ఏషనాగుల కట్టమీద... ఇంత ఏడుపా?

తెలంగాణ గడీల చారిత్రక నేపథ్యం, సమ్మక్క సారక్క కథ స్పూర్తిగా తీసుకొని, సింబాలిక్‌గా తీసిన ఒక అద్భుతమైన సర్రియలిస్టిక్ సినిమా "ది ప్యారడైజ్".  

ఈ నేపథ్యం తెలియనివారికి ఈ సినిమా నచ్చకపోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.

సినిమా బాగాలేదంటారు... ఓకే. 
ఎగతాళి చేస్తారు కొందరు... అది వాళ్ళ సంస్కారం.  

కాని, పనిగట్టుకొని ఏదో మూడో ప్రపంచ యుద్ధం వచ్చినట్టు ఈ సినిమా గురించి అదే పనిగా నెగెటివ్ రివ్యూలు, బ్రేకింగ్ న్యూస్‌లు, ఇంటర్వ్యూలు గట్రాలతో ప్రచారం చేయాల్సిన అవసరం లేదు. కాని, చేస్తున్నారు. 

బహుశా, వారంతా ఇలా చేయడానికి కారణాలు వేరే ఉండి ఉంటాయి. 

ఈమధ్య వచ్చిన భారీ ఫెయిల్యూర్ సినిమాల్లో ఏ ఒక్క సినిమా గురించి కూడా ఇలాంటి నెగెటివ్ దాడి ఎందుకని చేయలేదు వీళ్లంతా?    

దీని మీద ఇంకా డీటెయిల్డ్‌గా వెళ్ళదల్చుకోలేదు. మినిమమ్ రెండు పేజీల కంటెంట్ అవుతుంది. 

ఒకటి మాత్రం నిజం... కొందరు జర్నలిస్టులను చూసి, అసలు జర్నలిజం ఎలా ఉండకూడదో తెలుసుకోవాలి! 

కట్ చేస్తే -      

హీరో నాని, నిర్మాత సుధాకర్, డైరెక్టర్ శ్రీకాంత్ ఓదెల & టీమ్ కన్విక్షన్‌కు, గట్స్‌కు హాట్సాఫ్. 

హీరో నాని విశ్వరూపం... ప్యారడైజ్. ఇంకేం చెప్పనవసరం లేదు. మాటల్లేవ్. 

కాయదు లోహార్‌కు అరుదుగా వచ్చిన ఒక విభిన్నమైన రోల్‌లో బాగా నటించింది.  

కాసర్ల శ్యామ్ పాటలు, అనిరుధ్ మ్యూజిక్ సూపర్బ్.

అనిరుధ్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ హాలీవుడ్ సినిమాల లెవెల్లో ఉంది.   

వెళ్ళి తప్పకుండా "ది ప్యారడైజ్" సినిమా చూడండి. మీ ఫ్రెండ్స్‌తో, ఫ్యామిలీతో ఇంకోసారి చూడండి. ఈ వీకెండ్ ప్యారడైజ్‌తో ఎంజాయ్ చేయండి.

- మనోహర్ చిమ్మని  

What Happened to Legendary Amazon?

Twenty-five days after placing an order for one book... this is what Amazon has managed to deliver!

In the meantime, there have been three complaints and four different communications. But my book still hasn't arrived. Apparently, even Amazon doesn't know when it will arrive!

Sometimes I wonder if some of the people working at Amazon today have made it their mission to destroy Jeff Bezos's brand name.

Because that's exactly what my latest, absolutely frustrating experience with Amazon feels like.

Here's what happened.

On September 1, I ordered a book from Amazon.in.

The book did not arrive on the date promised in the tracking information. Instead of the book I ordered, I received a 10-page children's picture book called Cinderella.

I complained the same day. I was asked to take a photo of the book I had received by mistake and upload it. I did that.

Then they gave me another delivery date.

I waited.

The book didn't arrive.

Then I saw a notification in the tracking section saying:

“Your book will arrive by September 24.”

I waited until yesterday.

Today is September 25.

So I filed another complaint—this time on X.

Within 10 minutes, Amazon responded with a comment asking me to click a link and provide the details of my complaint.

Seriously?

Didn't I just complain?

This level of irresponsibility and lack of coordination is beginning to feel worse than a government office that doesn't care about its customers.

And here's another frustrating part:

Every time a new customer service representative contacts me on this complaint, I have to explain my entire problem all over again from the beginning!

There seems to be no value for the customer—or for the customer's time.

There seems to be no coordination between departments and customer service.

And apparently, Amazon itself doesn't know when my book will reach me.

And now I get another shameless notification:

“If you want, you can request a refund.”

This is today's Amazon.

One book. Twenty-five days. Three complaints. Four different communications. And still no book.

What happened to the legendary Amazon?

If someone can get this post to Jeff Bezos, I'd appreciate it.

If I can find his email address, I'll send him this post myself.

- Manohar Chimmani 

లెజెండరీ అమెజాన్‌కు ఏమైంది?

ఒక బుక్ కోసం ఆర్డర్ పెట్టిన 25 రోజుల తర్వాత... ఇదీ అమెజాన్ నిర్వాకం! 

ఈలోగా 3 కంప్లెయింట్స్. నాలుగు రకాల కమ్యూనికేషన్స్ అయ్యాయి. నా బుక్ మాత్రం రాలేదు. ఎప్పుడు వస్తుందో వారికే తెలీదట!

జెఫ్ బెజోస్ బ్రాండ్ నేమ్‌ను చెడగొట్టడానికి కంకణం కట్టుకున్నారనుకుంటాను ఇప్పటి అమెజాన్ ఉద్యోగులు కొందరు. 

అమెజాన్‌తో నా తాజా అతి చెత్త-ఫస్ట్రేటివ్ అనుభవం అలాగే ఉంది చూస్తుంటే.

కట్ చేస్తే - 

మొన్న సెప్తెంబర్ 1 నాడు అమెజాన్.ఇన్‌లో నేనొక పుస్తకం ఆర్డర్ చేశాను. ట్రాకింగ్‌లో ఇచ్చిన డేట్ ప్రకారం నాకు బుక్ రాలేదు. నేను ఆర్డర్ చేసిన బుక్‌కి బదులు ఒక 10 పేజీల "సిండరెల్లా" బొమ్మల బుక్ పంపించారు.

అదేరోజు కంప్లెయింట్ చేశాను. నాకు పొరపాటున వచ్చిన బుక్‌ను ఫోటో తీసి అప్‌లోడ్ చెయ్యమన్నారు. చేశాను. 

మళ్ళీ ఇంకొక డెలివరీ డేట్ చెప్పారు. వెయిట్ చేశాను. రాలేదు. ట్రాకింగ్ దగ్గర నాకో నోటిఫికేషన్ కనిపించింది: "24 సెప్టెబర్ వరకు మీ బుక్ వస్తుంది" అని. 

ఇవ్వాటివరకు చూశాను. ఇవ్వాళ 25 సెప్టెంబర్. మళ్ళీ ఒక కంప్లెయింట్ పెట్టాను... ఎక్స్‌లో. 10 నిమిషాల్లో దానికో కామెంట్ వచ్చింది అమెజాన్ నుంచి. ఒక లింక్ పంపాము, దాంట్లో మీ కంప్లెయింట్ డీటెయిల్స్ చెప్పమని!  

ఒక బాధ్యతలేని గవర్నమెంట్ ఆఫీసు కంటే ఎక్కువ అయింది వీళ్ళ బాధ్యతలేనితనం, నాన్-కోఆర్డినేషన్. 

ఇంక నా ఒక్కో కంప్లెయింట్‌కు ఒక్కో కొత్త కస్టమర్ సర్వీస్ స్టాఫ్ నన్ను కాంటాక్ట్ చేసినప్పుడల్లా నేను నా ప్రాబ్లం కొత్తగా మళ్ళీ మొదటి నుంచి చెప్పాలి! 

కస్టమర్‌కు, అతని సమయానికి వాల్యూ లేదు. కంపెనీలోని డిపార్ట్‌మెంట్శ్ & కస్టమర్ సర్వీస్ మధ్య కోఆర్డినేషన్ లేదు. నా బుక్ నాకు ఎప్పుడు చేరుతుందో వారికే తెలీదు. "కావాలంటే రిఫండ్ కోసం రిక్వెస్ట్ చెయ్యి" అని ఇంకో సిగ్గులేని నోటిఫికేషన్! 

ఇదీ ఇప్పటి అమెజాన్.

ఈ పోస్టు జెఫ్ బెజోస్‌కు ఎవరైనా చేరవేస్తే బాగుండు. ఈమెయిల్ దొరికితే నేనే పంపిస్తాను... దీన్నే ఇంగ్లిష్‌లో.  

- మనోహర్ చిమ్మని  

One Decision Away

Think about it.

You are probably just one decision away from an entirely new life.

Not fifty.

Not a hundred.

Just one.

One decision to leave.

One decision to begin.

One decision to say no.

One decision to say yes.

One decision to forgive.

One decision to stop making excuses.

One decision to finally do what you have been thinking about for years.

And here is the most interesting part...

You probably already know what that decision is.

You don't need another motivational video.

You don't need another book.

You don't need another sign from the universe.

You may already know.

You know the conversation you need to have.

You know the habit you need to quit.

You know the work you need to start.

You know the person you need to let go of.

You know the risk you need to take.

You know the dream you keep postponing.

But knowing is not the same as deciding.

And deciding is not the same as doing.

That tiny gap between “I know” and “I will” can sometimes contain years of your life.

We often imagine that changing our lives requires a hundred complicated steps.

Sometimes it doesn't.

Sometimes your entire life changes because you finally make one uncompromising decision.

Of course, one decision doesn't magically solve everything.

It changes your direction.

Then your actions change.

Your actions change your habits.

Your habits change your life.

So don't underestimate the power of a decision.

A decision is a doorway.

You don't have to see the entire road before you walk through it.

You just have to be honest enough to open the door.

Maybe your new life isn't waiting for some distant future.

Maybe it is waiting for one decision you already know you need to make.

Think about it.

What is yours? 

- Manohar Chimmani 

Gods We Must Never Forget

Parents think about their children’s future and success every moment, right up to their final days. They support them as much as they can. They make countless sacrifices for their children.

Without them, there is nothing.
There is no second opinion about that.
There never will be.

We worship invisible gods with immense devotion. But let us not forget the gods we can see right before our eyes — our parents. Let us not neglect them.

Whatever parents do for their children, children can never truly repay them in equal measure.

A little love.
A few words.
The reassurance that “We are here for you.”

Unfortunately, in today’s circumstances, things are not always like that. For various reasons, it has become increasingly rare for parents and children to live together.

They are somewhere.
We are somewhere else.

No matter how far away we may be, a simple phone call from time to time can bring immense happiness to parents in their old age. And whenever possible, if we visit them and spend a few days with them, there can be no limit to their happiness.

Parents spend their entire lives working and sacrificing for their children. If children fail to show even this much love and responsibility towards their parents, then no matter how much progress they make in life, some unseen problem keeps following them.

If you can believe it, perhaps that is what we call karma.

By the time we understand this, our parents may no longer be with us. And then, regret serves no purpose.

That regret can haunt us forever:

“Oh, how much I neglected them… I could have done so much for them, yet I failed to do it.”

That guilt can completely disturb the peace of our minds.

Think of your parents... from as far back as you can remember.

Give them your love in return. Make arrangements so that they can live their old age without difficulties.

Unless circumstances leave you with no other choice, never commit the sin of abandoning your parents in an old-age home.

You may think, “Those homes are expensive. They will have everything they need. They will be comfortable.”

But that is a mistake.

No comfort can truly make them happy if they cannot be close to their children.

And if your parents have already passed away, remember them on their birthdays or death anniversaries. Revisit their memories.

If, knowingly or unknowingly, you ever neglected them or made a mistake toward them, sincerely ask them for forgiveness.

The guilt within you will begin to disappear.

Wherever parents may be, they always wish for their children’s happiness. They constantly yearn for their children’s well-being.

Whenever you undertake something with a good intention, they bless you, hoping that you will succeed.

With the strength of their blessings, you will be able to accomplish the things you set out to do. Achieving both small and big goals will gradually become a habit.

And you will be happy.

This is not some routine moral lecture or sermon.

This is New Age Science that you must believe in.

No matter how materialistic a maverick I may be in my thinking, I felt it was my responsibility to write this post. 

The moment I thought of writing it,
I just kept writing... non-stop.

And as I wrote, I couldn't stop the tears falling from my eyes.

- Manohar Chimmani 

Never Fucking Quit

There will be days when nothing seems to be working.
Nothing.

You try.
You fail.
You try again.
Still nothing.

Your plans collapse.
Money gets tight.
People walk away.
Opportunities disappear.

And slowly, a dangerous thought enters your mind...
“Maybe I should quit.”

Don't.

Never fucking quit, bro.

You have no idea what tomorrow can bring.

Life can go from 0 to 100 in the blink of an eye.

One phone call.
One WhatsApp message.
One meeting.
One idea.
One decision.
One person.
One unexpected opportunity.

And suddenly, everything changes.

The chapter you're desperately trying to escape today may be the very chapter that prepares you for the life you've been waiting for.

So keep moving.

Even if you can move only an inch, move.

Rest if you have to.
Change direction if necessary.
Start over if you must.

But don't confuse a bad phase with a bad life.

Your story isn't over just because this chapter is hard.

Keep going.

Your 0 may be only seconds away from 100.

Never fucking quit, bro.

- Manohar Chimmani 

ఏరోజూ మనం మర్చిపోకూడని దైవాలు

తల్లిదండ్రులు వారి చివరి క్షణాలవరకు కూడా పిల్లల భవిష్యత్తు, విజయాల గురించే అనుక్షణం ఆలోచిస్తుంటారు. ఎంత వీలైతే అంత సపోర్ట్ చేస్తారు. పిల్లల కోసం ఎన్నో త్యాగాలు చేస్తారు. వారు లేకుండా ఏదీ లేదు. ఇందులో రెండో మాటలేదు. ఉండదు.

కళ్ళకు కనిపించని దేవుళ్లని ఎంతో భక్తితో పూజిస్తాం. కళ్ళముందు కనిపించే దేవుళ్ళయిన తల్లిదండ్రులను మర్చిపోవద్దు. వారిని అశ్రద్ధ చేయవద్దు. తల్లిదండ్రులు పిల్లల కోసం చేసినంతగా, పిల్లలు వారికోసం చేసేది ఏం ఉండదు.

కొంచెం ప్రేమ.
నాలుగు మాటలు.
మేమున్నాం అన్న భరోసా. 

కాని, దురదృష్టవశాత్తూ, ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో అలా జరగటం లేదు. వివిధ కారణాల వల్ల పిల్లలతో తల్లిదండ్రులు కలిసివుండే పరిస్థితులు అరుదైపోయాయి.

వాళ్లెక్కడో, వీళ్ళెక్కడో.  

ఎంత దూరం ఉన్నా సరే, తరచూ ఫోన్ ద్వారా ఒక పలకరింపు వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులకు ఎంతో ఆనందాన్నిస్తుంది. వీలైనప్పుడల్లా వారి దగ్గరికి వెళ్ళి వాళ్లతో కొన్నిరోజులు గడపటం కూడా చేస్తే వాళ్ళ ఆనందానికి అవధులుండవు.  

జీవితమంతా తల్లిదండ్రులు పిల్లల కోసం పడిన శ్రమకు ఈమాత్రం బాధ్యత, ప్రేమ ఫీలవ్వని పిల్లల జీవితాల్లో ఎంత అభివృద్ధి ఉన్నా, వారికి తెలియకుండా ఏదో ఒక సమస్య నిత్యం వారి జీవితాల్లో వెంటాడుతుంటుంది. 

నమ్మగలిగితే, బహుశా అదే... కర్మ. 

ఇది అర్థమయ్యేనాటికి తల్లిదండ్రులు ఉండరు. అప్పుడు బాధపడి ప్రయోజనం ఉండదు. ఆ బాధ నిరంతరం వేధిస్తుంటుంది... "అయ్యో నేను వాళ్ళని ఎంత అశ్రద్ధ చేశాను... ఎంతో చేయగలిగి ఉండి కూడా చేయలేకపోయానే" అని ఒక అపరాధభావం మనసుని అల్లకల్లోలం చేస్తుంటుంది. 

మీకు గుర్తున్న రోజుల నుంచి... మీ తల్లిదండ్రులను గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. వారికి తిరిగి మీ ప్రేమను పంచండి. వృద్ధాప్యంలో వారికి ఎలాంటి ఇబ్బంది లేకుండా ఏర్పాట్లు చేయండి. 

తప్పనిసరి పరిస్థితి అయితే తప్ప, తల్లిదండ్రులను వృద్ధాశ్రమాలకు వదిలివేయడం లాంటి పాపం అసలు చేయకండి. ఆశ్రమాలు ఖరీదైనవి... వారికి ఏ లోటూ ఉండదు అని మీరనుకుంటే అది పొరపాటే. పిల్లలకు దగ్గరగా ఉండలేని ఏ సౌఖ్యాలూ వారికి సంతోషాన్నివ్వలేవు.        

ఒకవేళ ఇప్పటికే మీ తల్లిడండ్రులు గతించి ఉన్నట్టయితే, వారి జయంతి రోజునో, వర్థంతి రోజునో వారిని స్మరించుకోండి. వారి జ్ఞాపకాలను నెమరేసుకోండి. ఒకవేళ తెలిసో తెలియకో మీవైపు నుంచి వారిపట్ల ఏదైనా అశ్రద్ధ జరిగినా, పొరపాటు జరిగినా... మనస్పూర్తిగా క్షమించమని అడగండి. మీలోని గిల్ట్ పోతుంది. 

తల్లిదండ్రులు ఎక్కడున్నా సరే, ఎప్పుడూ పిల్లల సంతోషాన్నే ఆశిస్తారు. నిరంతరం పిల్లల మంచి కోసమే తపిస్తుంటారు. ఒక మంచి సంకల్పంతో మీరు ఏ పనిచేసినా చేసినా అది సఫలం కావాలని ఆశీర్వదిస్తుంటారు.  వారి చల్లని దీవెనల బలంతో మీరు అనుకున్న పనులు అనుకున్నట్టుగా చెయ్యగలుగుతారు. చిన్నవీ పెద్దవీ లక్ష్యాలు సాధించడం మీకొక అలవాటయిపోతుంది. మీరు సంతోషంగా ఉంటారు.

ఇదంతా ఏవో నీతిసూత్రాలు, ప్రవచనాల్లాంటి రొటీన్ హితబోధ కాదు. 

మీరు నమ్మితీరాల్సిన న్యూ ఏజ్ సైన్స్. 

నేను ఎంత మెటీరియలిస్టిక్ మేవెరిక్‌గా ఆలోచించేవాణ్ణయినా సరే, ఈ పోస్టు ఇలా రాయటం నా బాధ్యత అనిపించింది. అనుకోవడమే ఆలస్యం... నాన్-స్టాప్‌గా రాశాను. రాస్తుంటే నా కళ్ళల్లోంచి వస్తున్న నీళ్ళను ఆపుకోలేకపోయాను. 

- మనోహర్ చిమ్మని  

Survival of the Fittest

Nature doesn’t care about excuses.

It rewards those who adapt, evolve, and survive.

Life is no different.

You may not control the circumstances you are born into.

You may not control what others do.

You may not control the market, the economy, or luck.

But you can become stronger.

Learn more.

Adapt faster.

Take responsibility.

Make decisions.

Take action.

Waiting for life to become fair is not a strategy.

Survival of the fittest is not about being the strongest.

It is about becoming strong enough to adapt.

Do something.

Or keep complaining.

Life will move on anyway.

— Manohar Chimmani 

The Quiet Mind Creates

Ideas are the real currency of the 21st century.

But ideas are not merely thoughts.

Sometimes, they are whispers from within.

A quiet thought that arrives when you are walking alone.
A strange question that refuses to leave you.
A sudden connection between two things nobody else has connected before.

Pay attention.

The mind is constantly producing noise.
The soul speaks more quietly.

That is why you need silence.
You need peace.

Read.
Observe.
Think.
Write.
Paint.
Smile.
And, most importantly, be still.

You don't have to chase great ideas.

Create enough inner space for them to find you.

Not every idea needs to become a business.
Not every thought needs to become content.
Some ideas are simply there to transform you.

And sometimes, the idea that changes your life begins as a very small whisper.

So become an idea machine.

But remain a monk at heart.

Create more.
Consume less.
Think deeply.
Live consciously.

The richest ideas often come from the quietest minds.

— Manohar Chimmani 

Become an Idea Machine

Ideas are the real currency of the 21st century.

Money can buy things.
Technology can multiply them.
But a powerful idea can create something that didn’t exist before.

A new business.
A new film.
A new book.
A new short story.
A new music video.
A new way of living.

So don’t just consume ideas.

Collect them. Question them. Connect them. Develop them.

Read more.
Observe more.
Think more.
Write more.

Keep a notebook. Keep your mind open. Capture the strange thought, the crazy question, the tiny observation.

Most ideas will go nowhere.

That’s okay.

An idea machine doesn’t need every idea to be brilliant.

It simply needs to keep producing.
Keep creating.

Because somewhere among the ordinary ideas may be the one that changes everything.

As James Altucher says -
Become an idea machine. 

— Manohar Chimmani