ఇండిపెండెంట్ సినిమాలకు అంత రిస్క్ లేదు!

సినిమాలు తీయడం కష్టం కాదు. 

హిట్ సినిమాలు తీయడం కష్టం. 

హిట్ సినిమాలకు, బడ్జెట్‌కు తప్పక సంబంధం ఉంటుంది. అయితే, భారీ బడ్జెట్ ఉన్న సినిమాలు కూడా ఫెయిలవుతాయి కదా అన్నది లాజిక్. కాని, ఒక మంచి కమర్షియల్ సినిమా తీయడానికి బేసిగ్గా ఒక మినిమమ్ బడ్జెట్ అనేది తప్పనిసరి అన్నది ఎవరైనా ఒప్పుకొనితీరాల్సిందే. 

ఇండిపెండెంట్ సినిమాలన్నింటికీ ప్రధాన సమస్య ఇదే...
మినిమమ్ బడ్జెట్. 

కట్ చేస్తే -

హాలీవుడ్ నుంచి టాలీవుడ్ దాకా, సినిమాల సక్సెస్ రేట్ కేవలం 5-7 శాతమే. 

ఈ నంబర్ మన బుర్రలో ఉంటే చాలు. వొళ్ళు దగ్గరపెట్టుకొని సినిమాలు చేస్తాం. రిస్క్-ఫ్రీ బడ్జెట్‌లో సినిమాలు చేస్తాం. ఒకవేళ థియేటర్లో సినిమా కిందా మీదా అయినా, ఓటీటీలు కొంతవరకు ఆదుకుంటాయి. 

మ్యాటర్ ఏంటంటే... భారీ బడ్జెట్ ప్యానిండియా సినిమాల గ్యాంబ్లింగ్‌ను తట్టుకొనే శక్తి భారీ బ్యానర్లకు, ప్రొడ్యూసర్స్‌కు ఉంటుంది. 

చిన్న బడ్జెట్లో చేసే ఇండిపెండెంట్ సినిమాలకు అంత రిస్క్ లేదు. కంటెంట్ విషయంలో కూడా, మన క్రియేటివిటీకి ఆకాశమే హద్దు. 

- మనోహర్ చిమ్మని        

How Much Humiliation Can You Take?

Two legendary filmmakers.
Two different languages.
One brutally honest truth about cinema.

Mani Ratnam:
“నువ్వు సినిమాల్లోకి రావాలని డిసైడ్ అయినప్పుడే బాధ, అవమానం అనే మాటలు విడిచి పెట్టాలి. ఎందుకంటే, ఇక్కడ నీకు అవి అడుగడుగున ఎదురవుతాయి.”

Shekhar Kapur:
“When people ask me how to become a director, I ask: ‘How much humiliation can you take?’”

These are not motivational quotes.

They are survival instructions.

Cinema looks glamorous from the outside.

Awards.
Red carpets.
Success.
Fame.
Money.

But behind every successful filmmaker is a long list of rejections, disappointments, ignored ideas, broken promises, failed projects, unanswered calls, criticism, compromises—and moments when you seriously wonder whether you belong here at all.

That is the real entrance examination.

Talent matters.
Hard work matters.
Luck matters.

But the ability to absorb rejection without losing your self-belief matters enormously.

If one “no” breaks you, cinema will break you.

If one humiliation makes you quit, this industry is probably not for you.

Because filmmaking is not only about creating something beautiful.

It is also about repeatedly putting your dreams in front of people and hearing:

“No.”

And then waking up the next morning and trying again.

Perhaps that is why these two quotes stay with me.

They don't tell you how to become a director.

They tell you what you must become before you can survive as one.

Thick-skinned.
Patient.
Persistent.
Emotionally independent.

And above all—
still willing to create after the world has told you, many times, that you can't.

Cinema may test your talent.

But before that,
it will test your capacity to take humiliation.

— Manohar Chimmani 

The Universe Likes Speed

The Universe likes speed.

When an opportunity appears, don’t spend forever analyzing it.

Don’t delay.
Don’t second-guess.
Don’t let doubt talk you out of action.

Sometimes, that sudden impulse inside you is not random.

It may be your intuition telling you, “Go.”

You can always adjust your direction after you start moving.

But you cannot change anything by standing still.

When the opportunity is there,
when the impulse is there—
ACT.

Speed creates momentum.
Momentum creates possibilities.

And sometimes, the first step is all the Universe is waiting for.

— Manohar Chimmani 

అన్నీ బాగున్నపుడు అందరూ వస్తారు!

ప్రొఫెషనల్స్‌తో పనిచేయడం వేరు, పనిమీద ఆసక్తిలేనివారితో పనిచెయ్యడం వేరు. ఈ ఇద్దరి పనితీరులో, యాటిట్యూడ్‌లో భూమ్యాకాశాల తేడా ఉంటుంది.

కట్ చేస్తే -

నా కొత్త సినిమా కథాచర్చలు అనుకోకుండా ఇవాళ వై-జంక్షన్ దగ్గరున్న ఒక 'మాల్'లో జరిగాయి. 

నా మొదటి సినిమా కోడైరెక్టర్, రచయిత, డైరెక్టర్ వేణు గారు, నేను సుమారు మూడున్నర గంటలపాటు కూర్చున్నాం. 

ఎలాంటి డిస్టర్బెన్స్ లేదు. ఫుల్ 'ఏసీ'లో ఎక్కడ సౌకర్యంగా ఫీలైతే అక్కడ కూర్చోవచ్చు. ఆకలైతే 'కేయఫ్సీ'లో చికెన్-పెప్సీ తీసుకొని తినొచ్చు. కావాలనుకున్నప్పుడు మంచి కాఫీ త్రాగొచ్చు. బోర్ కొడితే, చుట్టూ ఉన్న కలర్‌ఫుల్ యాంబియెన్స్‌లో కాసేపు అలా వాకింగ్ చేసిరావచ్చు. 

క్రియేటివ్ మీటింగ్స్‌కు ఇప్పుడు ది బెస్ట్ ప్లేస్... మాల్స్. నిజానికి, మాల్స్‌ను మించిన ఎకానమీ మీటింగ్ ప్లేసులు నా దృష్టిలో అసల్లేవు. 

ఇక్కడ ఎవరూ ఎవర్ని పట్టించుకోరు. మన పని మనం హాయిగా చేసుకోవచ్చు. 

ఇంకేం కావాలి?

ఎప్పుడూ నాకు అది కావాలి, ఇది కావాలి అనేవాళ్ళూ... ఇదుంటేనే చేస్తా, అదుంటేనే చేస్తా అనేవాళ్ళూ... అసలు క్రియేటివిటీకి పనికిరారు. 

ఇంకేం లేకపోయినా ఫరవాలేదు కాని, వీళ్ళు మాత్రం వద్దు. 

అసలు ఇండిపెండెంట్ సినిమాలకు ఫండ్స్ కొరత అనేది ఎప్పుడూ ఉంటుంది. ఇంకెన్నో ఇబ్బందులుంటాయి. హోటల్ రూమ్స్, గెస్ట్ హౌజ్‌లు, బాయ్స్, మేనేజర్స్... ఇవ్వన్నీ ప్రిప్రొడక్షన్ దశలో వృధా ఖర్చు. ఆ బడ్జెట్ అంతా మేకింగ్ దశలోనో, పోస్ట్ ప్రొడక్షన్ కోసమో, ప్రమోషన్ కోసమో ఉపయోగించుకోవచ్చు.   

ఇండిపెండెంట్ సినిమాలు చేస్తూ... అన్నీ బాగుండాలి, అన్నీ మనం అనుకున్నట్టు ఉండాలి అనుకోవడం కంటే అమాయకత్వం లేదు.    

అన్నీ బాగున్నపుడు అందరూ వస్తారు. క్యూ కడతారు. ఏం లేనప్పుడు మనక్కావల్సింది క్రియేట్ చేసుకోవడమే సిసలైన క్రియేటివిటీ. 

- మనోహర్ చిమ్మని                             

No, You’re Not Alone

OTHER PEOPLE are your greatest resource.

They give birth to you.

They feed you, dress you, and provide you with money.

They make you laugh and cry.

They comfort you, heal you, invest your money,

service your car, and bury you.

We can’t live without them.

We can’t even die without them. 

- Manohar Chimmani 

From Machinist to Filmmaker

Waldrich Coburg milling machine — German make. 

I worked on this machine at HMT from 1982 to 1985 as a Machinist (Apprentice).

Then came another chapter.

I completed my degree externally from Kakatiya University and joined Osmania University as a regular MA student. I went on to complete my MA and MLISc at OU, winning two gold medals in the two postgraduate programs.

Then came the transition from 'worker to white-collar professional'—with jobs at Jawahar Navodaya Vidyalaya, Guntur, and later at AIR FM, Kurnool.

And then came the final chapter—

Writer. Blogger. Filmmaker. 

Looking back, it feels less like a career and more like a series of lives lived.

From operating a German milling machine to creating stories on paper and screen.

A cherished series of memories. 

— Manohar Chimmani 

Spirituality Makes Us Creative

The deeper we go within, the more creative we become.

Because spirituality slowly removes the noise.

The fear.

The comparison.

The need for approval.

The constant desire to become someone else.

And when the noise becomes quiet, something beautiful happens.

We begin to hear ourselves.

A thought becomes an idea.

An emotion becomes a story.

Silence becomes music.

Life itself becomes art.

Perhaps spirituality and creativity are not two different journeys.

Maybe they are the same journey— 

One takes us deeper within, and the other brings what we find there into the world.

— Manohar Chimmani 

The Beauty of a Writer’s Life

Forget the book sales.

Forget the millions.

Forget, for a moment, what Paulo Coelho, Robin Sharma, Dan Brown, Jeffrey Archer, or J.K. Rowling actually write.

Look at the freedom they have created through writing.

The creative independence.

The ability to choose what to think, what to create, and when to create it.

The freedom to live life on their own terms.

Just imagine that lifestyle.

Compared to that freedom, what are the manipulations, power games, and mafia mentalities of cinema, politics, and social media really worth?

Maybe that’s why, these days, my heart seems to be quietly returning to my first love—writing. 

Perhaps some loves never really leave us.

They simply wait for us to come back.

— Manohar Chimmani 

PS: The photograph is of renowned author Paulo Coelho’s writing space.

ఒక అద్భుత జీవనశైలి

పుస్తకాల సేల్స్, మిలియన్లలో ఆదాయం పక్కన పెడితే - పావ్లో కోయిల్యూ, రాబిన్ శర్మ, డాన్ బ్రౌన్, జెఫ్రీ ఆర్చర్, జె కె రౌలింగ్ వంటి అంతర్జాతీయస్థాయి బెస్ట్ సెల్లర్ రచయితలు ఏం రాస్తున్నారన్నది కూడా కాసేపు పక్కనపెడితే - 

ఈ రచయితలందరికీ ఉన్న సృజనాత్మక స్వతంత్రం, వీరు అనుసరిస్తున్న జీవనశైలి ఎంత అందమైంది! 

ఒక్క సారి ఊహించండి. 

ఆ ఫ్రీడమ్, ఆ లైఫ్ స్టయిల్ ముందు ఈ సినిమాలు, ఈ రాజకీయాలు, ఈ సోషల్ మీడియాలు... వీటిల్లోని మేనిప్యులేషన్స్, మాఫియా మెంటాలిటీలు అసలెందుకు పనికొస్తాయి?  

ఎందుకో తెలీదుగాని, ఈమధ్య నా తొలి ప్రేయసి 'రైటింగ్' వైపే నా మనసు కూడా బాగా లాగుతోంది.  

- మనోహర్ చిమ్మని 

PS: ఫోటోలో ఉన్నది ప్రఖ్యాత రచయిత పావ్లో కోయిల్యూ రైటింగ్ స్పేస్. 

Stop Pointing Fingers

It's easy to blame people.

Friends.

Parents.

Spouse.

Partners.

Bosses.

The government.

Luck.

The economy.

Blame may explain your past, but it will never build your future.

The moment you stop pointing fingers, something powerful happens.

You take responsibility.

And responsibility is not a burden.

It's freedom.

Because once you accept that your next chapter is yours to write, you stop waiting for someone else to change your life.

You ask a better question:

"What can I do next?" 

That's where transformation begins.

It's never too late to change direction.

It's never too late to start again.

And it's never too late to build the life you truly want.

One decision.

One step.

One day at a time.

- Manohar Chimmani