సినీఫీల్డులో అవకాశాలు తగ్గిపోడానికి డజన్ కారణాలుంటాయ్ !!

మనిషిగా మనం ఎంత ఎదగాలి, మన కుటుంబం గురించి మనం ఎంత బాగా ఆలోచించాలి, మన చుట్టూవున్న సమాజం పురోగతికి ఒక బాధ్యతగా మనమెంత ఉపయోగపడాలి... మన ఫోకస్ ఉండాల్సింది వీటిమీద.  

కట్ చేస్తే - 

ఏఆర్ రెహ్మాన్‌ ఫోకస్ ఇప్పుడు ఫిలిం మ్యూజిక్ ఒక్కదాని మీదే లేదు. అంతర్జాతీయ స్థాయి ఆల్బమ్స్ చేస్తున్నాడు, కన్‌సర్ట్స్ చేస్తున్నాడు, సినిమాలు ప్రొడ్యూస్ చేస్తున్నాడు, డైరెక్షన్ చేస్తున్నాడు, వ్యాపారాలు చేస్తున్నాడు... అప్పుడప్పుడూ సినిమాలు కూడా చేస్తున్నాడు. 

డబ్బు బాగా సంపాదించాడు. 

ఆస్కార్ అవార్డు, నేషనల్ అవార్డులు, ఫిలిమ్‌ఫేర్ అవార్డులు బాగానే సాధించాడు.  

ఇప్పుడు తెలుగులో రామ్‌చరణ్ "పెద్ది" సినిమాకు, హిందీలో "రామాయణ"కు మ్యూజిక్ చేస్తున్నాడు. రెండూ భారీ ప్రాజెక్టులే. 

కెరీర్ ప్రారంభం నుంచి ఏఆర్ రెహ్మాన్‌ను ఒక బ్రాండ్ చేసి, ఇన్ని అవకాశాలిచ్చింది ఎవరు? అప్పుడు ఈ అంశం గుర్తుకురాలేదా? అర్‌ర్‌రె... నేను ఈ మతం, వాళ్ళు ఆ మతం... అయినా నన్ను ఇంతలా ఎంకరేజ్ చేస్తున్నారేంటి అని అనిపించలేదా?  

ఇంకా ఏం తక్కువైందని, ఏం సాధించలేదని ఇప్పుడు ఇలాంటి ఒక సున్నితమైన 'మతం' అంశాన్ని పైకెత్తి గొడవను ట్రిగ్గర్ చేయాల్సి వచ్చింది దిలీప్-aka-ఏఆర్ రెహ్మాన్? 

జావేద్ అక్తర్, ముగ్గురు ఖాన్ హీరోలు, డైరెక్టర్ ఇమ్తియాజ్ అలి, ఇలా ఇంకో వంద పేర్లు చెప్పొచ్చు. బాలీవుడ్‌లో నిజంగా బయాస్ ఉంటే వీళ్ళంతా ఆ స్థాయికి ఎదిగేవారా? 

నువ్వు చెప్పిన కోణంలో బాలీవుడ్‌లో బయాస్ ఎక్కడుంది? ఎప్పుడుంది?     

సినీఫీల్డులో అవకాశాలు తగ్గిపోడానికి డజన్ కారణాలుంటాయి. వాటిలో నీ స్కోర్ ఎక్కువుండొచ్చు. ఎవరైనా ముందు చూసుకోవాల్సింది అది. 

Religion is a structure. Awakening is an experience. It’s time we understood the difference. 

- మనోహర్ చిమ్మని 

ఏదీ ఊరికే రాదు, ఊరికే అందరూ హీరోలవ్వలేరు!

నిజంగా సినీఫీల్డు మీద చచ్చేంత ప్యాషన్, ఏమైనా సరే సాధించాలన్న తపన ఉన్న కొత్త హీరోలకు, కొత్త ఆర్టిస్టులకు ఇదొక పనికొచ్చే పోస్ట్.  

హీరోగా ఇంట్రొడ్యూస్ కావాలనుకొనే కొత్త ఆర్టిస్టులు... ఈ పోస్ట్ చదివాక, ఈజీగా ఒక డెసిషన్ తీసుకోవచ్చు.  

కట్ చేస్తే -

సినీఫీల్డులో హీరోగా మీ ప్రవేశానికి టాలెంట్ ఒక్కటే సరిపోదు!  

బై డిఫాల్ట్ ఎవరికైనా టాలెంట్ ఉండాల్సిందే. అయితే - ఆ టాలెంట్ మిమ్మల్ని ఇండస్ట్రీకి పరిచయం చేయగలిగినవారి దృష్టికి తీసుకెళ్ళగలగాలి. అదెలా సాధ్యమవుతుందో మీకు తెలిసుండాలి. 

చాలా సందర్భాల్లో ఒక కొత్త హీరో బయటినుంచి పరిచయమవడం అన్నది చాలా అరుదుగా జరిగే అంశం. డబ్బు, ఇండస్ట్రీ లింక్స్, కాంటాక్ట్స్ లేకుండా దాదాపు ఇది అసాధ్యం. 

కేవలం అతి కొద్ది మంది విషయంలో మాత్రమే, చాలా అరుదుగా, టాలెంట్ సపోర్ట్ చేస్తుంది. అది షార్ట్ ఫిలిమ్స్‌లో మీ యాక్షన్ గుర్తించి కావచ్చు. అంతకు ముందు చిన్న చిన్న కారెక్టర్స్‌లో మీరు ప్రూవ్ చేసుకున్న మీ నటన చూసి కావచ్చు. కాని, ఇది అందరికీ సాధ్యం కాదు.  

ఎవరో ఒకరిద్దరిని ఉదాహరణగా తీసుకొని, "నేనూ అలాగే హీరో అవుతా" అని అనుకోవడం ఇప్పుడున్న భారీ కాంపిటీషన్‌లో, ఈ ఏఐ యుగంలో దాదాపు అసాధ్యం. విలువైన మీ సమయం... ఏళ్లూ దశాబ్దాలూ వృధాకావడం తప్ప ఇంకేం జరగదు.  

కట్ చేస్తే - 

సినిమా అంటేనే - ప్రతిరోజూ లక్షల్లో ఖర్చు. భారీ స్టార్స్ ఉన్న సినిమా అయితే ఈ ఖర్చు రోజూ కోట్లల్లో ఉంటుంది. 

అంతా కొత్తవాళ్లతోనే, ఒక మాడరేట్ స్థాయిలో సినిమా తీయాలంటేనే... కనీసం ఓ 2 కోట్లు అవుతుంది. 

కొత్త హీరోలకు చాన్స్ ఇచ్చే సినిమాలు 99% చిన్న బడ్జెట్ సినిమాలే.

ఈ చిన్న బడ్జెట్ సినిమాలకు ఎప్పుడూ ఒక పెద్ద సమస్య ఉంటుంది. డబ్బు! 

ప్రొడ్యూసర్స్ ఉండరు. డైరెక్టర్స్ ఎవరికివారే ప్రొడ్యూసర్స్‌ను క్రియేట్ చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. లేదంటే ఇన్వెస్ట్‌మెంట్స్ క్రియేట్ చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది.   

ఒక కొత్త హీరోను ఇంట్రొడ్యూస్ చెయ్యాలనుకున్నప్పుడు, ఎవరైనా టాలెంట్‌కే ఫస్ట్ ప్రెఫరెన్స్ ఇస్తారు. ఇందులో ఎలాంటి డౌట్ లేదు. అయితే - అలా టాలెంట్ ఉన్నవాళ్ళు వందల్లో ఉంటారు. సో, వారిలో ఎవరి ద్వారా ప్రాజెక్టుకు సపోర్ట్ ఉంటుందో వారికే ఫస్ట్ ప్రిఫరెన్స్ ఇస్తారు. 

ఇప్పుడు మీకు అర్థమై ఉంటుంది... 

మీకు తెలిసిన చాలా ఉదాహరణలు గుర్తుకొస్తుంటాయి...

 

కొత్త హీరోలను ఎక్కువగా వారి బంధువులో, ఫ్రెండ్సో ప్రొడ్యూసర్స్‌గా ఉండి ఇంట్రొడ్యూస్ చేస్తారు. కొంతమంది కొత్త హీరోలు వారే స్వయంగా బడ్జెట్లో కొంత భాగం ఇన్వెస్ట్ చేస్తారు. కొంతమంది కొత్త హీరోలు వారే స్వయంగా సినిమాని ప్రొడ్యూస్ చేస్తారు.  

వారికి ఆ స్థోమత లేనప్పుడు, వారి సర్కిల్లో తెలిసినవారి ద్వారా  ఇన్వెస్ట్ చేయిస్తారు. 

ఓవర్‌నైట్‌లో హీరోలయిపోతారు!  

ఇది కొత్త విషయం కాదు. ఎప్పుడూ జరిగేదే.  

ఈమధ్య కూడా - ఈ పద్ధతిలో హీరోలుగా పరిచయమై నిలదొక్కుకున్న హీరోలెవరైనా గుర్తొస్తున్నారా మీకు? తప్పకుండా వస్తారు. ఇది చాలా మామూలు విషయం.

అంతెందుకు... కొందరు ఎస్టాబ్లిష్ అయిన హీరోలు కూడా, బయటి ప్రొడ్యూసర్స్‌నుంచి ఆఫర్స్ లేక, సొంతంగా వాళ్ళ బ్యానర్స్‌లోనో, వాళ్ళ బంధువుల బ్యానర్స్‌లోనో సినిమాలు చేస్తుంటారు. 

ఇదంతా మామూలు విషయం. ఎవ్వరినీ ఎవ్వరు తప్పుపట్టాల్సిన అవసరం లేని బిజినెస్. క్రియేటివ్ ప్రొఫెషన్.  

కొత్త హీరోల ఇంట్రడక్షన్ వెనకున్న ఈ ఆర్థిక కోణాన్ని అర్థం చేసుకోలేక - చాలా మంది చాలా తప్పుగా అనుకుంటారు... డబ్బులు పెడితేనే  చాన్స్ ఇస్తారనీ, ప్రొడ్యూసర్లు - డైరెక్టర్లు వాళ్లకు తెలిసిన వాళ్లకే చాన్స్ ఇస్తున్నారనీ, నెపొటిజమ్ అనీ... రకరకాలుగా అనుకుంటారు.  

ఏదీ ఊరికే రాదు, ఊరికే అందరూ హీరోలవ్వలేరు!
హీరోలయ్యాక వారికి కూడా ఊరికే కోట్లల్లో రెమ్యూనరేషన్ ఇవ్వరు!! 

ప్రతిదానికీ ఓ లెక్కుంటుంది. ఈ రియాలిటీని అర్థం చేసుకుంటే చాలు. జీవితంలో మీ టైం వేస్ట్ కాదు.

ఆసక్తి ఉందా?

సినీఫీల్డులో హీరోగా మీ కెరీర్ పట్ల చచ్చేంత ప్యాషన్ ఉందా? 

అయితే - ఆసక్తి, ప్యాషన్ మాత్రమే సరిపోవు. స్థోమత ఉండాలి. మీ కుటుంబం, మీ కుటుంబ నేపథ్యం మీకు సహకరించాలి. అలా లేనప్పుడు, మీకోసం బడ్జెట్‌లో కొంత భాగమయినా ఇన్వెస్ట్ చేయడానికి ముందుకు వచ్చే సర్కిల్, కాంటాక్ట్స్ మీకుండాలి.  

ఓకే అనుకుంటే - 

నిజంగా ఆ స్థాయి సీరియస్‌నెస్, ఆ స్థోమత, ఆ కాంటాక్ట్స్ మీకు ఉన్నట్టయితే -  

మీ పూర్తి వివరాలతో నాకు DM చేయండి. 

మీరు హీరోగా బెస్ట్ పాజిబిలిటీస్ ఆలోచిద్దాం.     

Welcome to Glamour World! 

See You On The Sets...   

– Manohar Chimmani

Nandi Award Winning Writer, Film Director

అదృష్టం అన్న పదాన్ని నేను నమ్మను, కాని...

అదృష్టం అనేది ఉంది, ఉంటుంది. 

ఇది నమ్మాలంటే జీవితంలో కొన్ని ఊహించని అనుభవాలు ఎదురవ్వాలి. ఇదెలా సాధ్యం అని లాజిక్కులు పట్టుకోలేక పిచ్చెక్కిపోవాలి. ఇలా కూడా జరుగుతుందా అని షేక్ అయిపోవాలి. 

అప్పుడు మాత్రమే కొన్నిటి మీద నమ్మకం కలుగుతుంది. అందులో ఒకటి - మనం అంతకు ముందెప్పుడూ నమ్మని... అదృష్టం.  

కట్ చేస్తే - 

కొంతమంది ఊరికేనే దగ్గినా తుమ్మినా డీలాపడిపోయి, పక్కనున్నవాళ్ళని కూడా చతికిలపడేట్టు చేస్తుంటారు. ఒక కసి, పట్టుదల ఉండదు. అదొక మందులేని రుగ్మత. అది వేరే విషయం.  

కొంతమంది జాగ్రత్తగా అన్నీ ప్లాన్ చేసుకున్నట్టే కనిపిస్తారు. నిజంగా చేస్తారు కూడా. ప్రతి చిన్న విషయంలో అతి జాగ్రత్తపడతారు. జీవితంలోని ఒకటి రెండు అతి ముఖ్యమైన విషయాల్లో మాత్రం అట్టర్ ఫ్లాప్ అయిపోతారు. 

దీనికి పూర్తి వ్యతిరేకంగా - కొందరు అన్నీ చాలా కేర్‌లెస్‌గా తీసుకున్నట్టే ఉంటారు. కాని, అనుకున్న ప్రతి పనీ అలవోగ్గా అలా చేసేసుకుంటూ వెళతారు. ఎక్కడా ఒక చిన్న అడ్డంకిరాదు. వచ్చినా, దాన్ని కూడా లైట్ తీసుకుంటారు. ముందుకే వెళ్తుంటారు తప్ప... అక్కడే చతికిల పడిపోరు. 

నిజానికి ఇదంతా మన నమ్మకం, మన మైండ్‌సెట్‌ల మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది... అని మళ్ళీ లాజిక్స్ నా వెంటపడతాయి.  

కాని, కాదు. 

ఖచ్చితంగా కాదు. 

ఇంకేదో వారికి సహాయపడుతోంది. వారిని లీడ్ చేస్తోంది. కాని, దాని గురించి వాళ్లంతగా పట్టించుకోరు. 

ఇక్కడే అదృష్టం అనే ట్రంప్ కార్డ్ ఒకటి ఉందని నాకు చాలాసార్లు అర్థమైంది. 

కాని, ఆ ట్రంప్ కార్డ్ మనకి పడాలంటే ఏంచెయ్యాలో మాత్రం తెలీదు. అది దానికదే పడాలి తప్ప, ఎదురుచూస్తే మాత్రం రాదు. 

పనే మన దేవుడు అనుకొని, నిరంతరం మన పనిలో మనం ఉండాలి. పనిచేస్తూనే ఉండాలి. ఏదో చేస్తున్నాం అని కాకుండా, మనసు పెట్టి పనిచెయ్యాలి. అదృష్టం అదే వస్తుంది. రాలేదనుకోండి... ఫరవాలేదు, మన పనే మనల్ని కాపాడుతుంది. ఎందుకంటే పనే మన దేవుడు కాబట్టి. 

కట్ చేస్తే - 

అదృష్టానికి, దేవునికీ ఏదైనా సంబంధం ఉందా అంటే నేనేం చెప్పలేను. ఒకవేళ ఎవరైనా ఉందీ అంటే మాత్రం నాకు నచ్చదు. 

ఎందుకంటే, దేవుడు అంత శాడిస్టు కాదు.  

చూశారా, చివర్లో మళ్ళీ లాజిక్కే నా ముందుకొచ్చింది! 

మీరేమంటారు... అదృష్టం ఉందా, లేదా?
మిమ్మల్ని ఎప్పుడైనా అదృష్టం వరించిందా?  

- మనోహర్ చిమ్మని 

I Love My Life

I love my life—not because it’s perfect, but because it’s mine.

All that I have come with it: my hopes, my dreams, my desires, my faults, and my strengths. Every part has played its role. Every chapter has shaped me.

I’ve doubted myself. I’ve fallen. I’ve questioned my path. Yet something within me never left—silent, steady, aware.

Loving myself isn’t ego. It’s acceptance. It’s the courage to stand with who I am, without apology.

And in that acceptance, I recognize the divine within me.

Because when I honor my life, I honor the life that flows through everything. 

- Manohar Chimmani 

Life Is Not Something To Be Postponed

“We are travelers on a cosmic journey, stardust, swirling and dancing in the eddies and whirlpools of infinity. Life is eternal. We have stopped for a moment to encounter each other, to meet, to love, to share. This is a precious moment. It is a little parenthesis in eternity.”

— Paulo Coelho, The Alchemist

If this is true—and it feels true deep within—then life is not something to be postponed. It is something to be entered fully.

This moment is not casual.

This breath is not random.

This meeting is not accidental.

Life isn’t waiting somewhere ahead.

It’s happening now.

Live awake.

Love deeply.

Choose boldly.

Honor this moment—it’s your sacred pause in infinity.

- Manohar Chimmani 

ఈ లూప్ లోంచి బయటపడ్డవాడే కింగ్ !!

'నాగురించి ఎవరేమనుకుంటున్నారో' అని ఆలోచించేవాళ్ళు ఒక్క అడుగు ముందుకేయలేరు.

సినీఫీల్డులో ఉన్నవాళ్లకయితే ఇది మరీ ముఖ్యం. ఇక్కడ సిచువేషన్ అలా ఉంటుంది. 

ఇంకా చెప్పాలంటే - ఒక దట్టమైన అడవిలో ఉన్నామనుకోవాలి. ఎప్పుడూ అలర్ట్‌గా ఉండాలి. ఎటునుంచి ఏదైనా, ఎప్పుడైనా, ఏరూపంలోనైనా ఎటాక్ చేయొచ్చు.

ఈ బేసిక్ సూత్రం ఫీల్డులో ఆల్రెడీ ఎస్టాబ్లిష్ అయ్యి, టాప్ రేంజ్‌లో ఉన్నవాళ్లనుంచి... ఇప్పుడే ఎంట్రీ ఇచ్చిన న్యూ టాలెంట్ దాకా .. అందరికీ వర్తిస్తుంది. దీనికి ఎలాంటి మినహాయింపులు లేవు. సవరణలు లేవు.

ఇలాంటి ఆటవిక వాతావరణంలో - ఏదైనా అనుకుంటే వెంటనే చేసెయ్యాలి. మిస్ ఫైర్ అయిందనుకోండి. ఇంకో ప్రయత్నం. బట్, ప్రయత్నం మానొద్దు. ఏదో ఒక పనిలో ఉండటం మానొద్దు.  

ఒకసారి బ్రేక్ తీసుకున్నామా, స్టకప్ అయ్యామా... చుక్కలు కనిపిస్తాయి.  

కట్ చేస్తే - 

ఒకసారి తప్పు చేస్తే అది తప్పు. రెండోసారి కూడా అదే తప్పుచేస్తే అది అలవాటు. ఆ అలవాటు ప్రకంపనలే మనం తీసుకునే నిర్ణయాలు. మన నిర్ణయాలే మన తప్పులు. ఇదొక లూప్. ఈ లూప్ లోంచి బయటపడ్డవాడే కింగ్. 

- మనోహర్ చిమ్మని      

When the Inside Becomes the Outside

Spirituality is your inner world. It’s quiet, personal, and invisible.

But it doesn’t have to stay there.

When it’s real, it leaks out. Into how you work. How you speak. How you choose. Into your habits, your priorities, and your lifestyle.

You don’t need to preach it. You live it.

The moment your inner world is clear, your outer life starts to reflect it—naturally, effortlessly.

That’s not escape.

That’s alignment.

- Manohar Chimmani 

400 కోట్ల హెవీ గ్యాంబ్లింగ్ !!

వందల కోట్ల బడ్జెట్ సినిమాలు పెద్ద గ్యాంబ్లింగ్ అన్న విషయం మరొక్కసారి తాజాగా ప్రూవ్ అయ్యింది "రాజాసాబ్"తో.  

400 కోట్ల హెవీ గ్యాంబ్లింగ్! 

పెద్ద సినిమా అంటే అది. 

ఇలాంటి వందల కోట్ల సినిమాలు ఒక పది వస్తే, వాటిలో ఏ ఒకటో రెండో బ్రతికి బయటపడతాయి. మిగిలినవన్నీ ఉట్టుట్టి అంకెల గారడీలే.

మరోవైపు, మంచి కంటెంట్‌తో అంతా కొత్తవాళ్లతో తీసే చిన్న బడ్జెట్ సినిమాలు పూర్తిగా రిస్క్-ఫ్రీ. 

హిట్ కొడితే 100 కోట్లు.
ఒకవేళ మిస్ అయినా రిస్కేం లేదు.

చిన్న బడ్జెట్స్ కాబట్టి, ఆ మాత్రం బడ్జెట్స్ సినిమా ఫెయిల్ అయినా రకరకాల ఇన్‌కమ్ ఎవెన్యూస్ ద్వారా సులభంగా వెనక్కి వస్తాయి.

ఎలాగైనా ప్రొడ్యూసర్ సేఫ్ అండ్ హాప్పీ. ఓవర్‌నైట్లో కావల్సినంత ప్రమోషన్, సెలెబ్ స్టేటస్. 

మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాల పవర్ అది.    

- మనోహర్ చిమ్మని       

ఏ బిజీ మీకిష్టం? మీరు ఏ క్లబ్ మెంబర్స్?

ప్రపంచంలో ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఎవరికైనా… వారి జీవనశైలికి సంబంధించి రెండే రెండు దారులుంటాయి.

ఈ రెండు దారుల్లో “నాది ఈ దారి” అన్న ఎంపిక కొంతమంది విషయంలో తెలిసి జరగొచ్చు. కొంతమంది విషయంలో తెలియక జరగొచ్చు. కాని, ఎవరికిష్టమైన దారి వాళ్ళు ఎంచుకుంటారు. 

అలా వారు ఎన్నుకున్న ఆ ఒక్క దారే… అతడు లేదా ఆమె “ఎవరు” అన్నది నిర్వచిస్తుంది.

ఇంతకీ ఆ రెండు దారులేంటో ఊహించగలరా?

మొదటి దారి – 

మనల్ని మనం చాలా తక్కువగా అంచనా వేసుకొని “ఏదో అలా” అన్నట్టుగా బతుకు వెళ్లదీయటం. 

ఎలా జరగాలని ఉంటే అలా జరుగుతుంది అన్నది ఇక్కడి థియరీ.  

రెండో దారి – 

మనలోని సంపూర్ణ సామర్థ్యాన్ని వినియోగించుకొంటూ, ఎప్పుడూ అనుకున్న పనినే చేస్తూ, అనుకున్న పధ్ధతిలోనే జీవిస్తూ... ఎప్పటికప్పుడు ఎన్నెన్నో ప్రయోగాలు చేస్తూ, జయాపజయాల్ని స్థితప్రజ్ఞతతో స్వీకరిస్తూ, కష్టాల్లోనూ, సుఖాల్లోనూ జీవితాన్ని అనుక్షణం ఆస్వాదించటం. 

పనే దేవుడు అన్నది ఇక్కడి థియరీ. అలాగని వీళ్ళు నాస్తికులేం కాదు.  

కట్ టూ మొదటి దారి –

మొదటి దారిలో – తమలో ఉన్న సామర్థ్యాన్ని వీళ్ళు ఎప్పుడూ గుర్తించరు. కనీసం వారిలో కూడా ఎదో ఒక ప్రత్యేకత, లేదంటే ఎంతో కొంత ‘విషయం’ ఉందన్న నిజాన్ని గుర్తించడానికి కూడా ఇష్టపడరు. కొత్త నైపుణ్యాలను నేర్చుకొనే ఆలోచనే వీరికి ఇష్టం ఉండదు. 

“నాకు రాదు”, “నాకు లేదు”, “ఇలా వుంటే చేసేవాణ్ణి”, “అలాగయితే సాధించేదాణ్ణి”… వంటి నెగెటివ్ థింకింగ్ సాకులన్నీ ఈ దారిలో ప్రతిరోజూ ప్రతి క్షణం పుష్కలంగా దొరుకుతాయి. తక్కువ పనిచేయటం, తక్కువ సంపాదించటం, సంతృప్తి లేకపోయినా ఉన్నామన్న భ్రమలో బ్రతకటం, గీసుకున్న పరిధి దాటి ఏ విషయంలోనూ ఎక్కువగా ప్రయత్నించకపోవడం, వ్యక్తిగత వికాసానికి సంబంధించి గానీ, హాబీగా గానీ ఏమీ చదవకపోవడం, అసలు ఆలోచించకపోవడం… ఇదీ మొదటి దారిని ఎంచుకున్నవాళ్ల బతుకుబాట. 

ఆశ్చర్యంగా ప్రతివందమందిలో 99 మంది ఈ బాటనే ఇష్టపడతారు. దీనికి కారణాలు అనేకం. సాకులు పుష్కలం. 

వీళ్ళంతా "99% క్లబ్" మెంబర్స్.   

కట్ టూ రెండో దారి –

ఈ దారిలో… ప్రతి విషయంలోనూ ఉత్సాహం, ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి చేయాలన్న తపన. “ఇలాగే ఎందుకు చేయాలి.. ఇలాగే ఎందుకుండాలి?” అన్న ప్రశ్న. నిరంతర ఆలోచన. అవతలి వారికి “తలతిక్క”గా కనిపించే తమకు తామే ఏర్పరచుకున్న క్రమశిక్షణ. ఎప్పటికప్పుడు ఏదో ఒక లక్ష్యం ఏర్పర్చుకోవడం, దాన్ని సాధించాలన్న నిరంతర ఆసక్తిలో సజీవంగా ఉండటం. నచ్చిన ప్రతి పుస్తకాన్నీ చదవటం, ప్రతిదాన్నీ నిర్మాణాత్మకంగా ఆలోచించడం… ఇవన్నీ ఈ రెండో దారిని ఎన్నుకున్నవారి సాధారణ లక్షణాలు.

అంతేకాదు... వీళ్ళు ఎప్పుడూ పని రాక్షసుల్లా కాకుండా, కుటుంబంతో, స్నేహితులతో తగినంత సమయం గడుపుతూ, ఆ సమయానికి ఒక గొప్ప విలువని తీసుకురావడం, చిన్నవి పెద్దవి ఎన్నో లక్ష్యాల్ని సాధించడం, బాగా సంపాదించడం, లేదా సంపాదించే ప్రయత్నంలో ముందుకెళ్తుండటం చేస్తారు. 

ఇంకా - ఈ రెండోదారి ప్రేమికులంతా వారి మనసులో మెరిసిన ప్రతి ప్రయోగం చేసుకుంటూపోతుంటారు. అది సఫలమైందా, విఫలమైందా అన్నది పట్టించుకోరు. ఆ ప్రాసెస్‌ను, ఆ జర్నీని ఇష్టపడతారు. కొన్నిసార్లు కోలుకోలేని ఎదురుదెబ్బలు తగుల్తుంటాయి, కాని అదే దారిలో ముందుకెళ్తుంటారు. ఫలితాలు విజయవంతంగా అవే ఫాలో అవుతుంటాయి.      

మొత్తానికి ప్రతిక్షణం సంపూర్ణ జీవితాన్ని గడుపుతూ, "వీడేంటి, పిచ్చోడా?" అని అవతలివారికి అనిపించేలా బ్రతకడం… ఇదంతా కూడా ఈ రెండవ దారిని ఎంచుకొన్న వాళ్ల జీవనశైలి. చాలామందికి నచ్చని జీవితం. 

కాని, జీవితం ఒక్కటే... అది గాలి బుడగలాంటిది అన్న విషయం వీరికి బాగా తెలుసు. 

ప్రతి వందమందిలో ఒక్కరు మాత్రమే ఈ బాటలో ఉంటారు. అంటే వన్ పర్సెంట్ అన్నమాట. 

వీళ్ళంతా "1% క్లబ్" మెంబర్స్.   

కట్ చేస్తే - 

సినిమా ఫీల్డులో కూడా అంతే. 1% మందే ఎప్పుడూ పనిలో బిజీగా ఉంటారు. 99% మంది పనిలేకుండా బిజీగా ఉంటారు. 

బై ది వే, ఈ నిజం ఒక్క సినీఫీల్డుకే పరిమితం కాదు. ఏ ఫీల్డులోనైనా ఇదే లెక్క.

ఏ బిజీ మనకిష్టం అన్నది మనమే నిర్ణయించుకోవాలి.  

- మనోహర్ చిమ్మని       

"రాజాసాబ్" ఒక సినిమా!

హాలీవుడ్‌లో కాని, బాలీవుడ్‌లో కాని ఒక కొత్త సినిమా రిలీజ్ అయినరోజు ఇంత హడావిడీ, ఇంత నాన్సెన్స్ ఉండదు. 

ఇంత దారుణంగా, ఎగబడి ఎగబడి, ఆరోజే విడుదలైన ఒక కొత్త సినిమా మీద ఎవ్వరూ ఇంతలా విషం కక్కరు. ఏం పనిలేనట్టు అసలింత ఎచ్చులకు పోరు. ఇంత హైరానా పడరు. 

బాగుంది, బాగాలేదు అని సింపుల్‌గా చెప్పొచ్చు. నిర్మాణాత్మకంగా, క్లుప్తంగా ఎందుకు బాగాలేదో చెప్పొచ్చు. 

ఓర్నీ...     

"రాజాసాబ్" ఒక సినిమా.
కొందరికి బాగుండొచ్చు, కొందరికి బాగలేకపోవచ్చు. అది సహజం.

సినిమా ఊహించిన రేంజ్‌లో లేకపోవచ్చు. హైప్ ఇచ్చిన స్థాయిలో లేకపోవచ్చు. 

దానికి ఇంత సీన్ అవసరమా? 

ఏదో ప్రకృతి విపత్తు వచ్చినట్టు అపసోపాలు పడిపోతూ, ఏదో కొంపలు మునిగినట్టు, ఏవో నేరాలు ఘోరాలు జరిగినట్టు... అంత దూకుడుగా పోటీపడుతూ, ఆఘమేఘాల మీద అంత భీభత్సంగా రివ్యూలు చెప్పడం అవసరమా? 

కొంతమంది రివ్యూయర్స్ అయితే - అసలు వాళ్ళింట్లోనో, వాళ్ళ కుటుంబంలోనో ఏదో జరక్కూడనిది జరిగినట్టు నిట్టూర్పులిడుస్తూ, విషాదంగా మొహాలు పెట్టి, బాధాతప్త హృదయాలతో రివ్యూలు కక్కారు.   

కట్ చేస్తే -

అదొక సినిమా. 

జస్ట్ ఒక ఎంటర్‌టైన్మెంటు. 

చూడాలనుకున్నవాళ్ళు చూస్తారు. వద్దు అనుకున్నవాళ్ళు చూడరు. 

ఆ చూసేవాళ్లని కూడా చెడగొట్టే ఈ కూతలెందుకు?

ఇదేదో సామెత చెప్పినట్టు లేదూ?

- మనోహర్ చిమ్మని