Happy Bathukamma!

There was something special about Dasara in my childhood. Growing up in Warangal, I experienced a festive atmosphere that was truly one of a kind. Those days, those celebrations, that feeling... I don't think they'll ever come back.

Whatever I have achieved since moving to Hyderabad, nothing comes close to the happiness I experienced during those childhood festivals.

And whenever I think of Bathukamma and Dasara, one place instantly comes to mind.

Cut to -

On Saddula Bathukamma, hundreds of thousands of people would gather near Ursu Gutta, celebrate Bathukamma, immerse the floral arrangements in the water, eat saddulu (traditional festive food offerings), and head home. In the middle of all this, there were the vendors selling lai lappalu, colorful paper fans, squeaky whistles, and ice cream. The whole atmosphere had a charm of its own.

Dasara was no different. We would watch the burning of Ravana near Ursu Gutta with tremendous excitement.

Dasara meant new clothes, chicken curry, puris, relatives, bottles of liquor... Everyone you ran into seemed to be on a natural high. No festival, no occasion in Hyderabad has ever given me that same feeling.

I wonder what it is like there now.

Do people still celebrate as grandly as we did in our childhood?

Have all the changes modern life has brought to our people's lifestyles left the joy of those Dasara celebrations intact?

Or has the festival, too, slowly faded away there, confined to four walls, just as it has here?

I may not make it this time, but next Dasara, I definitely want to visit our Ursu Gutta.

Those days when we'd race from home to Ursu Gutta, rolling bicycle tires along with sticks... The lake surrounding the hill... The custard apples we'd pluck after climbing to the top... The Ranganayakula temple up there... The Damera Guttalu visible in the distance... And the modugu flowers we'd gather by climbing those hills to bring home to make the colors of Holi...

They're childhood memories, after all. How can we ever forget them?

Wishing everyone a happy Bathukamma!

— Manohar Chimmani

మనకు రావాల్సింది గన్‌షాట్‌గా అదే వస్తుంది!

సినీఫీల్డు ఒక మెకన్నాస్ గోల్డ్ సినిమాలాంటిది. 
ఒక పెద్ద గోల్డ్ మైన్ ఉందిక్కడ.

అన్ని ఫీల్డుల్లాగే ఇక్కడా మంచీచెడూ అన్నీ ఉంటాయి. ఎవ్వరికీ రెడ్ కార్పెట్ ఉండదు. ఖచ్చితంగా ఇది ఇలా జరుగుతుంది అన్న గ్యారంటీ అస్సలు ఉండదు.  

కష్టపడాలి, సాధించుకోవాలి.   

ఇలాంటి నేపథ్యంలో... ఎన్నో రిజెక్షన్స్, అవమానాలు, కష్టాలు ఎదుర్కొంటూ... పడుతూ లేస్తూ... ఆ గోల్డ్ మైన్ నుంచి ఎవరికి చేతనైనంత షేర్ వాళ్ళు తవ్వుకోవచ్చు.   

అలా టన్నులకొద్దీ తవ్వుకున్నవాళ్ళే కింగ్స్, క్వీన్స్.  

ఎంతో కొంత సాధించి, ఫీల్డుతో కాస్తంతయినా టచ్‌లో ఉన్నవాళ్ళు నిజంగా లక్కీ ఫెలోస్.

సినీఫీల్డులో పనిచేస్తున్నాను అని చెప్పుకొనే ఆ కిక్కే వేరు. 

సినిమా తీయడమే ఒక పెద్ద సక్సెస్. 

హిట్ ఇచ్చామా... అది బోనస్.  

కట్ చేస్తే - 

హాలీవుడ్ అయినా, టాలీవుడ్ అయినా ఇంతే... అదొక సిస్టమ్. 

మనం సాధించలేనిదానికి ఫీల్డుని అనాల్సిన పనిలేదు. అలా అనటం మనకి మనం చెప్పుకొనే సాకు తప్ప మరొకటి కాదు. 

నెగెటివ్ థింకింగ్.

విక్టిమ్ మెంటాలిటీ. 

ఈ రెండిటినీ ఒక్క తన్ను తన్నాలి. 

సిస్టమ్‌ను ఉన్నదున్నట్టుగా స్వీకరిస్తూ, ఒక్కటే ఒక్క గోల్‌తో స్ట్రాటెజిక్‌గా ముందుకుపోవటమే మనం నిరంతరం చేయాల్సింది. 

మనకు రావాల్సింది గన్‌షాట్‌గా అదే వస్తుంది. 

ఇంకోసారి చెప్తున్నాను... సినీఫీల్డులో పనిచేస్తున్నాను అని చెప్పుకొనే ఆ కిక్కే వేరు.    

- మనోహర్ చిమ్మని   

Comfort Zone Is Not Friendship

It takes guts to accept the truth, especially when the truth is uncomfortable. But most of the time, we keep believing the lies we like because they make us feel safe. That's the comfort zone.

And nobody achieves anything extraordinary without stepping out of it.

But let's understand one thing...
Comfort zone is different. True friendship is different.

Friendship doesn't mean you must agree with everything your friend says or does. Nor does it mean you should sacrifice your own goals, values, or growth to keep someone comfortable.

You may have different ambitions, different priorities, and different paths in life. That's perfectly fine. Your goals need not be the same for your friendship to remain genuine.

Challenge each other. Tell each other the truth. Disagree when necessary. But never degrade or disrespect someone simply because you refuse to leave your comfort zone. 

Push each other to grow, but never pull each other down to feel comfortable.

That's the difference between a friendship that helps you evolve and a relationship that keeps you stuck.

- Manohar Chimmani 

The Rich Monk Living

Rich Monk living is the art of enjoying the best of both worlds...

The abundance of a rich life.
The peace of a monk's mind.

It's not about rejecting wealth or renouncing the world. It's about enjoying what the world offers without becoming a slave to it.

Here are 12 examples of what Rich Monk living could look like in everyday life.

12 examples of Rich Monk living

1. Enjoy wealth without worshipping it

Build businesses, earn well, invest wisely, and create financial freedom—but never measure your worth solely by your net worth.  

2. Be ambitious, yet inwardly peaceful

Pursue big goals with determination, but don't sacrifice your mental peace every time things don't go your way.  

3. Value love more than possessions

Enjoy beautiful things, but treasure relationships, companionship, and the simple joy of being loved. Sometimes, a quiet moment with your pet is richer than an expensive holiday.  

4. Create more than you consume

Write books, compose music, make art, develop ideas, and share your creativity with the world instead of endlessly consuming other people's content.  

5. Treat health as wealth

Eat nourishing food, exercise, sleep well, and protect your energy. Money can buy comfort, but it cannot guarantee good health.  

6. Enjoy luxury without becoming dependent on it

Stay in a beautiful resort, drive a wonderful car, or enjoy fine dining when you wish. But remain equally capable of enjoying a simple meal, a walk, or a quiet evening at home.  

7. Be comfortable in your own company

You don't need constant entertainment, social approval, or external validation to feel content. Learn to enjoy silence and solitude.  

8. Keep growing without feeling inadequate

Read, learn, experiment, and improve yourself—not because you believe you're never enough, but because growth makes life more interesting.  

9. Give without needing applause

Share your money, knowledge, time, or opportunities. Do good because it matters to you, not because you need recognition for doing it.  

10. Own possessions without letting them own you

Buy what genuinely adds value to your life. Avoid accumulating things simply to impress people or fill an emotional void.  

11. Accept what you cannot control

Work hard on what you can change. Accept what you cannot. Don't allow other people's opinions, past mistakes, or uncertain futures to steal today's peace.  

12. Enjoy the life you're building along the way

Don't postpone happiness until you become wealthy, famous, successful, or reach your next milestone. Build your future while appreciating your present.

The essence of Rich Monk living

These 12 examples can be distilled into 5 principles:

• Wealth without greed.
• Ambition without anxiety.
• Enjoyment without attachment.
• Love without possession.
• Success without losing yourself.

And the most important distinction is this...

A Rich Monk doesn't have to live like a monk. 
A Rich Monk can enjoy wealth, beautiful experiences, relationships, creativity, and worldly success.

The monk is not necessarily in the clothes, the surroundings, or the lifestyle. 
The monk is in the mindset.

Build wealth. Live fully. Remain a monk at heart.

That's the Rich Monk philosophy in practice.

- Manohar Chimmani 

Goal Is Different. Purpose Is Different.

Imagine achieving everything you've ever wanted—and still feeling that something is missing.

You have the money, the recognition, the success. You've reached the destination you once dreamed of. Yet, somewhere deep inside, a question refuses to go away: Is this what I really wanted?

That's what happens when we pursue goals without understanding our purpose.

A goal is what you want to achieve. Purpose is why you want to achieve it.

Your goal might be to make a million dollars. But why? Freedom? Security? The ability to create something meaningful? Or simply to prove something to the world?

Your goal tells you where to go. Your purpose tells you why the journey matters.

Goals give you direction. Purpose gives that direction meaning.

Can you achieve goals without a purpose? Absolutely. People achieve extraordinary things through ambition, competition, discipline, and even desperation. But without a deeper reason, success can sometimes feel surprisingly empty. You reach the destination, celebrate for a while, and then wonder, What's next?

That's what happens when achievement becomes an endless chase.

Do goals and purpose need to be aligned? Ideally, yes. When your daily actions, professional ambitions, and deeper reasons for living pull in the same direction, you experience a kind of inner coherence. Your work becomes more meaningful. Your sacrifices become easier to understand. Your energy has somewhere worthwhile to go.

But alignment doesn't mean you must have your entire life figured out before you begin. Sometimes, you discover your purpose through pursuing a goal. Sometimes, a failed goal reveals that you were chasing something that never truly mattered to you.

And is having a purpose a must?

I don't think you need to begin life with a grand purpose, a mission statement, or a ten-year plan. You don't have to save the world, change millions of lives, or leave behind a legacy to justify your existence.

You are allowed to explore. To experiment. To enjoy life. To change your mind.

But having some sense of purpose—a reason to get up, create, contribute, learn, love, or become a better version of yourself—can make the journey richer. Purpose need not be extraordinary. Raising a child well, creating beautiful art, helping a few people, or simply living with greater awareness can be purpose enough.

Here's the real point.

Don't confuse a successful life with a meaningful life. Build a life in which the two can meet.

Set ambitious goals. Pursue them relentlessly. But occasionally stop and ask yourself two questions:

What am I trying to achieve?

And why does it matter to me?

If you have honest answers to both, you're not merely chasing success. You're building a life that belongs to you.

- Manohar Chimmani 

Why This 10X Personal Coaching?

Life is too precious to live far below your potential.

Most people don't lack talent, intelligence, or ambition. Sometimes, they lack clarity, the right perspective, or the courage to make the decisions that could change their lives.

That's where 10X Personal Coaching comes in.

It's about thinking bigger, breaking limiting patterns, making better decisions, and taking purposeful action in your career and personal life. It's about creating extraordinary results without losing yourself in the process.

I believe in helping people grow in every area that truly matters — mindset, career, money, and relationships. Not by giving them ready-made answers to every problem, but by helping them discover their own answers, recognize their possibilities, and act on them.

My journey as a writer and filmmaker has taught me that one powerful idea, one courageous decision, or one meaningful change can alter the entire direction of a person's life.

That's the spirit behind this initiative.

10X isn't just about achieving more. It's about becoming more. More conscious. More courageous. More capable. More alive.

You don't have to settle for the life you've always known. You can question it, redesign it, and create something far better.

If you're ready to think differently, act boldly, and take ownership of your next level, let's talk.

Your next chapter could be your best one yet.

- Manohar Chimmani 

మా ఉర్సు గుట్ట

నేను పుట్టిపెరిగిన వరంగల్లో నా చిన్నప్పటి దసరా వేరు. అప్పటి పండగల వాతావరణమే వేరు. ఆ రోజులు నిజంగా మళ్లీ రావు.  

హైద్రాబాద్ వచ్చి నేను సాధించినవేవీ అప్పటి నా జ్ఞాపకాలను బీట్ చేయలేవు.  

కట్ చేస్తే - 

బతుకమ్మ పండుగ, దసరా అంటే టక్కున గుర్తొచ్చేది... మా ఉర్సు గుట్ట. 

సద్దుల బతుకమ్మ నాడు - లక్షలాది మంది ఉర్సుగుట్ట దగ్గరికి వచ్చి బతుకమ్మ ఆడి, నీళ్ళల్లో కలిపి, సద్దులు తిని ఇళ్ళకి వెళ్ళేవాళ్ళు. ఇదంతా జరుగుతున్న సమయంలో - గుట్ట దగ్గర అమ్మే లాయిలప్పలు, రంగురంగుల కాగితం పంకాలు, కుయ్ కుయ్ మని అరిచే పీకలు, ఐస్‌క్రేట్లు... అసలా ఫీలింగే వేరు. 

దసరా నాడు కూడా అంతే. ఉర్సుగుట్ట దగ్గర జరిగే రావణ వధను మస్త్ ఎగ్జయిట్‌మెంట్‌తో చూసేవాళ్లం. 

దసరా అంటే కొత్త బట్టలు, కోడి కూర, పూరీలు, చుట్టాలు, మందు బాటిళ్ళు... ఎవ్వర్ని పలకరించినా ఒక "హై"లో ఉండేవాళ్ళు. అలాంటి "హై" హైద్రాబాద్‌లో ఏ పండగప్పుడూ, ఏ సందర్భంలోనూ నేనెప్పుడూ ఫీలవ్వలేదు. 

ఇప్పుడెలా ఉందో అక్కడ? 

నా చిన్నప్పట్లాగే అంత బాగా జరుపుకుంటున్నారా?

ఆధునిక జీవితం మనవాళ్ళ జీవనశైలిలో తెచ్చిన ఎన్నెన్నో మార్పులు అప్పటి దసరా పండుగ ఆనందాన్ని అలాగే ఉంచాయా? 

లేదంటే, నెమ్మదిగా అక్కడ కూడా ఫేడవుట్ అయిపోతూ ఇక్కడిలాగే పండగను నాలుగు గోడలకే పరిమితం చేశాయా?

ఈసారి కుదరకపోవచ్చు... వచ్చే దసరాకి మాత్రం మా ఉర్సు గుట్ట దగ్గరికి తప్పకుండా వెళ్ళాలనుకొంటున్నాను. 

ఇంటిదగ్గరనుంచి ఉర్సు గుట్ట దాకా సైకిల్ టైర్‌లను తిప్పుకొంటూ పరుగెత్తిన రోజులు... గుట్ట చుట్టూ చెరువు... గుట్ట పైకి ఎక్కి మేం కోసుకొచ్చిన చింతపలక పండ్లు... పైనే రంగనాయకుల గుడి... దూరంగా కనిపించే దామెర గుట్టలు... హోలీ పండగ రంగు కోసం దామెర గుట్టల మీదకెక్కి కోసుకొచ్చిన మోదుగపూలు...          

చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు కదా... ఎలా మర్చిపోతాం?

- మనోహర్ చిమ్మని       

నిర్ణయం విలువెంత?

నాకత్యంత ప్రియమైన ప్రపంచస్థాయి నవలారచయితల్లో బుచ్చిబాబు ఒకరు. 

ఆయన రాసిన ఒకే ఒక్క నవల... "చివరకు మిగిలేది".

"గడ్డిపోచ విలువెంత?" అన్న సింపుల్ వాక్యంతో ఆ నవల ప్రారంభమవుతుందని నాకింకా గుర్తుంది. అదిక్కడ కోట్ చేయడం ఎంతవరకు సరైన నిర్ణయమో చివర్లో చూద్దాం.

కట్ టూ మన నిర్ణయాలు - 

జీవితంలోని ప్రతిదశలోనూ ఎప్పటికప్పుడు వందలాది నిర్ణయాలు తీసుకుంటూవుంటాం మనం.

ఇష్టమైన పెన్ కొనుక్కోవడం నుంచి, పెళ్లిదాకా. 

ఏదో ఓ కోర్స్ చదివి, మరేదో ఉద్యోగంలో చేరేదాకా. 

ఏదో ఓ లోపల్లోపలి అతిచిన్న గోల్‌తో మరేదో ఇష్టంలేని ప్రొఫెషన్‌లో చేరి ఇరుక్కునేదాకా.

జీవితమంతా ఎన్నో నిర్ణయాలు.

చిన్నవీ, పెద్దవీ. 

కానీ, మనం తీసుకొన్న ఒక నిర్ణయం తప్పని తర్వాత తెలిసినా... వెంటనే దాన్ని సరిచేసుకొనే మరో కొత్త నిర్ణయం తీసుకోలేనప్పుడే అసలు చిక్కంతా!

కట్ బ్యాక్ టూ మన గడ్డిపోచ - 

ఎవరో ఏదో అనుకుంటారనో, లేదా అందరి దృష్టిలో బాగుండాలనో... ఇష్టం లేకపోయినా, ఈగో అడ్డొచ్చినా, ఎంత కష్టమయినా... ముందు తీసుకున్న ఆ నిర్ణయానికే కట్టుబడి ఉండటం అనేది ఓ పెద్ద తప్పుడు నిర్ణయం!

 

విషయం చిన్నది కావొచ్చు, పెద్దది కావొచ్చు. ఫలితాల్నిబట్టి ఎప్పటికప్పుడు తన నిర్ణయాల్ని మార్చుకోలేనివారు ఎవరైనా సరే వారి జీవితంలో చాలా కోల్పోతారు. లేదా జీవఛ్చవంలా బ్రతుకుతుంటారు. పరోక్షంగా మరెందరి జీవితాలో ప్రభావితం కావడానికి కారణమవుతారు. 

ఈలోగా జీవితం తెల్లారిపోతుంది.

 

ఇలా జీవితాల్ని తెల్లార్చుకొనేవారు సమాజంలో 99% ఉంటారు. మిగిలిన ఆ ఒక్క శాతం మంది మాత్రమే ఎప్పటికప్పుడు నిర్ణయాల్ని మార్చుకొంటూ సిసలైన గట్స్‌తో ముందుకెళ్తుంటారు. అనుకున్న జీవితాన్ని అనుభవిస్తుంటారు.

అదీ తేడా.

ఈలెక్కన మనం తీసుకొనే ఒక నిర్ణయం విలువెంత?

ఒక గడ్డిపోచంత.     

A decision is never permanent. The moment you realize it’s wrong, change it. If you lack the courage to correct it because of the people around you, you’re not just protecting your ego — you’re risking your future.

- మనోహర్ చిమ్మని  

Life Is Too Short to Waste

Life is uncertain, unpredictable, and fragile. Be kind to everyone you meet, share a smile, and spread happiness. You never know what someone is going through.

Stop carrying unnecessary baggage. Let go of grudges, guilt, fear, and the need to please everyone. Protect your peace. Choose your battles wisely.

Don't postpone happiness. Don't wait for the perfect moment, the perfect people, or the perfect circumstances. Live today. Love today. Create something meaningful today.

Nothing material goes with you when you leave. So, focus on what truly matters. Make memories, touch lives, pursue your dreams, and leave something beautiful behind.

Fast-forward your life 10X. 

Do what you came here to do. 

Become the person you want to be. 

Break free from whatever holds you back.

You don't need to spend a lifetime figuring everything out. Sometimes, all you need is clarity, courage, and the willingness to act.

Life is short. Make it count. Become free. It's possible. 

- Manohar Chimmani  

అన్ని సినిమాలు అందరికి నచ్చాలని రూలేం లేదు

ఈమధ్య వచ్చిన సినిమాల్లో విశ్వనాథన్ & సన్స్, బెత్లెహామ్ కుటుంబ యూనిట్ నాకు బాగా నచ్చాయి. 

రెండూ డబ్బింగ్ సినిమాలే.

రెండిట్లో హీరోయిన్ ఒక్కరే.

రెండిట్లోనూ ఎలాంటి రక్తప్రవాహాలు లేవు. భారీ సైజు కత్తులు, తుపాకులు, గొడ్డళ్ళు లాంటివి లేవు. అడ్డంగా కాళ్ళూ, చేతులూ, తలలూ, మొండాలు నరుక్కుంటూవెళ్ళే సీన్లు అసల్లేవు.  

థియేటర్లో కూర్చున్న ఆ రెండున్నర గంటలూ ప్రశాంతంగా హాయిగా ఫీలయ్యాం, నవ్వుకున్నాం, రిలాక్స్‌డ్‌గా ఫీలయ్యాం. 

అయితే, ఇవే స్టోరీలైన్స్‌ను తెలుగులో చెప్తే ఎవరైనా అసలు వింటారా అన్నది బిగ్ కొశ్చన్.

అదలా పక్కనపెడితే -  అంతకుముందు ప్రేమలు సినిమాలో మమిత బైజును చూసినప్పుడు అనిపించింది. ఈ అమ్మాయి ఎంత సహజంగా చేస్తుందీ అని. అంతే సహజంగా, అద్భుతంగా నటించింది మమిత బైజుఈ రెండు సినిమాల్లో కూడా. 

మమిత బైజు కాకుండా, ఈ రెండు సినిమాల్లో వేరే ఇంకెవరో హీరోయిన్ ఉండి ఉంటే ఖచ్చితంగా ఈ సినిమాలు అంత సక్సెస్ అయ్యేవి కాదు అని నాకనిపిస్తోంది. 

కట్ చేస్తే -

అన్ని సినిమాలు అందరికి నచ్చాలని రూలేం లేదు. ఎవరి ఇష్టం వారిది. ఎవరు అభిరుచి వారిది.  

"బెత్లెహామ్ కుటుంబ యూనిట్ పెద్ద సోది సినిమా. అందులో రొమాన్స్ ఎక్కడుంది, ప్రేమ ఎక్కడుంది? యాక్షన్ ఏది?... పెద్ద బోర్ సినిమా!" అని ఫేస్‌బుక్‌లో ఒక మహిళా ప్రేక్షకురాలు పోస్టు చూశాను నిన్న రాత్రి. 

నాకేం ఆశ్చర్యం అనిపించలేదు. 

నరుక్కోడాలు, రక్తప్రవాహాలు ప్రేక్షకుల బుర్రల్లోకి అంతగా ఎక్కించారు, అంత అలవాటు చేశారు మనవాళ్ళు.  

- మనోహర్ చిమ్మని