే, ఈ పోస్టు ఇలా రాయటం నా బాధ్యత అనిపించింది. అనుకోవడమే ఆలస్యం... నాన్-స్టాప్‌గా రాశాను. రాస్తుంటే నా కళ్ళల్లోంచి వస్తున్న నీళ్ళను ఆపుకోలేకపోయాను. 

- మనోహర్ చిమ్మని  

Survival of the Fittest

Nature doesn’t care about excuses.

It rewards those who adapt, evolve, and survive.

Life is no different.

You may not control the circumstances you are born into.

You may not control what others do.

You may not control the market, the economy, or luck.

But you can become stronger.

Learn more.

Adapt faster.

Take responsibility.

Make decisions.

Take action.

Waiting for life to become fair is not a strategy.

Survival of the fittest is not about being the strongest.

It is about becoming strong enough to adapt.

Do something.

Or keep complaining.

Life will move on anyway.

— Manohar Chimmani 

The Quiet Mind Creates

Ideas are the real currency of the 21st century.

But ideas are not merely thoughts.

Sometimes, they are whispers from within.

A quiet thought that arrives when you are walking alone.
A strange question that refuses to leave you.
A sudden connection between two things nobody else has connected before.

Pay attention.

The mind is constantly producing noise.
The soul speaks more quietly.

That is why you need silence.
You need peace.

Read.
Observe.
Think.
Write.
Paint.
Smile.
And, most importantly, be still.

You don't have to chase great ideas.

Create enough inner space for them to find you.

Not every idea needs to become a business.
Not every thought needs to become content.
Some ideas are simply there to transform you.

And sometimes, the idea that changes your life begins as a very small whisper.

So become an idea machine.

But remain a monk at heart.

Create more.
Consume less.
Think deeply.
Live consciously.

The richest ideas often come from the quietest minds.

— Manohar Chimmani 

Become an Idea Machine

Ideas are the real currency of the 21st century.

Money can buy things.
Technology can multiply them.
But a powerful idea can create something that didn’t exist before.

A new business.
A new film.
A new book.
A new short story.
A new music video.
A new way of living.

So don’t just consume ideas.

Collect them. Question them. Connect them. Develop them.

Read more.
Observe more.
Think more.
Write more.

Keep a notebook. Keep your mind open. Capture the strange thought, the crazy question, the tiny observation.

Most ideas will go nowhere.

That’s okay.

An idea machine doesn’t need every idea to be brilliant.

It simply needs to keep producing.
Keep creating.

Because somewhere among the ordinary ideas may be the one that changes everything.

As James Altucher says -
Become an idea machine. 

— Manohar Chimmani 

Business Is a Risk, Not a Guarantee

When you plan to invest in a business, first understand the nature of the business and its possible risks.

Otherwise, you may have to face the consequences later.

Take the film business, for example...

Even a top-ranked producer like Dil Raju—or anyone with decades of experience, deep industry knowledge and a strong grip on the business—can have projects that don't work.

Some films fail.

Some projects get delayed far beyond reasonable timelines.

Some investments don't give the expected returns.

But that doesn't automatically mean the person is inefficient or doesn't understand the business.

It's business, after all.

Like life, business also comes with risks, uncertainties and unexpected outcomes.

You can do everything right and still lose money.

You can make a well-calculated decision and still get an unexpected result.

That's the nature of risk.

Cut to —

Don't just judge people through your own filters while sitting safely on the shore.

Get into the water.

Do business.
Take risks.
Make decisions.
Face the consequences.
And prove yourself.

Because when you are actually in the game, you understand something that spectators often don't.

Money can sometimes be recovered.

But words of blame cannot be recovered.

Before judging someone else's business decision, understand the risk they took.

Better still—

Play the game yourself.

Because cinema is a different game.

— Manohar Chimmani

టన్నులకొద్దీ తవ్వుకున్నవాడే కింగ్ ఇక్కడ!

సినీఫీల్డు ఒక మెకన్నాస్ గోల్డ్ సినిమాలాంటిది. ఒక పెద్ద గోల్డ్ మైన్ ఉందిక్కడ. అన్ని ఫీల్డుల్లాగే ఇక్కడా మంచీచెడూ అన్నీ ఉంటాయి. ఎవ్వరికీ రెడ్ కార్పెట్ ఉండదు.

ఖచ్చితంగా ఇది ఇలా జరుగుతుంది అన్న గ్యారంటీ అస్సలు ఉండదు.  

ఇలాంటి నేపథ్యంలో... ఎన్నో రిజెక్షన్స్, అవమానాలు, కష్టాలు ఎదుర్కొంటూ... పడుతూ లేస్తూ... ఆ గోల్డ్ మైన్ నుంచి ఎవరికి చేతనైనంత షేర్ వాళ్ళు తవ్వుకోవచ్చు.   

అలా టన్నులకొద్దీ తవ్వుకున్నవాళ్ళే కింగ్స్, క్వీన్స్. 

ఎంతో కొంత సాధించి, ఫీల్డుతో కాస్తంతయినా టచ్ ఉన్నవాళ్ళు నిజంగా లక్కీ ఫెలోస్.

సినీఫీల్డులో పనిచేస్తున్నాను అని చెప్పుకొనే ఆ కిక్కే వేరు.  

కట్ చేస్తే - 

హాలీవుడ్ అయినా, టాలీవుడ్ అయినా ఇంతే. అదొక సిస్టమ్. 

ఫీల్డుని అనాల్సిన పనిలేదు. దాన్ని అలాగే స్వీకరిస్తూ, మనకు చేతనయింది మనం చేసుకుంటూ, పాజిటివ్‌గా ముందుకుపోవడమే మనం చేయగలిగింది.   

- మనోహర్ చిమ్మని   

Cut to — Big Ideas

Don’t make a small film that looks like a cheap big film.

Make a big idea that can be executed as a small film.

That’s how you make low-budget cinema feel BIG.

And honestly, this is a strong Manutime Movie Mission principle.

The constraint becomes part of the creative strategy—not a weakness.

Cut to —

One location instead of ten.
Five characters instead of fifty.
New talent instead of expensive stars.
A brilliant situation instead of expensive spectacle.
Tension instead of explosions.
Performance instead of production value.

The audience doesn't care how much you spent.

They care whether you made them feel something.

A great story can make one room feel like a universe.

A clever screenplay can turn a ₹2 crore film into a ₹20 crore experience.

And a filmmaker who understands the power of constraints can sometimes do what a huge budget cannot.

Don’t fight the budget.
Design the film around it.

That’s the game.

Big idea.
Small execution.
Smart constraints.
New talent.
Maximum impact.

This is how we see renegade indie cinema at Manutime Movie Mission.

Not as low-budget filmmaking.

As high-impact filmmaking without unnecessary spending.

Cut to — Action! 

- Manohar Chimmani 

The Glamour. The Grind. The Dream.

Overnight fame.
Instant money.
Beautiful people.
Excitement.
Dreams.

Film industry!

From the outside, it can look like a dream come true.

And yes, it can give you all of this.

But behind the glamour are years of struggle, rejection, uncertainty, discipline and relentless work.

The dream is beautiful.
The journey is not always easy.

That’s what makes the journey worth it.

-Manohar Chimmani 

Don't Let AI Live Your Life

Jacob Coxon, a former researcher at Anthropic and OpenAI, recently quit the AI industry with a serious warning.

He says AI companies are racing toward self-improving superintelligence while humanity still doesn't know how to reliably control such systems. His message is blunt: don't underestimate the power of this technology. 

Whether we agree with all of his predictions or not, one thing deserves our attention:

AI is Becoming Extremely Powerful.

And perhaps the biggest question is not only what AI will become.

It is also what we will become by using it.

AI can save us time.
It can help us brainstorm faster.
It can organize our thoughts.
It can assist us in writing, researching, learning and creating.

Let's use it.

But let's not hand over everything to it.

Don't let AI think every thought for you.
Don't let it write every word for you.
Don't let it make every decision for you.
Don't let it replace your curiosity, imagination, conversations, experiences and real life.

Use AI as an assistant.

Use it for comfort.
Use it for speed.
Use it for time-saving.
Use it for fast brainstorming.

But don't outsource your life to it.

Because the greatest danger may not be that AI becomes too intelligent.

It may be that we stop using our own intelligence.

Use AI.
Don't become empty without it.

-Manohar Chimmani 

Use Your Digits

We live in the digital age.

We swipe with our fingers.
We type with our fingers.
We scroll with our fingers.

But there’s something funny about all this:

Our hands were digital devices long before smartphones were invented.

Your fingers can write.
Draw.
Build.
Cook.
Create.
Touch.
Hold.
Help.

Technology has made our lives easier—but it can also make our hands passive.

So, once in a while, put the phone down.

Use your fingers for something real.

Write something by hand.
Make something.
Plant something.
Play an instrument.
Touch the people you love.

In the digital age, don't forget to use your digits.

Your hands are the original digital devices.

Use them.

- Manohar Chimmani 

20 ఏళ్ళలో ఏం సాధించవచ్చు?

ఆమె ఏ పార్టీ అయినా కావచ్చు. కొన్ని కొన్నిసార్లు అర్థం లేకుండా ఏదైనా మాట్లాడొచ్చు. సోషల్ మీడియాలో ఎవరిమీదైనా క్రేజీ పోస్టులు పెట్టొచ్చు. వీటన్నిటితో సంబంధం లేకుండా... కంగనా రనౌత్ లోని కిల్లర్ ఇన్‌స్టింక్ట్, భయంలేనితనం నాకు బాగా నచ్చుతాయి.     

ఎక్కడో భంబ్లా, హిమాచల్ ప్రదేశ్ నుంచి ఒక్కతే ముంబై వచ్చింది. అప్పుడామె వయస్సు 16 ఏళ్ళు. ఇంగ్లిష్ రాదని తనను ఎగతాళి చేసిన అదే బాలీవుడ్‌లో ఆమె హీరోయిన్ స్థాయికి ఎదిగింది. మొదటి సినిమా రిలీజైనప్పుడామె వయస్సు 17. 

తర్వాత తెలుగు, తమిళంలో కూడా నటించింది. 60 కోట్లతో ముంబైలో ఒక ఫిలిం ప్రొడక్షన్ ఆఫీస్ పెట్టింది. ప్రొడ్యూసర్‌గా సినిమాలు నిర్మించింది. దర్శకురాలయింది.

రాజకీయాల్లో తన 37వ ఏట, 2014లో, మెంబర్ ఆఫ్ పార్లమెంట్ (యంపి) కూడా అయ్యింది కంగనా. 

కట్ చేస్తే - 

పద్మశ్రీ అవార్డుతో పాటు, 3 జాతీయ అవార్డులు, 4 ఫిలిం ఫేర్ అవార్డులు కూడా గెల్చుకొన్న కంగానాను, జస్ట్ ఒక "అందాలు ఆరబోసే రొటీన్ గ్లామర్ డాల్" అని అంత ఈజీగా తీసుకోడానికిలేదు. ఆమె వ్యక్తిగత జీవితంతో పాటు, ఆమె వృత్తిజీవితం కూడా అనేక చాలెంజ్‌లతో కొనసాగుతూ వస్తోంది.

కరణ్‌జోహార్ లాంటి బాలీవుడ్ మొఘల్స్‌తో ఢీ అంటే ఎంత పెద్ద విషయమో కంగనాకు తెలియక కాదు. "తుఝే క్యా లగ్తాహై ఉధ్ధవ్ థాకరే..." అని సాక్షాత్తూ మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రినే ఏకవచనంలో సంభోధిస్తూ, సవాల్ విసరడం అంత ఈజీ కాదు.     

ప్రతి మనిషిలోనూ కొన్ని బలహీనతలుంటాయి. కొన్ని తెలియనివి కావచ్చు, కొన్ని తెలిసినవే కావచ్చు. ఎవరి రీజన్స్ వారికుంటాయి. ఎవరి జీవితం వారిది. 

మనం మనుషులం. అది సహజం. 

కాని, ఎప్పుడూ ఏదో ఒక సాకు చెప్పుకుంటూ సమర్థించుకునేవాళ్ళు ఇంకా ఇంకా వెనక్కే పోతుంటారు. అలా కాకుండా, జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి సవాలును "కమాన్" అంటూ ఎదుర్కొనేవాళ్ళు ఎప్పటికప్పుడు ముందుకు దూసుకెళ్తూనే ఉంటారు.    

ఎవరిలోనైనా నన్ను ఆకర్షించే మొట్టమొదటి అంశం ఇదే... 

ఉన్నచోటే ఆగిపోకుండా ముందుకు దూసుకెళ్ళే ఆ గట్స్.     

తర్వాత నాకు ఎక్కువగా నచ్చేది - వారిలోని నిరంతర ఉత్సాహం. జీవితం పట్ల వారికున్న ప్యాషన్. ఒక రొటీన్‌కు అలవాటుపడకుండా ఉండటం. "వెయిట్ అండ్ సీ" అన్న ధోరణికి ఎడిక్ట్ కాకుండా ఉండగలగటం.  

ఇవేవీ అంత ఈజీ కాదు.    

ఇలాంటి లక్షణాలన్నీ తన డి ఎన్ ఏ లో భాగం చేసుకొన్న కంగానా... నిజంగా ఒక ఫైటర్. 

ఆ ఫైటర్ పోరాటం వెనుక సుమారు 18 ఏళ్ల ఫిలిం ఇండస్ట్రీ జీవితపు మర్చిపోలేని అనుభవాలున్నాయి. ఘోరమైన అవమానాలున్నాయి. అంతులేని సంఘర్షణ ఉంది. ఆ సంఘర్షణంతా ఆమె నిరంతర పోరాటంలో కనిపిస్తుంది. 

ఇప్పుడు పార్లమెంట్‌లో కూడా ఆమెది అదే పోరాటం. 

కంగనా రనౌత్. 

- మనోహర్ చిమ్మని 

Risk Is Life

We spend a lot of our lives trying to avoid risk.

We want certainty.
Security.
A predictable tomorrow.

But life doesn't work that way.

Every meaningful decision carries some risk. Starting again. Loving someone. Leaving something behind. Following a dream. Choosing an unfamiliar path.

Risk is life.

Sometimes we don't choose the risk. Life chooses it for us.

And then we are forced to embrace what we once tried to avoid.

Perhaps that's not always a bad thing.

Because when we stop resisting, something changes.

Fear slowly becomes acceptance.
Acceptance becomes courage.
And sometimes, embracing the unknown leads to something we never expected.

Love.

Maybe that's the strange beauty of life...

What we are forced to embrace
may eventually become
what we learn to love.

- Manohar Chimmani 

The Rich Monk Hits a Million

A million thanks! ❤️

To all my dear blog readers, followers, and friends who have been part of this journey—

My #RichMonk blog crossed 1,000,000 page views today! 🎉

A million views is a number.

But behind that number are a million moments of your time, attention, and love.

Thank you for reading.

Thank you for following.

Thank you for being here.

This journey means a lot to me.

With gratitude. 🙏❤️

— Manohar Chimmani 
richmonk.me

NO DEADLINE

There's no deadline
for becoming who you really are.

Be who you are.
Now.

Nothing has to stop you.

Not your films.
Not your filmy commitments.
Not your family.
Not your friends.
Not your goals.
Not your bucket lists.

Those are your external life.
They will keep moving
on their own track.

But your soul
has another track.

Your thoughts.
Your silence.
Your dreams.
Your truth.

They don't need permission
from your calendar.

You don't have to wait
for the right time
to become yourself.

You are you.

Be you.

There is no separate deadline.

Now.

— Manohar Chimmani 

ప్రయాణం చెయ్యి... కొత్త ఆలోచనలొస్తాయ్!

జీవితంలో ఏదైనా మంచి జరిగిందా? 

ప్రయాణం చెయ్యి.

సెలబ్రేట్ చేసుకో. 

ఏదైనా చెడు జరిగిందా?

ప్రయాణం చెయ్యి. 

మామూలు మనిషి అయిపో.

అసలేమీ జరగలేదా?

ప్రయాణం చెయ్యి.

కొత్త ఆలోచనలొస్తాయి. 

కొత్తగా మొదలెట్టు... సాధించు.

కట్ చేస్తే -

ఒక్కసారి గుర్తుకుతెచ్చుకోండి. వేల ఏళ్ళ కింద గాని, ఇటీవలి చరిత్రలో కాని, ఇప్పుడు నడుస్తున్న చరిత్రలో కాని... గొప్ప గొప్ప విజయాలు సాధించినవాళ్ళలో దాదాపు 80 శాతం మంది ప్రయాణాలు చేస్తూ సాధించినవాళ్ళే. 

దేశాలను కనుక్కొన్నవాళ్ళు, శాస్త్రాలను రాసినవాళ్ళు, వివిధ రంగాల్లో కొత్త కొత్త ఆవిష్కరణలను సాధించినవాళ్ళంతా కూడా నిరంతరం ప్రయాణాలు చేసినవారే. 

మీకు తెలుసా... బిల్ గేట్స్ కూడా తరచుగా "థింక్ వీక్" పేరుతో ఒక వారం రోజులు పసిఫిక్ నార్త్-వెస్ట్‌లో ఎక్కడో ఎవ్వరికీ తెలియనంత లోపలికి వెళ్తాడు. 

ఆయన వెంట రెండు మూడు బ్యాగుల్లో బుక్స్, ప్రింటెడ్ నోట్స్, తెల్లకాగితాలు, పెన్నులు తీసుకెళ్తాడు. ఫోన్లు, కంప్యూటర్స్, టాబ్లెట్స్, టీవీలు, మొబైల్స్ లాంటి ఎలక్ట్రానిక్ గాడ్జెట్స్ ఒక్కటి కూడా ఉండదు. వైఫై అసలుండదు. 

రోజూ కొన్ని గంటలు చదువుతాడు.

కొత్త ఐడియాల మీద కొన్ని గంటలు వర్క్ చేస్తాడు.

కొన్ని గంటలు తెల్లకాగితాల మీద పెన్‌తో నోట్స్ రాసుకుంటాడు.

ఒక గంట వాకింగ్ చేస్తాడు. 

అసలేమీ చెయ్యకుండా కొన్ని గంటలు గడుపుతారు.

సంవత్సరాలు గడిచినా దొరకని పరిష్కారాలు, ఇలాంటి థింక్ వీక్స్‌లో దొరుకుతాయి. 

ఎన్నడూ రాని ఆలోచనలు ఇలాంటి ప్రయాణాల్లో అనుకోకుండా వస్తాయి. 

ఉన్నచోట ఎంతకూ కదలని పనులు, బయటకెళ్ళినప్పుడు చాలావేగంగా పూర్తవుతాయి. 

ఉదాహరణకు, సినిమాఫీల్డులో కొందరు డైరెక్టర్స్ స్క్రిప్టు రాసుకోడానికి గోవా, బ్యాంకాక్, బాలి లాంటి ప్రదేశాలకెళ్తారు. మొబైల్ ఆఫ్ చేసేస్తారు. రూంలో టీవీ ప్లగ్ పీకేస్తారు. అంతే. 

ఇక్కడ లోకల్‌గా ఆరునెలలయినా కదలని స్క్రిప్టు, అక్కడ అయిదారు రోజుల్లో అయిపోతుంది.    

డీప్ వర్క్ అన్నమాట. 

ఎప్పుడూ నాలుగు గోడలమధ్యే కాకుండా, అప్పుడప్పుడూ ప్రయాణం కూడా చేస్తుండాలి. ఇలాంటి ఒంటరి ప్రయాణాల్లోనే కొత్త ఆలోచనలొస్తాయి. కొత్త పరిష్కారాలు దొరుకుతాయి. కొత్త అధ్యాయాలు ప్రారంభిస్తాం. కొత్త విజయాలు సాధిస్తాం.

- మనోహర్ చిమ్మని 

పి యస్: అలా ప్రయాణం చేసినప్పుడు వచ్చిన ఒక కొత్త ఆలోచనతోనే, మొన్న వైజాగ్ నుంచి రాగానే ఒక కొత్త పుస్తకం రాశాను. అది ఈ నెల్లోనే పబ్లిష్ అవుతోంది. వివరాలు త్వరలో.   

సైన్స్ కాదనిపించే సైన్స్

"కొందరికి కొన్ని కలిసివస్తాయి, కొందరికి కలిసిరావు." 

ఇది కొంతవరకు నిజం. ఇక్కడ లక్ ఫాక్టర్ ఉండొచ్చు. మనకు కనిపించని అదృష్టం పనిచేయవచ్చు. 

కట్ చేస్తే - 

"కొందరు కొన్నిటిని కలిసివచ్చేలా చేసుకోగలుగుతారు, కొందరు అలా చేసుకోలేరు." 

ఇది పూర్తిగా నిజం. 

నైపుణ్యం, సామర్థ్యం కంటే ఎక్కువగా ఇక్కడ పనిచేసేది... ఏమైనా సరే, నేనిది సాధించితీరాలి అన్న సంకల్పం. సాధించగలను అన్న నమ్మకం. సాధించే కిల్లర్ ఇన్‌స్టింక్ట్, మైండ్‌సెట్. 

ఇవన్నీ ఎలైన్ అవుతూ ఒకే దిశలో పనిచేయాలి. పనిచేసేలా చేసుకోగలగాలి.  

క్లుప్తంగా, స్వచ్ఛమైన తెలుగులో చెప్పాలంటే... ఒక వేటగాడి మనస్తత్వం. విల్లు ఎక్కుపెట్టాడంటే అవతల దిగాల్సిందే. 

విన్నర్స్, వేటగాళ్ళు వేర్వేరు కాదు. 

వాళ్ళకు ప్లాన్-బి ఉండదు.          

- మనోహర్ చిమ్మని   

ఒక దశ దాటాక, నిర్ణయాలు మన చేతుల్లో ఉండాలి!

ప్రయోగాలు నాకు కొత్త కాదు. 

కొన్ని ఫెయిల్ అవుతాయి, 

కొన్ని నచ్చవు. 

కొన్ని సక్సెస్ అవుతాయి, 

కొనసాగిస్తాం. 

సక్సెస్ అయినా,
బోర్ కొడితే కొన్ని వదిలేస్తాం.

అదంతే. 

ఇదొక సైకిల్. 

కట్ చేస్తే -

ఈమధ్య కొందరిని చాలా దగ్గరగా అధ్యయనం చేశాక నాకో విషయం అర్థమయింది...

రచయిత మల్లాది అయినా, యండమూరి వీరేంద్రనాథ అయినా, అమితాబ్ బచ్చన్ అయినా... నిరంతరం ఏదో ఒక పనిలో వాళ్ళని వాళ్ళు బిజీగా ఉంచుకోవడం ద్వారా యాక్టివ్‌గా ఉంటున్నారు. ఆరోగ్యంగా ఉంటున్నారు. 

55+ దాటాక ఇది చాలా ముఖ్యం.

యాక్టివ్‌గా ఉండాలి, ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. మనచుట్టూ ఎంత నెగెటివిటీ ఉన్నా, మనం సాధ్యమయినంత పాజిటివ్‌గా ఉండగలగాలి. మనం ఖాళీగా ఉంటే, మన మనసు ఖాళీగా ఉండదు. ఏవేవో ఆలోచిస్తుంటాం. అవన్నీ మన ఆరోగ్యానికి ఏమాత్రం మంచివి కావు. 

అందుకే - అవసరం ఉన్నన్ని రోజులు, లేదా, బోర్ కొట్టేదాకా కొన్ని సినిమాలు చేస్తాను. ఆ ప్రాసెస్ ఎంజాయ్ చేస్తాను. నో టెన్షన్. నో స్ట్రెస్. నా మిగిలిన సమయం అంతా రాయడానికే కెటాయిస్తాను. ఇప్పుడు ప్రారంభించబోతున్న ఒక కొత్త ప్రయోగానికి కూడా. 

జీవితంలో ఒక దశ దాటాక, మనం ఏం చేసినా, నిర్ణయాలు తీసుకునేది మనమే అయ్యుండాలి. అలా కానప్పుడు, ఆ పని చెయ్యకపోవడమే బెటర్. 

- మనోహర్ చిమ్మని  

What Are You Addicted To?

Your phone?
Your distractions?
Other people's opinions?

Or your dream?

Be addicted to your passions, not your distractions.

Your attention is your most valuable currency. Whatever gets most of it eventually gets most of your life.

Give it to scrolling, and you'll consume.

Give it to comparison, and you'll doubt.

Give it to your passion, and you'll create.

The difference isn't time.

It's what you choose to obsess over.

Choose your addiction carefully.

Because what you repeatedly give your attention to eventually becomes your life.

- Manohar Chimmani 

Kill Your Limiting Beliefs

Most of the walls in your life aren't real.

They are beliefs.

I can't.
I'm not good enough.
It's too late.
People like me don't do that.
What will they think?

You learned these limits somewhere along the way.

Now it's time to unlearn them.

Stop asking, “What am I capable of?”

Ask, “What if I stopped limiting myself?”

You don't need permission to become who you were meant to be.

Kill the limiting beliefs.
Drop the borrowed identity.
It's time to be YOU.

- Manohar Chimmani 

పుస్తకం విలువ సినిమా టికెట్ కంటే తక్కువా?

మల్టీప్లెక్స్‌లో ఒక సినిమా టికెట్ ధర 395/- ఉంది. కొన్ని సినిమాలకు ఇంకా ఎక్కువే. కొన్నిసార్లు ఇది 1000/- వరకు కూడా వెళ్తుంది. 

రెండున్నర గంటలో, మూడు గంటలో సినిమా చూస్తాం. అక్కడితో అయిపోతుంది దాని కథ. 

కాని, మనకు నచ్చిన పుస్తకం ధర 200/-, 300/- లకే "ఇంత ఎక్కువ ధరా?" అనటం వింటున్నాం.   

"అంత ధర పెట్టి పాఠకులు పుస్తకాల్ని కొనరు" అంటారు పబ్లిషర్స్, బుక్ సెల్లర్స్. 

నిజంగా చాలా విచిత్రం.

పుస్తకం మనకు నచ్చిందే కొంటాం. మనం చదవాలనుకున్నదే కొంటాం. ఫిక్షన్ కావచ్చు, నాన్-ఫిక్షన్ కావచ్చు. ఒక పుస్తకం విలువ తప్పకుండా సినిమా కంటే ఎక్కువే. 

సినిమా ఒకసారి చూడటంతో అయిపోతుంది. పుస్తకాన్ని మనం చదివిన తర్వాత కూడా మన బుక్ ర్యాక్స్‌లో ఎంతకాలమైనా ఉంటుంది. చదవాలనుకున్నప్పుడు మళ్ళీ చదవచ్చు. ఆసక్తి ఉన్న ఫ్రెండ్స్‌కు చదవమని ఇవ్వొచ్చు. చాలు అనుకుంటే ఏదైనా లైబ్రరీకి డొనేట్ చెయ్యచ్చు.

ఏ కోణంలో చూసినా, ఒక పుస్తకం విలువ సినిమా టికెట్ కంటే ఎక్కువే. 

అలాంటప్పుడు పుస్తకం రేటుని ఎందుకని సినిమా టికెట్ కంటే చాలా తక్కువ రేటుకి అమ్ముతున్నారు? పబ్లిషర్‌కు, బుక్ సెల్లర్‌కు ఎలా మెయింటెనెన్స్ వస్తుంది? రైటర్‌కు అసలు రాయాల్టీ అంటూ ఏమన్నా వస్తుందా? వచ్చినా అదేమైనా పనికొస్తుందా? 

ఒక యండమూరి, ఒక మల్లాది వంటి పాపులర్ రచయితలకు తప్ప, ఏ రచయితలకూ పెద్దగా రాయాల్టీ రాదు. అతికొద్ది మందికి ఏ కొంచెమో వచ్చినా అది దేనికీ ఉపయోగపడదు.  

కట్ చేస్తే - 

బుక్ లాంచింగ్, బుక్ ప్రమోషన్, ఆన్‌లైన్ మార్కెటింగ్ వంటివి తెలుగు పబ్లిషింగ్ రంగంలో కూడా ఇంకా రావాలి, ఊపందుకోవాలి. పుస్తకాల రీడబిలిటీ కూడా చాలా ముఖ్యం. 

ఇవి లేకుండా, ఈ సమస్యకు పరిష్కారం అసాధ్యం అని నాకు అనిపిస్తోంది. 

A book is not an object you buy. It is an idea you carry—and an idea can change a life.

- మనోహర్ చిమ్మని