ఎవరికీ రిటైర్మెంట్ ఉండదు!

అవును. "ఎవ్వరికీ రిటైర్మెంట్ ఉండదు, ఉండకూడదు" అంటాడు అక్షయ్ కుమార్. 

ఏదో పని చేస్తూనే ఉండాలి. పనిచేస్తూ ఉంటేనే ఆరోగ్యంగా ఉంటారు, యాక్టివ్‌గా ఉంటారు అన్నది అక్షయ్ కుమార్ ఉద్దేశ్యం. 

"మీకు మరీ అంతగా 'రిటైర్ అయ్యాను' అని చెప్పుకోవాలన్న ఇష్టం ఉంటే, మీరు చచ్చిపోడానికి ఒక అయిదు సెకన్ల ముందు చెప్పి హాయిగా చచ్చిపోండి" అంటాడు అక్షయ్. 

ఈ రెండు మాటల్ని ఒక ప్రోగ్రామ్‌లో ఎంత సింపుల్‌గా చెప్పాడో, అంతే డిసిప్లిన్డ్‌గా ఉంటాడు ఆక్షయ్ కుమార్.

బహుశా అందుకేనేమో... 84 ఏళ్ళ వయస్సులో అమితాబ్ బచ్చన్ ఇప్పటికీ రోజూ 12 గంటలు పనిచేస్తున్నారు. ఆయనకి డబ్బు లేక కాదు. ఇంకా సంపాదించాలనీ కాదు. ఫిజికల్‌గా, మెంటల్‌గా యాక్టివ్‌గా ఉండటం కోసం. 

మీరు గమనించారో లేదో... ఎందరో 70, 80, 90 దాటిన బిజినెస్ మాగ్నెట్స్, క్రియేటివ్ రంగాల్లోని వారు కూడా ఎప్పుడూ యాక్టివ్‌గా పనిచేస్తూవుంటారు. పనిచేస్తూ యాక్టివ్‌గా ఉంటారు. 

ఈ సూత్రానికి ఎలాంటి కులమతవర్గ భేదాల్లేవు.

పనిచెయ్యటం, చెయ్యకపోవటం. ఈ రెండే ఉంటాయి.

మధ్యస్థంగా ఎలాంటి మిడిల్ గ్రౌండ్ ఉండదు. అలా ఏదైనా ఉందీ అనుకుంటే, అది మనకు మనం చెప్పుకొనే సాకులు మాత్రమే.     

A man does not grow old because of age. He grows old when he stops creating, stops contributing, and stops dreaming. Work keeps the body active and the spirit alive.

There is no retirement for a passionate soul. 

- మనోహర్ చిమ్మని 

There Is No Retirement Age for a Director

One of the most beautiful things about filmmaking is this:

A director does not have an expiry date.

Actors may face age limitations. Athletes certainly do. Many professions begin to slow down after a certain point.

But directing is different.

In fact, some filmmakers create their most significant work after the age of sixty.

Look at Ridley Scott. He directed major films well into his seventies and eighties.

Martin Scorsese continues to make powerful cinema even after turning eighty.

Steven Spielberg, James Cameron, Clint Eastwood, George Miller—each of them proved that creativity does not retire.

The same is true in India.

Mani Ratnam gave us the monumental Ponniyin Selvan films in his late sixties. 

Many legendary Indian filmmakers continued creating, experimenting, and inspiring audiences long after conventional retirement age.

At 94, veteran filmmaker Singeetam Srinivasa Rao continues to prove that creativity has no retirement age. His latest directorial venture, the trendy and experimental Sing Geetham, is set to hit the screens in just a few hours.

Why does this happen?

Because filmmaking is not a game of physical strength.

It is a game of observation.

Understanding people.

Understanding emotions.

Understanding life.

And these things usually deepen with age.

The older we grow, the more stories we collect.
The more victories and failures we experience.
The more human beings we understand.

All of that becomes creative capital.

That is why age can become an advantage for a filmmaker.

A twenty-five-year-old director may have energy.
A sixty-five-year-old director may have wisdom.
And when energy and wisdom meet, magic happens.

So if you are a filmmaker worrying about time, don't.

Keep learning.

Keep observing.

Keep creating.

Because cinema is one of the few professions where a seventy-year-old can still be considered a promising artist.

The camera doesn't care about your age.

It only cares about the story you have to tell.

— Manohar Chimmani 

Speed Wins

Many people misunderstand speed.

Speed is not rushing.

Speed is not being busy.

Speed is simply reducing the gap between thought and action.

An idea comes.

A decision is made.

Action follows.

That is speed.

Unfortunately, many people spend years in imagination. They dream, plan, discuss, visualize, and talk endlessly about what they are going to do someday.

Days become months.

Months become years.

A full 365 days can disappear inside illusions, excuses, and comfortable lies. 

That is not preparation.

That is comfort zone.

Dreaming big is easy.

Taking action is difficult.

If we cannot act on our own decisions, perhaps we are not yet serious about the dreams we claim to have.

Life rewards movement.

Not endless thinking.

Not endless planning.

Decide.

Take inspired action.

Make things happen fast.

Or let the dream vanish and make space for one you are willing to pursue. 

Because in the end, speed is not about moving faster than others.

It is about moving before your excuses catch up with you.

— Manohar Chimmani 

Choose Your Thought

The mind is a fascinating machine.

Left to itself, it often repeats the same stories, the same fears, the same doubts, and the same emotional loops. Many of them are old. Many of them no longer serve us.

Yet we replay them every day.

What if transformation is not about fighting those thoughts?

What if it is about choosing a better one?

A thought of possibility instead of limitation.

A thought of gratitude instead of complaint.

A thought of courage instead of fear.

The secret is not merely thinking it once. It is practicing it repeatedly—with emotion, feeling, belief, and acceptance.

Because every thought we consistently energize begins to shape our reality.

The mind learns through repetition.

The heart learns through feeling.

And life changes when both start moving in the same direction.

Choose your thought carefully.

Then live it until it becomes you.

— Manohar Chimmani 

క్రిమినల్ వేస్టాఫ్ టైమ్ & మనీ

185 రోజుల షూటింగ్, 189 నిమిషాల ఫిలిం నిడివి. 

అంటే రోజుకి జస్ట్ ఒక్క నిమిషమే స్క్రీన్ టైమ్ షూట్ చేసినట్టు లెక్క!   

కట్ చేస్తే -

ఇది "పెద్ది" సినిమా బాగుందా బాగోలేదా అన్న పాయింట్ కాదు. 

డిజిటల్ ఫిల్మ్ మేకింగ్ ఎన్నో సౌకర్యాలనిస్తోంది. ఇప్పుడు దానికి ఏ ఐ కూడా తోడయ్యింది. ఫిలిం నెగెటివ్ వాడినరోజులకంటే, ఇప్పుడు కనీసం 10 రెట్ల వేగంతో సినిమాలు నిర్మించబడాలి.   

కాని, ఏదీ? 

హిందీ హీరో అక్షయ్ కుమార్ ఒకసారి చెప్పిన మాట ఈ సందర్భంగా గుర్తుకువస్తోంది...

"సినిమా షూటింగ్ 60 రోజులు మించకూడదు. రోజుకు 2 నిమిషాల సినిమా నువ్వు షూట్ చెయ్యలేకపోతే అంతకంటే క్రిమినల్ వేస్టాఫ్ టైమ్ & మనీ ఇంకోటి ఉండదు!" 

పాయింటే కదా?

కాని, ఇప్పుడు జరుగుతోంది అదే. 

క్రిమినల్ వేస్టాఫ్ టైమ్ & మనీ. 

 

- మనోహర్ చిమ్మని 

ముందు ఫినాన్షియల్ ఫ్రీడమ్... ఆ తర్వాతే ఏదైనా.

కాసేపటి క్రితం నా స్టుడెంట్ భరత్‌తో కాసేపు మాట్లాడాను. 

భరత్ మేనేజ్‌మెంట్ కన్సల్టెంట్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. "గై ఆన్ ది సైడ్ వాక్" రచయిత కూడా.

అప్పుడప్పుడూ ఇలాంటి మా "నో హిపోక్రసీ" సంభాషణలు చాలా విషయాల్లో మాకు క్లారిటీ ఇస్తాయి. జీవితంలో మరింత టైం వృధాకాకుండా చూసుకోమని వార్నింగ్ కూడా ఇస్తాయి.

కట్ చేస్తే - 

"ప్రతి నిమిషం పర్పస్‌ఫుల్‌గా ఉండక తప్పదు సర్ మనకి" అన్నాడు భరత్. 

ఈ సందర్భంగా ఒక టాప్ స్టార్ ఉదాహరణ కూడా వచ్చింది మా సంభాషణలో. ఆ స్టార్ ఇంట్లోంచి బయటకొచ్చాడంటే చాలు "మీటర్ రన్ కావాల్సిందే." 

నో ఫ్రీ సర్విస్. 

అలాగే రచయితలు కూడా, ఆదాయం లేని రచనలు ఎందుకు చెయ్యటం?

పేరు, సన్మానాలు, అవార్డుల కోసం అనుకుంటే మరి తిండి ఎవడు పెడతాడు? 

బ్రతకడానికి ఇంకో పనిచేస్తూ, జస్ట్ పేరు కోసం అంత శ్రమ అవసరమా? 

ఇది ఒక్క రచనా వ్యాసంగానికే కాదు. ఏ క్రియేటివ్ యాక్టివిటీకైనా వర్తిస్తుంది. ప్రయోజనం లేని పనిచెయ్యటం నిజంగా అనవసరం. 

ఇదే ఇతరరంగాల్లో ఫ్రీ సర్విస్ చేసేవారికి కూడా వర్తిస్తుంది. మనమేదో గుడ్డిగా చేస్తుంటాం. అవతల ప్రయోజనాలు పొందేవాళ్ళు పొందుతుంటారు. అదీ పాయింట్.  

సో, ముందు ఫినాన్షియల్ ఫ్రీడమ్. ఆ తర్వాత నువ్వు కథలే రాసుకో, కథలే పడు. ఎవ్వరికీ ఇబ్బంది ఉండదు. ముఖ్యంగా నీ కుటుంబానికి, నీకు. 

- మనోహర్ చిమ్మని  

Trust the Dream

Sometimes we dismiss our biggest dreams too quickly.

We tell ourselves they are unrealistic, impractical, too ambitious, or simply beyond our reach.

But what if that dream did not appear in your heart by accident?

What if it was placed there for a reason?

Every meaningful journey begins with a desire. A vision. A quiet feeling that there is something more waiting for us beyond our current circumstances.

The dream itself may not be the destination. It may simply be a compass, gently guiding us toward our next chapter.

That is why we should not reject our deepest aspirations just because they seem big.

Growth always feels uncomfortable before it feels natural.

The future version of you may already be calling.

Listen carefully.

Trust the dream.

Take the next step.

You are allowed to want more for your life.

Spirituality. Silence. Freedom. 

— Manohar Chimmani 

మనం ఎక్కడైనా ఫెయిల్ అయ్యాము అంటే...

సినిమా అంత ఈజీ కాదు.

అంత కష్టం కూడా కాదు.

అంతా మన మైండ్‌సెట్.

మనం ఎన్నుకొనే మన టీమ్.

మనం అసోసియేట్ అయ్యే మనుషులు.

మనం ఎక్కువ సమయం గడిపే ఆ అయిదుగురు.

మనం ఎక్కడైనా ఫెయిల్ అయ్యాము అంటే కారణం ఎప్పుడూ ఇండస్ట్రీ కాదు.
మన ప్రొఫెషన్ కాదు. మన బిజినెస్ కాదు. 

మన మైండ్‌సెట్. 

మనం క్రియేట్ చేసుకొన్న టీమ్. 
మనం నమ్మిన మనుషులు.  

పనిచేయని ప్రయత్నాలనే రొటీన్ చేసుకోవటం.

పచ్చి అబద్ధాలనే పదే పదే నమ్మటం.

ఆ కంఫర్ట్ జోన్ లోనే కూరుకుపోవటం. 

ఆ లూప్ లోనే తిరుగుతూ, ఇంకేదో అద్భుతాన్ని ఆశించటం. 

మిగిలిందంతా జస్ట్ మనం చెప్పుకొనే సాకులు.

మనకి మనం మభ్యపెట్టుకొనే బుల్‌షిట్.

- మనోహర్ చిమ్మని   

స్నేహమా, పచ్చి హిపోక్రసీనా?

సరిగ్గా 32 రోజుల క్రితం, నాకు అత్యంత దగ్గరి మిత్రుడు అనుకునే ఒకరికి నేనొక మెసేజ్ పెట్టాను. 

"మనిద్దరం ఒకసారి కలుద్దాం" అని. అంతే.  

అది మే 5.

ఇవ్వాళ జూన్ 6. 

ఇవ్వాటివరకూ వాడు నా మెసేజ్‌కు రిప్లై ఇవ్వలేదు. కాల్ చేయలేదు. 

అసలు ఒక 20 రోజులదాగా నా మెసేజ్ ఓపెన్ చేసి చూసుకోలేదు. కాని, చదవ్వచ్చు. 

కట్ చేస్తే -

అంత భయపడాల్సిన అవసరం ఏం లేదు. 

బహుశా వాడెందుకు నన్ను ఎవాయిడ్ చెయ్యాలి అనుకున్నాడో నేను ఊహించగలను. అయితే, అది కాదు. 

మరెందుకు అన్నది ఇప్పుడు అనుకోవటం కూడా అనవసరం. 

ఆ ఆలోచన కూడా మర్చిపోయాను. 

తెల్లారి లేస్తే, స్నేహం గురించి కొటేషన్లు పెట్టడం వేరు. రియాలిటీ వేరు. 

నాకిప్పుడు నేను క్రియేట్ చేసిన ఆ ఫ్రెండ్‌షిప్ స్పేస్‌లోకి తొంగిచూడటం కూడా చాలా షేమ్‌ఫుల్‌గా ఉంది.  

- మనోహర్ చిమ్మని   

The Next Status Symbol

For decades, status symbols have been visible things.

Luxury watches.

Luxury cars.

Luxury homes.

People displayed success through what they owned.

But I feel a shift is happening.

The next status symbol may not be something you wear on your wrist or park in your driveway.

It may be your biological age.

How well your body is actually functioning.

How quickly you recover from stress.

How much energy you have throughout the day.

How long you can remain healthy, active, creative, and productive.

In a world where stress, burnout, poor sleep, and lifestyle diseases are becoming common, genuine health is becoming rare.

And what is rare eventually becomes valuable.

We are entering an era where performance is becoming the new luxury.

Not performance in the sense of endless hustle, but in the ability to live with energy, clarity, focus, and vitality for decades.

The future may belong not only to those who earn well, but also to those who take care of themselves well.

Because what is the use of success if the body can no longer enjoy it?

— Manohar Chimmani