No, You’re Not Alone

OTHER PEOPLE are your greatest resource.

They give birth to you.

They feed you, dress you, and provide you with money.

They make you laugh and cry.

They comfort you, heal you, invest your money,

service your car, and bury you.

We can’t live without them.

We can’t even die without them. 

- Manohar Chimmani 

From Machinist to Filmmaker

Waldrich Coburg milling machine — German make. 

I worked on this machine at HMT from 1982 to 1985 as a Machinist (Apprentice).

Then came another chapter.

I completed my degree externally from Kakatiya University and joined Osmania University as a regular MA student. I went on to complete my MA and MLISc at OU, winning two gold medals in the two postgraduate programs.

Then came the transition from 'worker to white-collar professional'—with jobs at Jawahar Navodaya Vidyalaya, Guntur, and later at AIR FM, Kurnool.

And then came the final chapter—

Writer. Blogger. Filmmaker. 

Looking back, it feels less like a career and more like a series of lives lived.

From operating a German milling machine to creating stories on paper and screen.

A cherished series of memories. 

— Manohar Chimmani 

Spirituality Makes Us Creative

The deeper we go within, the more creative we become.

Because spirituality slowly removes the noise.

The fear.

The comparison.

The need for approval.

The constant desire to become someone else.

And when the noise becomes quiet, something beautiful happens.

We begin to hear ourselves.

A thought becomes an idea.

An emotion becomes a story.

Silence becomes music.

Life itself becomes art.

Perhaps spirituality and creativity are not two different journeys.

Maybe they are the same journey— 

One takes us deeper within, and the other brings what we find there into the world.

— Manohar Chimmani 

The Beauty of a Writer’s Life

Forget the book sales.

Forget the millions.

Forget, for a moment, what Paulo Coelho, Robin Sharma, Dan Brown, Jeffrey Archer, or J.K. Rowling actually write.

Look at the freedom they have created through writing.

The creative independence.

The ability to choose what to think, what to create, and when to create it.

The freedom to live life on their own terms.

Just imagine that lifestyle.

Compared to that freedom, what are the manipulations, power games, and mafia mentalities of cinema, politics, and social media really worth?

Maybe that’s why, these days, my heart seems to be quietly returning to my first love—writing. 

Perhaps some loves never really leave us.

They simply wait for us to come back.

— Manohar Chimmani 

PS: The photograph is of renowned author Paulo Coelho’s writing space.

ఒక అద్భుత జీవనశైలి

పుస్తకాల సేల్స్, మిలియన్లలో ఆదాయం పక్కన పెడితే - పావ్లో కోయిల్యూ, రాబిన్ శర్మ, డాన్ బ్రౌన్, జెఫ్రీ ఆర్చర్, జె కె రౌలింగ్ వంటి అంతర్జాతీయస్థాయి బెస్ట్ సెల్లర్ రచయితలు ఏం రాస్తున్నారన్నది కూడా కాసేపు పక్కనపెడితే - 

ఈ రచయితలందరికీ ఉన్న సృజనాత్మక స్వతంత్రం, వీరు అనుసరిస్తున్న జీవనశైలి ఎంత అందమైంది! 

ఒక్క సారి ఊహించండి. 

ఆ ఫ్రీడమ్, ఆ లైఫ్ స్టయిల్ ముందు ఈ సినిమాలు, ఈ రాజకీయాలు, ఈ సోషల్ మీడియాలు... వీటిల్లోని మేనిప్యులేషన్స్, మాఫియా మెంటాలిటీలు అసలెందుకు పనికొస్తాయి?  

ఎందుకో తెలీదుగాని, ఈమధ్య నా తొలి ప్రేయసి 'రైటింగ్' వైపే నా మనసు కూడా బాగా లాగుతోంది.  

- మనోహర్ చిమ్మని 

PS: ఫోటోలో ఉన్నది ప్రఖ్యాత రచయిత పావ్లో కోయిల్యూ రైటింగ్ స్పేస్. 

Stop Pointing Fingers

It's easy to blame people.

Friends.

Parents.

Spouse.

Partners.

Bosses.

The government.

Luck.

The economy.

Blame may explain your past, but it will never build your future.

The moment you stop pointing fingers, something powerful happens.

You take responsibility.

And responsibility is not a burden.

It's freedom.

Because once you accept that your next chapter is yours to write, you stop waiting for someone else to change your life.

You ask a better question:

"What can I do next?" 

That's where transformation begins.

It's never too late to change direction.

It's never too late to start again.

And it's never too late to build the life you truly want.

One decision.

One step.

One day at a time.

- Manohar Chimmani 

దాశరథి అవార్డుకు ముందు, దాశరథి అవార్డు తర్వాత...

మా గుడిపాటికి దాశరథి అవార్డు వచ్చినప్పుడు నేను సిటీలోలేను. తర్వాత అయినా కలిసి విష్ చేద్దామనుకున్నాను. కుదరలేదు. అనుకోకుండా నిన్న సుందరయ్య పార్కు దగ్గరున్న 'పాలపిట్ట' ఆఫీసుకి వెళ్ళాను.

లోపలి దృశ్యంలో ఎలాంటి మార్పు లేదు.  

ఒక్కడే కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుని పనిచేసుకుంటున్నాడు గుడిపాటి. బహుశా అది పాలపిట్ట తాజా సంచిక అనుకుంటాను. ఎడిట్ చేస్తున్నాడు. 

అదే సింపుల్ గెటప్. అవే కళ్ళద్దాలు. డై వేయని అదే ఒత్తైన జుట్టు. నన్ను చూడగానే అదే చిరునవ్వుతో కూడిన పలకరింపు, "హాయ్, యార్" అంటూ!

తెలంగాణ ప్రభుత్వం ఇచ్చిన ప్రతిష్టాత్మక దాశరథి అవార్డు గ్రహీత అయిన నా మిత్రుడు గుడిపాటిలో ఎలాంటి మార్పు లేదు.  కొంచెం కూడా.   

ఉస్మానియా యూనివర్సిటీలో ఎమ్మే, బి సి జె, బి ఎడ్ చదివిన గుడిపాటి, పీజీలో స్వాని రామానంద తీర్థ బంగారుపతక విజేత. ఇప్పటివరకు గుడిపాటి రాసిన పుస్తకాలు సుమారు 13 వరకు అచ్చయ్యాయి. ఇవి కాకుండా, వివిధ కలం పేర్లతో రాసిన పుస్తకాలు కూడా గుడిపాటి అచ్చయిన పుస్తకాల లిస్టులో ఉన్నాయి. 

లెక్చరర్ కావాలనుకున్నాడు. కొన్నాళ్ళు ఆ ఉద్యోగం కూడా చేశాడు. కాని, జర్నలిజం పైన ఆసక్తి, సాహిత్యం పైన మమకారం గుడిపాటి దిశను మార్చేశాయి. ఎన్నో చిన్నా పెద్దా పత్రికల్లో పనిచేసి, చివరకు "వార్త"లో సండే బులెటిన్ ఎడిటర్‌గా ఆ జర్నీకి గుడ్‌బై చెప్పాడు.     

2010 ఫిబ్రవరిలో తను ప్రారంభించిన 'పాలపిట్ట' సాహిత్య మాసపత్రికను గత పదహారేళ్ళుగా "వన్ మాన్ ఆర్మీ"లా గుడిపాటి విజయవంతంగా నిర్వహిస్తున్నాడంటే అంత చిన్నవిషయమేం కాదు. ఒక ప్రచురణ కర్తగా కూడా నాకు తెలిసి ఇప్పటికి ఒక 400 పుస్తకాలను తన 'పాలపిట్ట బుక్స్' నుంచి ప్రచురించాడు గుడిపాటి.  

‘పాలపిట్ట’ మాసపత్రిక సంపాదకునిగా సాహిత్య జర్నలిజంలో కొత్త ఒరవడిని తీసుకొచ్చిన గుడిపాటి... ఒక రచయితగా... సాహిత్యం, సాహిత్యేతర రచనలు అనేకం చేశాడు. నాకు తెలిసి, గుడిపాటి సొంతంగా రాసిన వాటి కన్నా వివిధ కలం పేర్లతో చేసిన రచనలే చాలా ఉంటాయనుకుంటున్నాను. రాసింది కొన్ని కథలే అయినా, గుడిపాటికి బాగా ఇష్టమైన వ్యాపకం కథారచన అని నాకు తెలుసు. 

తెలంగాణ ప్రభుత్వం నుంచి ఇప్పుడు తాను అందుకున్న దాశరథి అవార్డుకు ముందు... గుడిపాటి రాసిన ‘సంవిధానం’ కథా సాహిత్య వ్యాసాల సంపుటి పొట్టిశ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం వారి ఉత్తమ విమర్శనా గ్రంథ పురస్కారం పొందింది. 2023లో తెలంగాణ సారస్వత పరిషత్ వారు వరిష్ట పురస్కారం ప్రదానం చేశారు. ఇంకా పలు సంస్థలు విభిన్న సందర్భాల్లో పురస్కారాలు అందించాయి.  

వ్యాపార కాక్ష లేకుండా తెలుగు భాష, సాహిత్యం కోసం ఇంతలా ఒంటరిపోరాటం చేస్తున్న గుడిపాటికి ప్రభుత్వం నుంచి, వివిధ సంస్థల నుంచి, సాహితీ ప్రేమికుల నుంచి, భాషాప్రేమికుల నుంచి తగినంత ఆర్థిక తోడ్పాటు కూడా అవసరం అని నాకనిపిస్తుంది.    

కట్ చేస్తే -

దాశరథి అవార్డుకు ముందు, దాశరథి అవార్డు తర్వాత... ఖచ్చితంగా కొంత మార్పు గుడిపాటిలో, ఆయన చేస్తున్న పనుల్లో ఉండాలన్నది నా అభిలాష. 

ఇదే అభిలాషను మా 'కవిసంగమం' యాకూబ్ కూడా వ్యక్తం చేశాడు. 

నిన్న పాలపిట్ట ఆఫీసులో గుడిపాటి, నేను మాట్లాడుకుంటుండగానే నా ఎమ్మే క్లాస్‌మేట్, మిత్రుడు యాకూబ్ కూడా అక్కడికి రావటం నాకు మరింత ఆనందాన్ని కలిగించిన విషయం. 

నిన్నటి మా క్యాంపస్ కబుర్లు, పర్సనల్ నాస్తాల్జియాలు, పలు ఇతర అంశాల మీద చర్చల అనంతరం నాకు అర్థమయ్యింది ఏంటంటే... త్వరలో గుడిపాటి నుంచి కొత్త వార్తల్ని మనం వింటాం.

అందులో మొదటిది "పాలపిట్ట లిటరరీ ఫెస్టివల్" కావచ్చు. 

- మనోహర్ చిమ్మని   

ప్రమోషన్ ప్లాన్ లేకుండా సినిమా తీయడం వృధా!

చాలా మందికి కొత్తవాళ్లతో తీసే చిన్న సినిమాలు మధ్యలోనే ఆగిపోతాయి... అసలు రిలీజ్ కావు... ఒకవేళ రిలీజ్ ఐనా హిట్టు కావు... హిట్ అయినా డబ్బులు రావు... అని ఇలా రకరకాల అభిప్రాయాలుంటాయి. 

సినిమా నిర్మాణం మీద, బిజినెస్ పైన ఖచ్చితమైన అవగాహన ఉండి, సినిమా తీయడం వేరు. ఏదో ఊపులో సినిమా తీయాలని తీయడం వేరు.

ఒకవేళ తెలియనప్పుడు, తెలిసిన సీనియర్స్ చెప్పేది వినడం చాలా అవసరం. అలా జరగనప్పుడే పై అపోహలు నిజమవుతాయి. నిర్మాతతోపాటు - ఆ సినిమాకు పనిచేసిన ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్స్ కూడా ఎంతో నష్టపోతారు.

ఇవన్నీ ఒకెత్తు కాగా, సినిమా ప్రమోషన్ మొత్తం ఒకెత్తు.

 

ప్రమోషన్ ప్రాముఖ్యం తెలియనివాళ్లు అసలు సినిమా తీయకుండా ఉండటం బెటర్. ఈ వాస్తవం గుర్తించినవారెవ్వరికీ ఏ సమస్యా ఉండదు. చిన్న బడ్జెట్‌లోనే మంచి హిట్ ఇస్తారు. మరిన్ని మంచి సినిమాలు తీస్తారు. కోట్లల్లో డబ్బు సంపాదించుకుంటారు.

అలాంటి లైక్‌మైండెడ్ ఇన్వెస్టర్స్, కో ప్రొడ్యూసర్స్, ప్రొడ్యూసర్స్ పాతవాళ్లలో చాలా తక్కువగా ఉంటారు. కొత్తవారు దొరకడం అంత ఈజీ కాదు.

ఒక సినిమా ప్రారంభించే ముందు ఇలాంటివి ఎన్నో, ఎన్నెన్నో బాగా చూసుకోవాలి. సరైన అంచనాలు వేసుకోవాలి. 

ఎటొచ్చీ, సగం తెలిసి సగం తెలీనివాళ్ళతోనే సమస్యలన్నీ.   

అందుకే చిన్న సినిమాల ప్రారంభంలో పదే పదే ఆలోచనలూ, ఆలస్యాలూ.

నిజంగా ఒక బిజినెస్‌గా తీసుకుంటే, సినిమాను మించిన బిగ్ బిజినెస్ లేదన్న విషయం ఇక్కడ సక్సెస్ సాధించినవాళ్ళందరికీ బాగా తెలుసు. వీళ్ళే తమకంటూ ఒక బ్రాండ్ క్రియేట్ చేసుకుంటారు. ప్రమోషన్ లేకుండా బ్రాండ్ లేదన్న నిజం వీళ్ళకు మాత్రమే తెలుసు.     

దటీజ్ సినిమా. 

- మనోహర్ చిమ్మని   

స్నేహం బాగున్నప్పుడే ఈ రెండు విషయాల్లో జాగ్రత్త పడాలి!

కొటేషన్స్ వేరు, జీవితం వేరు. 

ముఖ్యంగా స్నేహం విషయంలో.

రకరకాల నేపథ్యాల్లో... ఎప్పటికప్పుడు... అప్పటి పరిస్థితులను బట్టి, మన అవసరాలను బట్టి, మన ఆనందాన్ని బట్టి, మన జీవితాల్లో వచ్చే అనేక కష్టనష్టాలను బట్టి...  మనం తీసుకునే నిర్ణయాలన్నింటికీ మనం కట్టుబడి ఉండలేం. ఇది సహజం. 

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లోనే ఒక నిజమైన ఫ్రెండ్ అవసరం తెలుస్తుంది. 

ఎలాంటి హిపోక్రసీ లేకుండా, భయం లేకుండా - మనసు విప్పి మాట్లాడుకోడానికి ప్రతి ఒక్కరికీ జీవితంలో కనీసం ఒక ఫ్రెండ్ అయినా ఉండాలి. ఉండితీరాలి. 

కట్ చేస్తే -

ఎంత అద్భుతమైన స్నేహాలయినా, ఎన్ని దశాబ్దాల స్నేహాలయినా... ఏదో ఒక సమయంలో... రెండే రెండు కారణాల వల్ల బ్రేకప్ అవుతాయి. 

ఒకటి ఈగో.
రెండోది డబ్బు.   

స్నేహంలో డబ్బు ప్రసక్తి ఎంటరయిందంటే చాలు. అప్పటివరకూ ఉన్న పాజిటివ్ ఫీలింగ్స్ అన్నీ క్రమంగా నెగెటివ్‌గా మారిపోతాయి. నమ్మకం అనేది ఫేడ్ అవుట్ అయిపోతుంది. మునుపెన్నడూ లేనివిధంగా - ప్రతి కదలికా, ప్రతి మాటా తప్పుగానే కనిపిస్తాయి, వినిపిస్తాయి. 

అప్పటివే కాదు... గతంలో వారి స్నేహం తొలిరోజులనుంచీ కలిసి మాట్లాడుకున్న ప్రతిమాటలోను, వేసిన ప్రతి అడుగులోనూ ఇప్పుడు వంద తప్పులు కనిపిస్తాయి.  

డబ్బుకు అంత శక్తి ఉంది.  

ఈగో కూడా అంతే. ఎక్కువగా ఇది కమ్యూనికేషన్ గ్యాప్ వల్ల వస్తుంది. మరీ ఎక్కువగా ఇది ఆడ-మగ స్నేహాల్లో వస్తుంది. 

ఒకసారి ఈగో హర్ట్ అయ్యిందా... ప్రపంచంలో ఏ ఫెవికాల్, ఏ కెమికల్, ఏ టెక్నాలజీ కూడా విరిగిన ఆ మనసు ముక్కల్ని మళ్ళీ అతికించలేదు. 

స్నేహం బాగున్నప్పుడే ఈ రెండు విషయాల్లో జాగ్రత్త పడాలి. కాని, అలా జరగదు. అలా సాధ్యం కాదు. మానవమాత్రులం. వెంటనే అవతలి మనిషి మీద జడ్జ్‌మెంట్‌లు ఇచ్చేస్తాం. 

ఈ ఆవేశాన్ని, తొందరను కంట్రోల్ చేసుకోగలిగే సామర్థ్యం అందరిలో ఉండదు.        

కట్ చేస్తే - 

ఒక  ప్రోగ్రామ్ వేదిక పైనుంచి - వందలాదిమంది ఆహూతుల సమక్షంలో - యస్ పి బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు స్నేహం గురించి ఒక అద్భుతమైన విషయం చెప్పారు.

'సక్సెస్ సైన్స్' నేపథ్యంలో - ఒక "రాగ్స్ టు రిచెస్ స్టోరీ"గా - రామోజీరావు గారు ఒక ఐకాన్. అందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఆయన ఒకసారి స్నేహం విషయంలో బాలు గారితో ఒక మాట చెప్పారట:

"మీరు ఎవరైతోనైనా స్నేహం చేసేముందే ఒకటికి రెండుసార్లు ఆలోచించండి. ఒకసారి స్నేహం చేశాక, ఆ వ్యక్తిలో మీకు చాలా తప్పులు కనిపించొచ్చు, కొన్ని అంశాలు మీకు నచ్చకపోవచ్చు. వీలైతే సరిదిద్దండి. మీకు అనుకూలంగా మార్చుకోండి. కుదర్లేదా... జన్మాంతం భరించండి" అని! 

ఇట్లా నేను కొందరిని భరిస్తున్నాను. నన్ను కూడా కొందరు భరిస్తూ ఉండొచ్చు. అయినా సరే, మేం చాలా మంచి మిత్రులం. అందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.    

హాపీ ఫ్రెండ్‌షిప్ డే!💐  

- మనోహర్ చిమ్మని   

Before Time Runs Out

One day, all of us will leave this world.

Knowing that should not frighten us.

It should free us.

Stop waiting for the perfect time. It doesn't exist. Stop obsessing over everything that could go wrong. Most of your fears will never happen, and most of your mistakes will soon be forgotten.

Life isn't asking you to be perfect.

It's asking you to be fully alive.

Take the risk. Build the dream. Write the book. Make the film. Start the business. Tell people you love them. Become the person you know you're capable of becoming.

In the end, very few people will remember every success or failure.

But you'll remember whether you had the courage to truly live.

Don't leave this world with your best work still inside you.

- Manohar Chimmani