A Beautiful Antique Blessing from Our Russian Professor

1961 లో మా రష్యన్ ప్రొఫెసర్ మురుంకర్ సార్‌కు, మాస్కోలో వాళ్ళ ప్రొఫెసర్ గిఫ్ట్ ఇచ్చారట ఈ ప్రొజెక్టర్. 

 

రష్యన్ మేడ్. 

ఇదే ప్రొజెక్టర్‌తో మా మురుంకర్ సార్ 1987-89 వరకు ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ రష్యన్ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో మాకు రష్యన్ బోధించారు.  

కట్ టూ 2026 - 

ఇవ్వాళ ఉదయం, నన్ను పిలిచి ఈ ప్రొజెక్టర్‌ను నాకు గిఫ్ట్ ఇచ్చారు మా సార్. 

"నువ్వే రైట్ పర్సన్, మనోహర్. దీన్ని నువ్వు మీ ఆఫీసులో ఒక డెకరేటివ్ పీస్‌గా పెట్టుకో" అన్నారు. 

మేడమ్‌తో కలిసి ఎల్లుండి అమెరికా వెళ్తున్న మా సార్‌కు పాదాభివందనం చేసి వచ్చాను. 

Love you, sir.

Wishing you a happy journey and a wonderful trip.

- మనోహర్ చిమ్మని   

The Unwritten Rooms Inside Us

Some memories never become stories.

They remain quietly hidden somewhere deep within people — unwritten, unnamed, untouched.

Not because they are meaningless.

But because they are too personal for language.

Certain experiences change us silently.

A conversation.

A betrayal.

A night of loneliness.

A love that disappeared without closure.

A dream that never happened.

Life moves on.

People smile again.

Work continues.

New chapters begin.

Yet somewhere inside, those invisible memories remain preserved like old letters no one opens anymore.

Perhaps every human being carries a private museum within themselves.

And maybe maturity is learning that not everything needs explanation, exposure, or expression.

Some memories are meant only to be felt.

— Manohar Chimmani 

నగ్నచిత్రం నుంచి రిచ్ మాంక్ దాకా...

13 సంవత్సరాల 9 నెలలు.

సుమారు 5000 రోజులు. 

సాంకేతికంగా ఆక్సిజన్ నన్ను బ్రతికిస్తోందికావచ్చు. కాని, మానసికంగా నన్ను నిజంగా బ్రతికిస్తున్నది మాత్రం వేరే. 

బ్లాగింగ్.

21 ఆగస్టు, 2012. 

తెలుగు ఎలా టైప్ చెయ్యాలా అని వెతుకుతుంటే లేఖిని కనిపించింది. 

అంతే. 

తెలుగు టైప్ చేస్తోంటే ఎంత ఆనందమేసిందో ఆరోజు.
వెంటనే ఈ బ్లాగ్ క్రియేట్ చేశాను. 

నగ్నచిత్రం. 

థాంక్స్ టూ బ్లాగర్ ప్లాట్‌ఫామ్... ఈ బ్లాగింగ్ నాకు చాలా ఇచ్చింది. 

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎందరితోనో పరిచయాలు కల్పించింది. ఎన్నో కథలు, కవితలు, ఆర్టికిల్స్, పుస్తకాలు, స్క్రిప్టులు, సినిమా ప్రాజెక్ట్ ప్రపోజల్స్ పుట్టుకకు స్పూర్తినిచ్చింది. అన్నిటినీ మించి, ఎన్నో క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో నాకు ఓదార్పునిచ్చింది. 

వీటిలో ఏ ఒక్కటీ ప్లాన్ చేసింది కాదు. 

ఇవన్నీ నా బ్లాగులో ఏదో ఒకటి నేను రాస్తున్నప్పుడే నా మనసులో మెరిశాయి. 

బ్లాగ్ నాకు చాలా ఇచ్చింది.  

కట్ చేస్తే - 

ఇప్పుడు దీన్ని "The Rich Monk"గా మార్చాను. 

నా ఇంగ్లిష్ రైటింగ్‌ను రిఫ్రెష్ చేసుకొనే పనిలో భాగంగా, ఇప్పుడు ఇదే బ్లాగ్‌లో ఇంగ్లిష్ పోస్టులు కూడా రాస్తున్నాను. ఎప్పుడో మర్చిపోయిన అలవాటుని ఇప్పుడు యాక్టివ్ చేసుకొంటున్నాను. 

కథలూ, ఫిక్షన్ ఇంగ్లిష్‌లో రాస్తున్నాను. ఇంకొన్ని నాన్-సినిమా పనులకు సంబంధించిన ఆలోచనలు కూడా ఉన్నాయి.

అందుకే బ్లాగ్‌లో ఇప్పుడు కొత్తగా ఇంగ్లిష్‌లో రాయడం. 

"The Rich Monk" అని ఇంగ్లిష్‌లో కొత్తగా పేరు పెట్టడం.   

"Sometimes I think of blogging as finger exercises for a violinist; sometimes I think of it as mulching a garden. It is incredibly useful and helpful to my “real” writing." ~Kate Christensen

- మనోహర్ చిమ్మని 

Be Water. Move Forward.

One of the biggest reasons people suffer is this:

They become trapped inside fixed identities.

“I am this kind of person.”

“My life should go only this way.”

“My success must look exactly like this.”

And slowly, rigidity becomes pain.

Life keeps changing.

The world keeps moving.

But the mind resists.

True strength is not rigidity.

It is flexibility.

That is why Bruce Lee famously said:

“Be water, my friend.”

Water adapts.

Water flows.

Water survives.

The same applies to life, creativity, relationships, business, and personal transformation.

And one more thing:

Stop overthinking every step.

Perfect moments rarely exist.

Clarity often comes after movement — not before it.

Action creates opportunity.

Motion creates momentum.

Sometimes, the best thing you can do for your future is simply begin.

What is one thing you’ve been overthinking lately instead of acting on?

— Manohar Chimmani 

The Power of Less

There comes a phase in life when you slowly stop trying to be everywhere.

Not out of arrogance.

Not out of withdrawal.

But out of clarity.

Time is limited.

Energy is sacred.

Attention is life itself.

And so, you begin simplifying.

Less noise.

Less scattered presence.

Less unnecessary movement.

More focus.

More depth.

More meaningful creation.

Perhaps maturity is not about adding more things into life.

Perhaps it is about removing what quietly drains us.

In the end, creativity needs space.

Silence needs space.

And the soul needs space too.

Sometimes, less presence outside…

creates more presence within.

— Manohar Chimmani 

Winning Is a Habit. Unfortunately, So Is Losing.

Life quietly repeats whatever we repeatedly practice.

Not once.

Not occasionally.

But daily.

Winning is rarely a sudden event.

It is usually a mindset built slowly through discipline, consistency, resilience, and the refusal to mentally surrender.

And losing works the same way.

Negative thinking becomes a habit.

Excuses become a habit.

Delay becomes a habit.

Self-doubt becomes a habit.

Over time, people unknowingly train themselves for defeat.

That is the real danger.

Most victories happen first inside the mind long before they appear outside in the world.

The good news?

Habits can be rewritten.

One decision.

One disciplined day.

One small victory at a time.

Because eventually, the life we live is often the result of the habits we silently repeat.

— Manohar Chimmani 

పాజిటివ్ పాలిటిక్స్‌కు పాలిటిక్స్‌లో స్థానం లేదు!

ఈమధ్య ఈ సబ్జెక్ట్ టచ్ చెయ్యలేదు నేను. కాని, ఎందుకో రాయాలనిపించింది. మిత్రులు కొందరికి కోపం రావచ్చు. 

కట్ చేస్తే -   

ఇవ్వాళ ఫేస్‌బుక్‌లో ఒక పోస్టు చూశాను. 

అది వందశాతం కరెక్టు. 

"ఇప్పటి ముఖ్యమంత్రి మీద వ్యతిరేకతతో, వచ్చే ఎలక్షన్లల్లో మేం ఎలాగైనా గెలుస్తాం" అనుకోవడం నిజంగా ఆత్మహత్యాసదృశం. 

రాజకీయాల్లో అఫెన్సివ్ స్ట్రాటెజీ & రాక్ సాలిడ్ కాన్‌ఫిడెన్స్ ముఖ్యం. 

ఈ రెండూ లోపించాయి ఇవతలివైపు. 

అందుకే అతను "మళ్ళీ నేనే ముఖ్యమంత్రిని" అని పదే పదే చెప్తున్నాడు. 

ఇక్కడి వీక్‌నెస్‌లను అతను స్టడీచేసినంతగా ఎవ్వరూ చెయ్యలేదు.      

చదువుకి, సక్సెస్‌కు అసలు సంబంధం లేదు అన్నది ఎందరో ఆల్రెడీ ప్రూవ్ చేశారు. ఇప్పటి ప్రధానమంత్రి, ముఖ్యమంత్రి కూడా. 

ఆయనకో పక్కా స్ట్రాటెజీ & స్టయిల్ ఉంది. 

ఇక్కడ అది లోపించింది. 
అది కూడా రాష్ట్రంలో ఎన్నెన్నో సాధించి...

Maybe I’m wrong, but this is how I feel about Telangana politics right now.

- మనోహర్ చిమ్మని 

The Butterfly Effect Inside

Sometimes, life does not change through big events.

It changes through one silent thought at midnight.

A small spark.

A sudden realization.

A quiet inner shift nobody else can see.

And slowly, everything begins to move in another direction.

My plans were different once.

My priorities were different.

Even my idea of success was different.

But life has its own mysterious intelligence.

Somewhere along the journey, something changed within me. Not dramatically. Not overnight. Quietly.

Now I find myself evolving toward a different space — slower, calmer, more aware.

Into what I call “monk mode.”

Not the kind that leaves the world behind.

But the kind that learns to move through the world with more clarity and less noise.

I still love creativity.

Cinema. Writing. Art. Music. Ambition.

But now, I want all of it to move toward a more peaceful and meaningful inner destination.

Perhaps that is the real butterfly effect in life:

One small thought…

that changes the entire direction of the soul.

— Manohar Chimmani 

కోఠి ఉమెన్స్ కాలేజీలోని ఈ దర్బార్ హాల్ ఇంకా ఉందా?

1988లో ఇండియాలో సంవత్సరం పాటు సోవియట్ ఫెస్టివల్ జరిగింది. అప్పటి సోవియట్ యూనియన్ నుంచి వందలాది మంది డెలిగేట్స్ ఇండియా వచ్చారు.

అందులో సోవియట్ రచయితలు, కవులు, బాలే నృత్య కళాకారులు, చిత్రకారులు, ఫిలిమ్మేకర్స్, నటీనటులు... ఇలా ఎందరో ఉన్నారు. 

అప్పటి రష్యన్ పాప్ ఆర్టిస్ట్ అల్లా పుగచేవా కూడా వచ్చింది. మన లలితకళాతోరణంలో ప్రదర్శన కూడా ఇచ్చింది. నేనామెతో మాట్లాడాను. కొన్ని గంటలపాటు ఆమెకు ఇంటర్‌ప్రీటర్‌గా పనిచేశాను. ఆమె నాకు ఆటోగ్రాఫ్‌తో పాటు, తన పాప్ సాంగ్స్ క్యాసెట్, గ్రాంఫోన్ రికార్డ్స్ ఇచ్చింది. అవి ఇంకా నాదగ్గర ఉన్నాయి. 

సుమారు 37 ఏళ్ల క్రితం, అల్లా పుగచేవా నాకిచ్చిన ఆ క్యాసెట్లోని రష్యన్ పాట "మిలియోన్ మిలియోన్ ఆలిహ్ రోజ్" నాకింకా గుర్తుంది. 

కట్ చేస్తే -   

ఈ సోవియట్ డెలిగేట్స్ అంతా, అప్పుడు మన దేశంలోని సుమారు 162 పట్టణాలు, నగరాల్ని సందర్శించారు. ఎన్నో సమావేశాలు, ప్రదర్శనలు జరిగాయి. 

థాంక్స్ టు రాజీవ్ గాంధి & గోర్బచేవ్. 

అప్పుడు అదొక పెద్ద పండుగ.   

అప్పుడే, సోవియట్ ఫెస్టివల్లో భాగంగా, ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ రష్యన్ డిపార్ట్‌మెంట్ నుంచి డిప్లొమా విద్యార్థులం మేమొక రష్యన్ నాటికను, రష్యన్ భాషలోనే ప్రదర్శించాము. 

నేటివ్ రష్యన్ డిలిగేట్స్ ముందు మేము ప్రదర్శించి, మెప్పించిన ఆ రష్యన్ నాటికలో నేనూ ఉన్నాను. 

ఆ నాటికను ఆరోజు మేం ప్రదర్శించింది, ఈ కోఠి వుమెన్స్ కాలేజీలోని దర్బార్ హాల్లో. 

కోఠి ఉమెన్స్ కాలేజీ క్యాంపస్‌లోని ఈ దర్బార్ హాల్ ఇంకా అలాగే ఉందా?

ఉంటే, సందర్శించే అవకాశం ఉంటుందా?   

- మనోహర్ చిమ్మని 

ఏది ఎప్పటివరకు అనేది నిర్ణయించేది కాలం

మన ఆలోచన కావచ్చు.

మన నిర్ణయం కావచ్చు.

మన చేస్తున్న పని కావచ్చు.

మన సాంఘిక స్పృహ కావచ్చు.

ఈ ఒక్కటే అని గిరి గీసుకొని కూర్చోలేం. 
ఇది వద్దు అని కూడా ఖచ్చితంగా అనుకోలేం. 

సినిమాలా ఇంకొకటా అన్నది అసలు ప్రశ్నే కాదు. 

పని చేసుకుంటూ ఉండటం ముఖ్యం. 

ఏది ఎప్పటివరకు అనేది నిర్ణయించేది కాలం. 

దాని గురించి నీ నిరంతర ఆలోచన, సంఘర్షణ అనవసరం. వ్యర్థం.

వాతావరణంలా మనసు మారుతుంటుంది. 

మన ఆలోచనలు, నిర్ణయాలు మారిపోతుంటాయి. 

మనం మనుషులం. 

ఇది సహజం. 

కట్ చేస్తే -

ఒక మనిషి మీదనో, ఒక పరిస్థితి మీదనో, మనకు లేని ఒక అంశం మీదనో నిందవేస్తూ, బ్లేమ్ గేమ్ ఆడటం మన సమస్యల్ని తీర్చదు. 

అది ఉంటే ఇది చేసేవాణ్ణి అనుకోవడమంత మూర్ఖత్వం లేదు.  

అన్నిటికీ "నేనే కారణం" అన్న బాధ్యత స్వీకరించగలిగినప్పుడు క్రమంగా అంతా బాగుంటుంది. కాని, ఇందుకు మన ఈగో ఒప్పుకోదు. 

అయినా సరే, మనకున్న సమయం తక్కువ. 

ఈ నిజం ముందు ఏ ఈగోలకూ విలువ లేదు.

- మనోహర్ చిమ్మని