ఇక్కడ సక్సెస్ అనేది ఎప్పుడూ 5 శాతం లోపే!

హాలీవుడ్‌ను 'Land of Dreams' అని ముద్దుగా పిల్చుకుంటారు.

అక్కడికి ఏటా కనీసం 100,000 మందికి తక్కువకాకుండా ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లు వస్తారు. వాళ్లల్లో కేవలం 2 శాతం మందికి మాత్రమే ఏదో ఒక అవకాశం దొరుకుతుంది. మిగిలినవాళ్లంతా కనీసం ఒక సంవత్సరం నుంచి, కొన్ని దశాబ్దాలపాటు నానా కష్టాలు పడి వెనక్కివెళ్ళిపోతారు.

ఇలా వెళ్ళిపోయినవాళ్లంతా అదే హాలీవుడ్‌ను 'Land of Broken Dreams' అని తిట్టుకుంటారు. 

పైన చెప్పిన లెక్కంతా ప్రపంచంలోని అన్ని సినిమా ఇండస్ట్రీలకు వర్తిస్తుంది. మన బాలీవుడ్, టాలీవుడ్‌లు కూడా అందుకు మినహాయింపు కాదు. 

సినిమా పుట్టినప్పటినుంచి ఇప్పటిదాకా అంతే.

ఇకముందు కూడా అంతే.

ఇక్కడ సక్సెస్ అనేది ఎప్పుడూ జస్ట్ ఒక 5 శాతం లోపే.    

ప్రపంచంలోని ఏ సినీ ఇండస్ట్రీలోనయినా, ఏ పీరియడ్‌లోనయినా, ప్రతి క్రాఫ్ట్‌లో కేవలం వేళ్లమీద లెక్కించగలిగిన ఒక డజన్ మంది మాత్రమే లైమ్‌లైట్‌లో ఉంటారు.      

మిగిలినవాళ్లంతా పనికోసం నిరంతర అన్వేషణలో ఉండాల్సిందే. ఏదో విధంగా ఫేడ్ అవుట్ అవ్వాల్సిందే.    

ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించినవాళ్లు కొంచెం జాగ్రత్తపడతారు. భ్రమలో బతికేవాళ్లు మాత్రం అలాగే సినిమాకష్టాలుపడుతూ కొనసాగుతుంటారు. 

కట్ చేస్తే -

అంత నిరాశపడనవసరం లేదు.

సినిమాను ఒక సీరియస్ కెరీర్‌గా, ఒక బిగ్ బిజినెస్‌గా తీసుకున్నవాళ్ళెవ్వరినీ ఫిలిం ఇండస్ట్రీ నిరాశపర్చదు. ప్రత్యక్షంగా, పరోక్షంగా ఏదో విధంగా సినీఫీల్డు వారికి మంచే చేస్తుంది. డబ్బునిస్తుంది. పేరునిస్తుంది. సెలెబ్రిటీ హోదానిస్తుంది.   

సినిమా ప్లాట్‌ఫామ్ అనేది మనం ఇంకెన్నో ఇతర రంగాల్లో ఈజీగా కనెక్ట్ అవడానికి బాగా ఉపయోగపడుతుంది. ఇలాంటి కాంటాక్ట్స్ ద్వారానే కొత్త లీడ్స్, ప్రపోజల్స్, డీల్స్ పూర్తవుతుంటాయి.

సో, ఇక్కడ సిస్టమ్ ఎప్పుడూ మంచిదే. కాని, ఆ సిస్టమ్‌ను మనం ఎలా ఉపయోగించుకొంటామన్నదే మన సక్సెస్ ఫెయిల్యూర్స్‌ను డిసైడ్ చేస్తుంది.       

5% లో ఉండటం అంత కష్టం కాదు... నిజంగా ఫోకస్ పెడితే.              

- మనోహర్ చిమ్మని

సత్యజిత్ రే "పథేర్ పాంచాలి" ఎలా తీశారు?

"సినిమా తీయాలన్న కమిట్‌మెంట్ ఉంటే చాలు. 

డబ్బులు ఎప్పుడూ సమస్య కాదు." 

- సత్యజిత్ రే! 

ఎలా కాదనగలం? 

సత్యజిత్ రే "పథేర్ పాంచాలి" అలాగే తీశాడు. ఉద్యోగం చేస్తూ, జీతం వచ్చినపుడల్లా ఆ డబ్బుతో షూటింగ్ ప్లాన్ చేస్తూ, మరికొంతమంది మిత్రుల ద్వారా కూడా అవసరమయిన డబ్బు ఎప్పటికప్పుడు సమకూర్చుకుంటూ, అంచెలంచెలుగా తీశారు. అలాంటి అనుభవంతో చెప్పిన మాట అది. 

సత్యజిత్ రే అలా తీసిన "పథేర్ పాంచాలి" సినిమానే ఆయనకు అంత పేరు తెచ్చిపెట్టింది. ఆ తర్వాత సత్యజిత్ రే ఇంకెన్నో పిక్చర్లు తీశారు. ఆయన అనుకున్న సినిమాలే తీశారు. 

విషయం ఇక్కడ ఆర్ట్ సినిమాలా, కమర్షియల్ సినిమాలా అన్నది కాదు. అనుకున్న సినిమాని ఒక కమిట్‌మెంట్ తో చేయగలగటం. 

అసలు సినిమాలా ఇంకొకటా అన్నది కూడా సమస్య కాదు. చేయాలనుకున్న పని మీద ఒక క్లారిటీ, ఒక కమిట్‌మెంట్ ఉండటం. ఏది ఎలా ఉన్నా, ఆ ఒక్క లక్ష్యం మీదే దృష్టిపెట్టి ఆ దాన్ని పూర్తి చేసెయ్యటం.

అలాంటి ఫోకస్‌తో కష్టపడ్డ ప్రతి ఒక్కరూ ఫిలిం ఇండస్ట్రీలోకి ప్రవేశించగలిగారు. వాళ్లు అనుకున్న మొదటి స్టెప్ వెయ్యగలిగారు. అదే ఫోకస్ కొనసాగించినవాళ్ళు ఇండస్ట్రీలో కంటిన్యూ అయ్యారు. ఇంకా ఇంకా సాధించారు. 

కట్ చేస్తే -

ఇప్పుడు నిజంగా అంత ఫోకస్, అంత ఏకాగ్రత, అంత కమిట్మెంట్, అంత ఓపిక ఎవరికుంది? 

అన్నీ ఇన్‌స్టంట్‌గా అయిపోవాలి! తెల్లారేసరికల్లా సినిమా ఎనౌన్స్ చెయ్యాలి, సెలబ్రిటీ అయిపోవాలి!! 

ఇలాంటి మిరాకిల్ వెయ్యిలో ఏ ఒక్కరికో కావచ్చు. కాని, అందరికీ అది సాధ్యం కాదు. 

ఒక డైరెక్టర్‌గా సినిమా చేయాలంటే ప్రొడ్యూసర్ కావాలి నిజమే. కాని, ఎంతమంది కాబోయే డైరెక్టర్స్ ఆ స్థాయి స్క్రిప్టులు రాసుకొని రెడీగా ఉన్నారు? 

"నా దగ్గర బ్లాక్ బస్టర్ కథ ఉంది" అని మాటల్లో చెప్పడం వేరు. నిజంగా ఆ స్థాయి కథని స్క్రిప్ట్ ఫార్మాట్‌లో ఒక మంచి స్క్రిప్టుగా రాసుకొని సిద్ధంగా ఉండటం వేరు. 

నిజంగా ఇది చేయగలిగే వాళ్ళు ఆతర్వాత ఏం చెయ్యాలో అది కూడా చెయ్యగలుగుతారు. సినిమా తప్పకుండా డైరెక్ట్ చేస్తారు.    

-మనోహర్ చిమ్మని

The Death of the Gatekeeper

In the old cinema world, a director’s fate depended on one word: Greenlight.

Studio money.
Distributor backing.
Critical approval. 
You needed permission.

That world is fading.

As Naval Ravikant explains in The Almanack of Naval Ravikant, the most powerful leverage today is permissionless — code and media. You don’t need approval to write a script, shoot a short, or publish your vision online.

For a director, this is freedom.

Every film you upload works for you 24/7. It costs nothing for a million people to watch it. It builds your brand without you asking for a meeting.

The old way was waiting three years for someone to say yes. 

The new way is building your audience now — so capital eventually comes looking for you.

In modern cinema, leverage beats lobbying. If you’re still waiting to be discovered, you’re playing small. If you’re building media assets consistently, you’re compounding power.

You’re not just a director for hire.

You’re a creator who owns his leverage.

- Manohar Chimmani 

ప్రపంచంలో నంబర్ వన్ దమ్మున్న పెట్టుబడిదారుడు ఎవరు?

సినీఫీల్డులో నిర్మాతలు 5 రకాలు:

1. డబ్బులు పెట్టి పోగొట్టుకున్నవాళ్లు

2. పోగొట్టుకోడానికి డబ్బులు పెడుతున్నవాళ్లు

3. పోగొట్టుకున్న చోటనే రాబట్టుకోవచ్చని మళ్ళీ పెట్టేవాళ్ళు 

4. హిట్టూ ఫట్టులతో సంబంధం లేకుండా లెక్కప్రకారం బాగా సంపాదించుకునేవాళ్ళు 

5. సినిమా ప్రొడ్యూసింగ్ అడ్డం పెట్టుకొని ఇతర వ్యాపారాల్లో భారీగా ఎదిగేవాళ్ళు 

ఈ లిస్టుని నేను చాలా పాజిటివ్ దృక్పథంతో రాశాను. 

అవగాహన, ఆత్మవిశ్వాసం, విజన్... ఈ మూడూ కలిస్తే ప్రొడ్యూసర్. ఆత్మవిశ్వాసం మితిమీరితేనే కష్టం. పై లిస్టులోని 1,2,3 ల్లో కొట్టుమిట్టాడాల్సి వస్తుంది. ఆ పై మూడిట్లోనే ఎక్కడో అక్కడ అదృశ్యం కూడా అయిపోవవచ్చు.   

ఫిలిం ప్రొడ్యూసింగ్ అనేది గాంబ్లింగ్ కాదు. ఒక విజన్ మీద పెట్టే పెట్టుబడి. దీనికి చాలా గట్స్ ఉండాలి. ఉల్టాపుల్టా అయితే తట్టుకొనే దమ్ముండాలి. ఈ రెండిటినీ హాండిల్ చేయగల కిల్లర్-ఇన్‌స్టిన్‌క్ట్ మైండ్‌సెట్ ఉండాలి. 

అంతకుముందు "ప్రొడ్యూసింగ్ మనకెందుకులే" అనుకునేవాళ్ళు డైరెక్టర్స్. కాని - మణిరత్నం, పూరి జగన్నాథ్ వంటి గట్సీ ఫిలిం మేకర్స్ కొందరి ఆలోచనా విధానం, ప్రొఫెషనల్ వర్కింగ్‌స్టయిల్ చూశాక ఈ విషయంలో చాలా మంది డైరెక్టర్స్ ఆలోచన ఈ విషయంలో పూర్తిగా మారింది.

ఇప్పుడు చాలామంది డైరెక్టర్స్ ప్రొడ్యూసర్‌గా కూడా సినిమాలు చేస్తున్నారు. అయితే, ఇది డబ్బుకోసం అనే కాదు, వాళ్ళకు అవసరమైన ఫ్రీడమ్ కోసం.      

గత రెండున్నరేళ్ళుగా ఒక రియల్ ఎస్టేట్ కంపెనీకి ఎం డి గా కూడా పని చేస్తున్న నేపథ్యంలో... రియల్ ఎస్టేట్‌నూ, దాంతో పాటు మరెన్నో వ్యాపారాలనూ చాలా దగ్గరనుంచి అధ్యయనం చేసే అవకాశం నాకు దొరికింది. ఈ అధ్యయనంలో నేను తెలుసుకున్న నిజం ఏంటంటే, రియల్ ఎస్టేట్ సహా చాలా వ్యాపారాల నేపథ్యంలో ఉన్న తలనొప్పులు, గందరగోళం కంటే ఫిలిం ప్రొడ్యూసింగ్‌లో ఉన్న గందరగోళం చాలా చాలా తక్కువ.  

ఈ నేపథ్యంలో - 

ఒక్క సినిమా నిర్మాతే "ప్రపంచంలో నంబర్ వన్ దమ్మున్న పెట్టుబడిదారుడు" అని ఇప్పుడు నేను చాలా కాన్‌ఫిడెంట్‌గా చెప్పగలను.

- మనోహర్ చిమ్మని        

ఓవర్‌నైట్ సక్సెస్ అనేది అసలుందా?

"ఓవర్ నైట్ సక్సెస్" అనే మాట మనం తరచూ వింటుంటాం. అంటే రాత్రికి రాత్రే సక్సెస్ సాధించటం అన్న మాట.

ఇదొక పచ్చి అబద్ధం. 

అసలు అలాంటిది లేదు.  

ఉండదు.  

ఇప్పుడు లీడ్‌లో ఉన్న స్టార్స్, స్టార్ డైరెక్టర్ల సక్సెస్ వెనుక మినిమమ్ ఒక పదేళ్ల తపస్సులాంటి కృషి ఉంటుంది. ఆకలి రాత్రులు, అవమానాలకు లెక్కే ఉండదు. 

సినిమా రంగంలో పనిచేసే ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లు, ఇతర సినీ అనుబంధరంగాలవాళ్ళు అందరికీ ఇది వర్తిస్తుంది.   

ఆమధ్య నేను వెళ్లిన ఒక యువ దర్శకుడి ఆఫీస్‌లో ఒక కొటేషన్ ఒకటి గోడకి అతికించి ఉంది:

“It took 15 years to get overnight success!”  అని.

ఇదే కొటేషన్‌ను సుమారు ఓ 20 ఏళ్ళ క్రితం స్పిరిచువల్ మార్కెటింగ్ గురు జో వైటలి రాసిన ఒక పుస్తకంలో చదివాను.

సినిమా ఇండస్ట్రీలో ఈ సోకాల్డ్ "ఓవర్‌నైట్ సక్సెస్‌"లు ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. కాని, ఆ ఓవర్ నైట్ సక్సెస్‌ల వెనుక ఎన్నో ఏళ్ల కష్టాలు, ఎంతో కృషి ఉంటుంది. అది బయటి వారికి కనిపించదు. ఇన్‌స్టంట్‌గా వారికి కనిపించేది రెండే రెండు విషయాలు.   

సక్సెస్, ఫెయిల్యూర్.  

There’s no such thing as overnight success. There are years of silent hunger, unseen grind, and behind-the-curtain battles — But the world doesn’t watch the struggle. It only applauds the spotlight. 

-మనోహర్ చిమ్మని

The Math & Myth of the 100CR Indie: A Director’s Strategy for High-Leverage Cinema

The number 100 Crores usually conjures images of massive studio backlots, A-list superstars, and bloated marketing budgets. In the traditional model, a 100CR film is a game of Capital and Labor.

But I’m an Indie director. I don’t have a studio’s treasury or a thousand-person army. My game is different. My game is Specific Knowledge and Permissionless Leverage.

Following the principles of The Almanack of Naval Ravikant, here is exactly how we are going to bridge the gap between "Independent" and "Exponential."

1. Escaping the "Budget Trap" with Specific Knowledge

In the cine field, most people think a bigger budget equals a better film. This is a linear mindset. Specific Knowledge is non-linear. My specific knowledge isn't just "directing"—it’s the ability to find high-concept stories that can be told with elite technical precision but minimal physical overhead. By using cutting-edge tech (Virtual Production, AI-assisted post-production, and lean crews), we decouple the quality of the output from the cost of the input.

2. Using Media as a Force Multiplier

Naval says: "Code and media are permissionless leverage."

Instead of spending 20CR on traditional billboards, the 100CR Indie Mission relies on building a digital community during the process.

• We aren't just making a movie; we are creating a Media Loop. * Every behind-the-scenes clip, every technical breakdown, and every manifesto post is a "Permissionless" soldier working to build an audience before the first trailer even drops.

3. The Power of "Skin in the Game"

To hit 100CR as an Indie, you cannot be a "Director-for-Hire." You must be an Owner. By keeping the production lean and retaining equity, the "break-even" point drops significantly. When the cost of production is low and the leverage of media is high, the upside becomes infinite. We aren't looking for a paycheck; we are looking for a Value Unlock.  

4. Judgment is the Ultimate Asset

As the director of this mission, my most important job isn't being the loudest person on set. It’s making the right calls on:

• The Story: Choosing themes that are globally resonant but locally rooted.
• The Tech: Choosing tools that save time without sacrificing the "Cinematic Soul."
• The People: Partnering with "High-Signal" collaborators who understand that 1% of the right effort beats 100% of the wrong "hustle." 

The Path Forward

The 100CR Indie Mission isn't a dream; it’s a calculation. It’s the result of applying modern economic principles to the ancient art of storytelling.

We are no longer asking for permission to be successful. We are building the infrastructure to make success inevitable.

- Manohar Chimmani

అందరికీ అవకాశాలు, రెమ్యూనరేషన్స్ ఇప్పించే డైరెక్టర్స్‌కు మాత్రం...

ఆమధ్య హైద్రాబాద్ బుక్ ఎగ్జిబిషన్లో ఒక మిత్రుడి స్టాల్ ఎదురుగా నేను, మా కవి యాకూబ్, ఇంకొందరు మిత్రులం నిల్చుని మాట్లాడుకుంటున్నాం. అప్పుడే కవి గోరటి వెంకన్న వచ్చారు. మా యాకూబ్ నన్ను వెంకన్నకు పరిచయం చేశాడు...

"వీడు నా క్లాస్‌మేట్, ఫ్రెండ్... ఫిలిం డైరెక్టర్" అని. 

"ఫిలిం డైరెక్టరా?!" అని నన్ను హగ్ చేసుకొని షేక్ హాండిచ్చారు వెంకన్న. తర్వాత నా భుజం మీద చెయ్యేసి, ఒక మాటన్నారాయన... 

"డైరెక్టర్... లైఫ్ చాలా దారుణమైన నరకం కదా అన్నా?!" అని.  

కట్ చేస్తే -

ఇవ్వాళ మధ్యాహ్నమే నా డైరెక్టర్ మిత్రుడు ఒకరితో కాసేపు ఫోన్లో మాట్లాడాను. ప్రస్తుతం ఒక వంద కోట్ల సినిమా మీద ఫోకస్ పెట్టి, ఆ సినిమా ప్రిప్రొడక్షన్ పనుల్లో చాలా బిజీగా తిరుగుతున్నాడు నా మిత్రుడు. 

"మీరు మీ మొహమాటాలన్నీ పక్కనపెట్టి, ముందు ఆ అడ్వాన్స్ ఏదో తీసుకోండి. మీ రెమ్యూనరేషన్... అవన్నీ జాగ్రత్తగా చూసుకోండి కనీసం ఈ సినిమా నుంచైనా! ఏంటో, పేరుకే డైరెక్టర్... మీకు చిన్న సినిమాలకు డబ్బులు రావు, ఇప్పుడు చేస్తున్న పెద్ద సినిమాక్కూడా అంతే అంటే ఎట్లా?!"... ఇదీ నా డైరెక్టర్ మిత్రుని భార్య ఆవేదన. 

(అప్పట్లో సినిమా హిట్ అయినా సరే, డైరెక్టర్‌కు మొండి చెయ్యే అని కొంతమంది డైరెక్టర్ మిత్రుల ద్వారా తెలిసింది!)  

కట్ చేస్తే -

డైరెక్టర్ అనేవాడు చాలామందికి అవకాశాలిస్తాడు, రెమ్యూనరేషన్స్ ఇప్పిస్తాడు. ప్రొడ్యూసర్‌కు ఎక్కడికక్కడ డబ్బు వృధా కాకుండా తన బాధ్యత కాని ఎన్నెన్నో విషయాల్ని కూడా తన భుజాలమీద మోస్తుంటాడు. తన జేబులోంచి కూడా ఎంతో ఖర్చుపెడుతుంటాడు.  

కాని, టీంలో అందరికీ డబ్బిచ్చే ప్రొడ్యూసర్... ఒక్క డైరెక్టర్ పేమెంట్ దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి ఆపేస్తుంటాడు-లేదా-నిర్దాక్షిణ్యంగా కోతలుపెడుతుంటాడు. ఇంకా చెప్పాలంటే, అసలేమీ ఇవ్వకుండా పెండింగ్‌లో పెడతాడు. 

ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లు అడిగినట్టుగా నిర్మొహమాటంగాతన పేమెంట్ గురించి అడగలేకపోతాడు డైరెక్టర్. 

అప్పులు, ఆకలి మధ్య, ఎప్పుడూ చెదరని చిరునవ్వుతో, వందమంది టీమ్‌తో కలిసి పనిచేస్తుంటాడు. అవసరమైనప్పుడు బయటనుంచి అప్పుతెచ్చి కూడా టీమ అవసరాలకు అడ్జస్ట్ చేస్తుంటాడు. 

ప్రొడ్యూసర్స్ అందరూ ఇలాగే ఉంటారని కాదు. కాని, చాలామంది ప్రొడ్యూసర్స్ మాత్రం... ఒక్క డైరెక్టర్ పేమెంట్ విషయంలోనే ఎందుకో ఇవ్వాలంటే బాధపడుతుంటారు.   

గోరటి వెంకన్న ఇలాంటి డైరెక్టర్స్‌ జీవితాలు ఎందరివి చూసుండకపోతే ఆరోజు నాతో ఆమాట అనుంటారు?   

- మనోహర్ చిమ్మని            

          

Direction, Leverage, and Specific Knowledge: The Naval Way

If you’re a director, you aren’t just a "creative"—you are the CEO of a vision. 

Most people in the film industry trade their time for money, but The Almanack of Naval Ravikant teaches us how to build wealth and impact by escaping the "hourly rate" mindset.

For a filmmaker, these three Naval pillars are game-changers:

1. Specific Knowledge: Find Your "Uncopyable" Voice

Naval defines specific knowledge as the thing you do that feels like play to you, but looks like work to others.

• The Director’s Take: Don't just "direct." Find the intersection of your unique obsessions—maybe it’s a specific sub-genre, a technical lighting style, or a way of coaxing performances that no one else can replicate. When you have specific knowledge, you aren't competing; you’re the only one who can do what you do.

2. Leverage: The Force Multiplier

In the "Cine field," we often get stuck in the grind. But Naval talks about three types of leverage: Labor, Capital, and Code/Media.

• The Director’s Take: Media is the ultimate "permissionless" leverage. Every film you finish is a digital asset that works for you while you sleep. It’s a piece of code that broadcasts your talent to the world 24/7 without you needing to be in the room.

3. Judgment over Sweat

Naval says, "In an age of infinite leverage, judgment is the most important skill." As a director, you are paid for your decisions (the "calls"), not just for being the first person on set.

• The Director’s Take: One great decision on a script or a casting choice is worth a thousand hours of "hustle." Protect your mind, stay curious, and focus on the high-leverage choices that move the needle.
  
  

"Build or buy equity in a business [or a project]... if you don’t own a piece of a business, you don’t have a path towards financial freedom." — Naval Ravikant

As a director, you aren't just making a movie; you are building your personal brand as an intellectual property. Use your "specific knowledge" to create "media leverage," and let your "judgment" guide your career.

- Manohar Chimmani 

Directing with Leverage: Lessons from The Almanack of Naval Ravikant

As a film director, I see cinema not just as art — but as leverage.

In The Almanack of Naval Ravikant, Naval Ravikant speaks about specific knowledge, leverage, accountability, and long-term games. These ideas apply powerfully to a director’s life.

Specific Knowledge is your voice — your lived experiences, your emotional depth. That’s your unfair advantage.

Leverage in cinema means creating stories that outlive you — films that travel across time and geography.

Accountability is when your name stands on the poster. That changes how you choose stories.

Cinema is not a one-film race.
It is a long-term game of reputation, relationships, and legacy.

A director who thinks like a philosopher doesn’t just make movies.

He builds freedom.

- Manohar Chimmani 

అసలు సినిమాలెందుకు ఆగిపోతాయి?

నా చిన్నప్పటినుంచీ వింటున్నాను... బోలెడన్ని సినిమాలు రిలీజ్ కాకుండా ప్రసాద్ ల్యాబ్‌లో కుప్పలుగా పేరుకుపోయి ఉన్నాయని. అది అబధ్ధమేం కాదు. 100% నిజం. 

ఇప్పుడయితే ల్యాబ్స్ అవసరం కూడా లేదు. డిజిటల్ హార్డ్ డిస్కులు... ప్రొడ్యూసర్ దగ్గరో, డైరెక్తర్ దగ్గరో ఒక డబ్బాలో వేసి పడుంటాయి.  

ప్రతి సంవత్సరం ప్రారంభమయ్యే 250+ సినిమాల్లో... కొన్ని సినిమాలు పూర్తికాకపోవటం, పూర్తయినా రిలీజ్ కాకపోవటం అనేది ఒక అత్యంత సర్వసాధారణమైన విషాదం. 

ఈ పరిస్థితి ఒక్క తెలుగు సినిమాలకే పరిమితం కాదు. హాలీవుడ్ నుంచి టాలీవుడ్ దాకా అంతటా ఉన్నదే.

అన్నేసి కోట్లు కుమ్మరించి కూడా అసలెందుకీ పరిస్థితి? ఎందుకు సినిమాలు ఆగిపోతాయి? 

ఈ పరిస్థితికి సాధారణంగా 90 శాతం కారణం ఒక్కటే అయి ఉంటుంది... డబ్బు.  

* మనం ఎలాంటి కథతో సినిమా తీస్తున్నాం, దాని టార్గెట్ ఆడియెన్స్ ఎవరు, ఎవరితో తీస్తున్నాం, వారికి ఫీల్డులో ఉన్న మార్కెట్ ఏంటి, మనం ఆ మార్కెట్‌కు లోబడే ఖర్చు పెడుతున్నామా, మార్కెట్ పరిమితి దాటి రిస్కు తీసుకుంటున్నామా, కొత్తవాళ్ళతో తీసినప్పుడు మనం ఎదుర్కొనే రిస్కులేంటి, వాటికి సొల్యూషన్ ఏంటి... ఇవన్నీ అలోచిస్తే ఒక్క సినిమా కూడా మధ్యలో ఆగిపోదు.

* సినిమాలు ఆగిపోవడం ఎక్కువగా ముందు అనుకున్న బడ్జెట్ దాటిపోవటం వల్ల జరుగుతుంది. సగం సినిమా షూటింగ్ తర్వాత డబ్బులు అయిపోతే ఇంక చెయ్యడానికి ఏముంటుంది? 

* కొన్ని సినిమాలు పూర్తవుతాయి. కానీ, వాటిని కొని రిలీజ్  చేయడానికి డిస్ట్రిబ్యూటర్స్ ఎవరూ రారు. స్వంతంగా రిలీజ్ చేసుకొనే శక్తి నిర్మాతకి ఉండదు. 

* సినిమా బిజినెస్ అన్ని వ్యాపారాల్లా కాదు. ముందే ఒక ఖచ్చితమైన్ ప్లాన్‌తో, ప్రొడ్యూసర్-డైరెక్టర్‌ల మధ్య ఒక స్పష్టమైన అవగాహనతో... అనుకున్నది అనుకున్నట్టుగా చేస్తే ఎలాంటి సమస్యలు రావు. అలా కాకుండా ఓవర్‌కాన్‌ఫిడెన్స్‌తో ఎవరిదారిన వారు గుడ్డిగా వెళితే మాత్రం అంతిమ ఫలితం ఇలాగే ఉంటుంది.

* అరుదుగా కొన్ని సినిమాలు ఎవరో ఒకరి "ఈగో" సమస్య వల్ల కూడా ఆగిపోతాయి. 

సరిగ్గా చేసుకుంటే ఈ "షో బిజినెస్‌"ని మించిన బిజినెస్ లేదు.  డబ్బూ, డబ్బుతోపాటు ఓవర్‌నైట్‌లో మనం ఊహించనంత ఫేమ్ కూడా ఈ ఒక్క బిజినెస్‌లోనే సాధ్యం. 

ఒక్క హిట్ గానీ ఇచ్చామా... ఇంక అంతే. ప్రొడ్యూసర్ అయినా, డైరెక్టర్ అయినా... అప్పటివరకూ పడ్డ కష్టాలన్నీ హుష్ కాకి అయిపోతాయి! ఆ తర్వాత ఇంక మీరు ఏది అనుకుంటే అదే!! 

కానీ, ఆ హిట్టు రావడం అంత ఈజీ కాదు... 

- మనోహర్ చిమ్మని