రెండోవారం ఏదీ?

రాత్రి ఒక ఇంటర్వ్యూ చూశాను. అది గురువుగారు దాసరి నారాయణరావు గారిది.

"స్వర్గం నరకం" జైహింద్ థియేటర్లో రిలీజయినప్పుడు, దాని ప్రారంభపు కలెక్షన్ కేవలం 200 రూపాయలట!

అలా 200 రూపాయల కలెక్షన్లతో ప్రారంభమైన అదే సినిమా, నెమ్మదిగా రెండోవారంలో పుంజుకొని, ఆ తర్వాత మూడోవారంలో సన్‌డే నాటికి 4 ఆటలూ హౌజ్‌ఫుల్ అయ్యిందట! ఆ తర్వాతంతా చరిత్రే.

గురువుగారి తొలిచిత్రం "తాత మనవడు" విషయంలోనూ ఇదే జరిగిందని విన్నాను.

కట్ టూ 2016 - 

కొత్తవాళ్లతోనూ, అప్‌కమింగ్‌వాళ్లతోనూ తీసే సినిమాలకు భారీ రేంజ్‌లో ప్రమోషన్ ఉంటే తప్ప అసలు ఓపెనింగ్స్ ఉండవు. అంతే కాదు. ఆ సినిమాకు ఎందుకు వెళ్లాలి అన్న ప్రశ్నకు ఠక్కున సమాధానం చెప్పే 'యుఎస్‌పి' కూడా ఒకటి ఆ సినిమాకు ఉండితీరాలి. ఇవి లేనప్పుడు, సినిమా ఎంత బాగున్నా జనం దృష్టిలోకి వెళ్లదు. ప్రేక్షకులు రారు.

ఇదంతా ఇప్పుడు పెద్ద సినిమాలకు కూడా వర్తిస్తుంది.

ఒక సినిమా బాగుంది అని మౌత్ టాక్, రివ్యూలు వచ్చి - అది రెండో వారంలోనో, మూడోవారం లోనో పికప్ అయ్యేదాకా ఆగే పరిస్థితి ఇప్పుడు లేదు. అలాగే - ఓపెనింగ్ కలెక్షన్లు బాగా రాని సినిమా చిన్నదా, పెద్దదా అన్న ప్రశ్న కూడా లేదు. ఓపెనింగ్స్ బాగా వచ్చి సినిమా నడిచిందా .. ఓకే. లేదంటే, ఆ ఒక్కవారం లోనే సినిమా ఎత్తేస్తున్నారు.

ఇదీ ఇప్పటి ఇండస్ట్రీ సిస్టమ్.

ఈ పరిస్థితే గనుక అప్పుడున్నట్లైతే, దర్శకరత్న దాసరితోపాటు ఇంకెంతమందో పెద్ద దర్శకులు అసలు ఫీల్డులో ఉండేవారేకాదు అని స్వయంగా గురువుగారే అన్నారు ఆ ఇంటర్వ్యూలో.

ఈ ఒక్క కారణంగా - ప్రస్తుతం ఎంతోమంది టాలెంట్ ఉన్న కొత్త దర్శకులు ఫీల్డులో నిలదొక్కుకోలేకపోతున్నారు. ఈ మాటకూడా వారే చెప్పారు.

ఎంత నిజం?  

మైండ్‌సెట్ మేటర్స్!

'నాగురించి ఎవరేమనుకుంటున్నారో' అని అస్సలు ఆలోచించవద్దు. అలా అనుకున్నవారెవరూ అడుగు ముందుకేయలేరు.

సినీఫీల్డులో ఉన్నవాళ్లకయితే ఇది మరీ ముఖ్యం. ఇక్కడ సిచువేషన్ అలా ఉంటుంది.

ఇంకా చెప్పాలంటే - ఒక దట్టమైన అడవిలో ఉన్నామనుకోవాలి. ఎప్పుడూ అలర్ట్‌గా ఉండాలి. ఎటునుంచి ఏదైనా, ఎప్పుడైనా, ఏరూపంలోనైనా ఎటాక్ చేయొచ్చు.

ఈ బేసిక్ సూత్రం ఫీల్డులో ఆల్రెడీ ఎస్టాబ్లిష్ అయ్యి, టాప్ రేంజ్‌లో ఉన్నవాళ్లనుంచి .. ఇప్పుడే ఎంట్రీ ఇచ్చిన న్యూ టాలెంట్ దాకా .. అందరికీ వర్తిస్తుంది. దీనికి ఎలాంటి మినహాయింపులు లేవు. సవరణలు లేవు.

కట్ టూ రియాలిటీ -

ఎంత బిజీ పనుల్లో మునిగి ఉన్నా, ఎక్కడ తిరుగుతున్నా .. గత రెండు మూడు రోజులనుంచి మనసెందుకో చాలా మూడీగా ఉంది. ఈ మూడీనెస్‌కు కారణం ఏంటీ అంటే, దాని మీద ఒక పుస్తకమే రాయొచ్చు. కాని, దానికి చాలా టైముంది. ఆ పని తర్వాతెప్పుడైనా చేసుకోవచ్చు. అది వేరే విషయం.

ఒక స్ప్లిట్ ఆఫ్ ది సెకండ్‌లో, ముందూ వెనకా ఆలోచించకుండా మనం తీసుకొనే కొన్ని ఫూలిష్ నిర్ణయాల ప్రభావం అలా ఉంటుంది మరి. తప్పదు.

ఇప్పుడంతా కళ్లముందున్న టార్గెట్స్, టైమ్ ఫాక్టర్.

వేరే ఆలోచించడం లేదు.

అయినా సరే - అనుక్షణం ఏవేవో నా ఆలోచనల్లోకి చొచ్చుకొని వస్తున్నాయి. ఊపిరాడనివ్వకుండా ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి. నేను మాత్రం ఎక్కడా ఆగటం లేదు. పట్టించుకోవడంలేదు. ఒకరకంగా ఇది నాకు నేనే వేసుకున్న పనిష్‌మెంట్. కాని, ఈ పనిష్‌మెంట్ ఇప్పుడు నాకు చాలా అవసరం.

ఎట్ లీస్ట్, నా కొత్త ప్రాజెక్టును అఫీషియల్‌గా ఎనౌన్స్ చేసేదాకా. 

చార్లీ చాప్లిన్ విజయరహస్యం!

తలరాత, విధిరాత, ఎలా రాసిపెట్టుంటే అలా జరుగుతుంది .. వంటి శాస్త్రాలను నేను నమ్మలేను. నమ్మను.

మన కృషినిబట్టే ఫలితం ఉంటుంది. మన నిర్ణయాలనుబట్టే కొన్ని కలిసిరావడమో, లేదా కలిసిరాకపోవడమో జరుగుతుంది. ఇది నా వ్యక్తిగత నమ్మకం. చాలా సందర్భాల్లో నా అనుభవం కూడా.  

కట్ టూ చార్లీ చాప్లిన్ -

తన జీవితకాలంలో సుమారు 80 సినిమాల్లో నటించి, 3 అకాడమీ అవార్డుల్ని అందుకున్న చార్లీ చాప్లిన్ అంటే కేవలం ఒక్క నటుడుగానే అందరికి తెలుసు. కానీ - అతనొక మంచి రైటర్, డైరెక్టర్, ప్రొడ్యూసర్, బిజినెస్‌మేన్ అన్న విషయం చాలామందికి తెలియదు.

మేరీ పిక్‌ఫోర్డ్, డగ్లస్ ఫెయిర్‌బాంక్స్, డి డబ్ల్యూ గ్రిఫిత్ లనే మరో ముగ్గురు ఆర్టిస్టులతో కలిసి చాప్లిన్ పూనుకోకపోతే, 1919 లో "యునైటెడ్ ఆర్టిస్ట్స్" అనే ప్రొడక్షన్ కంపెనీ అసలు హాలీవుడ్‌లో ఏర్పడేదే కాదు.

హాలీవుడ్ చరిత్రలో కేవలం ఆర్టిస్టులు మాత్రమే స్థాపించిన మొట్టమొదటి స్టూడియో అదే!    

చార్లీ చాప్లిన్ చెప్పిన ఒక మూడు కొటేషన్లను రికార్డ్ చేసుకోవడం కోసం, మరో కోణంలో స్వీయ విమర్శ కోసం మాత్రమే నేనీ బ్లాగ్ పోస్ట్ రాస్తున్నాను:

“Nothing is permanent in this world, not even our troubles.”

“I like walking in the rain, because nobody can see my tears.”

“The most wasted day in life is the day in which we had not laughed.”

చాప్లిన్ మార్కు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ మొత్తాన్ని, ఆయన జీవితాదర్శాన్నీ ఈ మూడు కొటేషన్లలో మనం చూడొచ్చు. అలాంటి చార్లీ చాప్లిన్ తన ఆటోబయోగ్రఫీలో చెప్పుకున్నట్టు .. చాప్లిన్ విజయరహస్యం ఏ విధిరాతో కానే కాదు.

క్రియేటివ్ ఫ్రీడమ్!

ఈ క్రియేటివ్ ఫ్రీడమ్‌కు అడ్డుపడే చిక్కుల్ని ప్రారంభంలోనే గుర్తించకపోవడం, లేదా అలాంటి చిక్కుల్ని  కొనితెచ్చుకోవడం ఎంత తెలివితక్కువతనమో - వాటిల్లోంచి వెంటనే బయటపడకపోవడం అంతకంటే పెద్ద మూర్ఖత్వం.

ఈ చిక్కులు వ్యక్తిగతమైనవి కావొచ్చు, సాంఘికమైనవి కావొచ్చు, ఆర్ధికమైనవి కావొచ్చు. అడుగడుగునా మాత్రం అడ్డుపడతాయి. జీవితాన్ని అనుకున్నట్టుగా ముందుకు సాగనీయవు. జీవితంలో అసలు ఎన్నడూ ఊహించని అల్లకల్లోలం సృష్టిస్తాయి.    

ఈ లాజిక్ ఒక్క క్రియేటివ్ రంగాల్లో ఉన్నవారికే కాదు, అందరికీ వర్తిస్తుంది.

ఈ నిజాన్ని ముందే గ్రహించగలిగాడు కాబట్టే - చాప్లిన్ తన క్రియేటివ్ ఫ్రీడమ్‌కు అడ్డుపడే చిక్కులకు ముందే చెక్ పెట్టుకున్నాడు. 1919 లోనే హాలీవుడ్‌లో యునైటెడ్ ఆర్టిస్ట్స్ స్థాపించాడు. తను కోరుకున్న క్రియేటివ్ ఫ్రీడమ్‌ను సాధించుకొన్నాడు.

"చార్లీ చాప్లిన్" అనగానే పెదాలపైన నవ్వు వికసించేలా ప్రపంచ చలనచిత్ర చరిత్రలో నిల్చిపోయాడు.  

'వంగవీటి' వర్మ!

ఒక సినిమా స్క్రిప్టు కూడా రెడీ అవకముందే, కేవలం దాని కాన్సెప్ట్‌తోనే ఒక రేంజ్ సంచలనం క్రియేట్ చేసి, తద్వారా ఆ సినిమా బిజినెస్ కూడా భారీరేంజ్‌లో జరిగేలా గేమ్ ఆడ్డం అనేది అంత ఆషామాషీ విషయం కాదు.

అదొక పెద్ద ఆర్ట్. ఒక పెద్ద బిజినెస్ జిమ్మిక్. ఒక పెద్ద ప్రమోషన్ ప్లాన్.  

నా ఉద్దేశ్యంలో, ఈ ఆర్ట్ రామ్‌గోపాల్‌వర్మలో ఉన్నంతగా ప్రస్తుతం మరే ఇండియన్ ఫిల్మ్ డైరెక్టర్‌లోనూ లేదు.

కొందరికి ఇది నచ్చకపోవచ్చు. తప్పుగా అనిపించవచ్చు. అది వేరే విషయం.

బట్ .. అన్ని వ్యాపారాల్లాగే సినిమా అనేది కూడా ఒక వ్యాపారమే. ఒక ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ బిజినెస్. లేదా క్రియేటివ్ బిజినెస్.

బిజినెస్ అన్నప్పుడు ఒక్కొక్కరు ఒక్కో రకంగా ఎవరి స్టయిల్లో వారు తమ బిజినెస్‌ను ప్రమోట్ చేసుకుంటారు. ఏ స్టయిల్ కరెక్ట్ అన్నది ఒక్కొక్కరి వ్యక్తిగత ఆలోచనావిధానాన్నిబట్టి ఉంటుంది. వీటిల్లో ఎవరి స్టయిల్ కరెక్ట్ అన్నది పాయింట్ కాదు. టార్గెట్ రీచ్ కావడమే పాయింట్.

కోట్లు కుమ్మరించిన నిర్మాతకు తిరిగి డబ్బులు వచ్చేలా చెయ్యడమే ఇక్కడ ప్రధాన టార్గెట్.

ఇప్పటి సినిమా బిజినెస్, ఒకప్పటి సినిమా బిజినెస్ పూర్తిగా వేరు .. ఏ యాంగిల్‌లో చూసినా.

సినిమా మేకింగ్ నుంచి, దాని ప్రమోషన్, ఎగ్జిబిషన్ విషయాల్లో ఆధునికంగా ఎన్నో ఊహించని మార్పులు వచ్చాయి. ఊహించనంత వేగంగా మరెన్నో మార్పులొస్తున్నాయి.

ఇదివరకటిలాగా - సినిమా ఎలా ఉన్నా, ఓపిగ్గా దాన్ని మూడు గంటలపాటు కూర్చొని చూసే ప్రేక్షకులెవ్వరూ లేరిప్పుడు. చెప్పాలంటే, ఫిలిం మేకర్స్ కంటే వ్యూయర్స్‌కే ఇప్పుడు చాలా విషయాలు చాలా బాగా తెలుసు.    

ఏ సినిమా చూడాలి, ఏ సినిమా చూడొద్దు అనేది క్షణంలో నిర్ణయం తీసుకోడానికి ఉపయోగపడే టెక్నాలజీ ఇప్పుడు వ్యూయర్ చేతుల్లో ఉంది.

అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా .. ఇప్పుడు సినిమా అంటే ఒక వారం, లేదా రెండు వారాలే! 50 రోజులు, 100 రోజులు అని తమ సినిమా గురించి ఎవరైనా అన్నారు అంటే .. వారి గురించి కొంచెం కిందా మీదా చూసి ఆలోచించాల్సి ఉంటుంది.

ఈ నేపథ్యంలో - సినిమా ప్రమోషన్ అనేది అసలు సినిమా కంటే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇవాల్సిన అంశంగా మారింది.

కట్ టూ వర్మ -

సింగిల్ పైసా ఖర్చులేకుండా మీడియాను ఎలా తనవైపు తిప్పుకోవాలో వర్మకు తెలిసినంతగా మరొక డైరెక్టర్‌కు తెలియదు:

> నా తర్వాతి సినిమా "వంగవీటి" అన్నాడు వర్మ. సెన్సేషన్ స్టార్టెడ్.
> తెలుగులో ఇది నా చివరి సినిమా అన్నాడు. ఇదింకో సెన్సేషన్.
> కమ్మ .. కాపు సాంగ్ రిలీజ్ చేశాడు. ఇదో పెద్ద రగడ.
> నాకు తెలిసినంతగా విజయవాడ గురించిగానీ, అక్కడి రౌడీయిజం గురించి గానీ ఇంకెవ్వరికీ తెలీదు అన్నాడు. ఇలాంటి మరెన్నో ట్వీట్ల వర్షం కురిపించాడు. ఇదో పెద్ద క్యూరియాసిటీ. 
> ఈలోపు ఆయనకు బెదిరింపులు! అవి నిజం కావొచ్చు. జిమ్మిక్ కావొచ్చు. కానీ, సెన్సేషన్!
> ఆ వార్నింగులకు వర్మ కౌంటర్ వార్నింగులు!! అది కూడా .. ఫ్లైట్ టికెట్, హోటల్ రూం  వగైరా పూర్తి వివరాలిస్తూ.

కట్ చేస్తే - 

ఇంతకుముందెన్నడూ లేని విధంగా .. ఒక ఫాక్షనిస్ట్ సినిమాను మించి పెద్ద కాన్వాయ్. వందలాది బైకులు. వేలాదిమంది జనం.

ఇంతకంటే పెద్ద ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ ఏముంటుంది?

ఒక సినిమా స్క్రిప్టు, షూటింగ్ కంటే ముందే దాని ప్రమోషన్, బిజినెస్ ఒక రేంజ్‌కెళ్లిపోయాయి.

సినిమా ఇండస్ట్రీ భాషలో .. 'వంగవీటి' హిట్టా ఫట్టా ఇక అనవసరం.

టార్గెట్ రీచ్‌డ్.

ఇప్పుడు కూల్‌గా తన రిసెర్చ్ పూర్తి చేసుకొని, తను అనుకున్నవిధంగా సినిమా తీసేస్తాడు వర్మ. ఈలోపు మరెన్నో సంచలనాలుంటాయి. ట్వీట్ల ద్వారా. వాటి రియాక్షన్ ద్వారా.

ఇలా చాలామంది డైరెక్టర్లు చేయాలనుకుంటారు. కానీ చేయలేరు. దానిక్కావల్సింది గట్స్. నా ఇష్టం అనుకొనే ఒక మైండ్‌సెట్. అదంత ఈజీ కాదు.

దటీజ్ వర్మ! 

హాపీ బర్త్‌డే, కె సి ఆర్!

రాష్ట్ర అసెంబ్లీలో ఒకప్పుడు తెలంగాణ పదాన్నే నిషేధించారు అని విన్నప్పుడు రక్తం మరుగుతుంది.

అదే అసెంబ్లీలో - తమ పార్టీ అధినేతలకు చెంచాగిరీ చేస్తూ, నోరెత్తక కూర్చున్న అనేకమంది ‘సన్నాసి’ తెలంగాణ ప్రాంత మంత్రులను, ఎమ్మెల్లేలను గుర్తు చేసుకున్నప్పుడు సిగ్గనిపిస్తుంది.

ఇలాంటి నేపథ్యంలో - దశాబ్దాలుగా లేస్తూ, పడిపోతూ .. నివురుగప్పిన నిప్పులా ఉన్న తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని ఉవ్వెత్తున ఎగిసి, నింగిని అంటుకునేలా రగల్చడానికి ఒక ఉద్యమ నాయకుడు అవసరమయ్యాడు.

ఆ అవసరాన్ని గుర్తించి - తెలంగాణ సాధనే తన జీవితాశయంగా, జీవితంగా మార్చుకొని - తిరుగులేని ఉద్యమనాయకుని అవతారమెత్తిన ఒకే ఒక్కడు కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర రావు .. ఉరఫ్ .. కె సి ఆర్.

తన తిండి, తిప్పలు, గాలి, నీరు, నిద్ర .. అన్నీ తెలంగాణగా పద్నాలుగేళ్లపాటు ఉద్యమంలో నానా విన్యాసాలు చేశాడు కె సి ఆర్.

ఎన్నో అడ్డంకులు. అవమానాలు. ఎదురుదెబ్బలు. ఎగతాళి. తిట్లు. శాపనార్థాలు.

అయినా చెక్కు చెదరని ఏకాగ్రతతో - ఎదుటివారికి ఎప్పటికప్పుడు ఊహించని ట్విస్టులు ఇస్తూ, తికమకపెడుతూ, అవేశం రగిలినప్పుడు తిడుతూ, అవసరమైనచోట అణకువ పాటిస్తూ, అందరిని కలుపుకుపోతూ - ఉద్యమాన్ని ముందుకే నడిపాడు తప్ప .. ఎట్టిపరిస్థితుల్లోనూ ఆ జ్వాల ఆరిపోనివ్వలేదు.

ఏం మేధస్సు .. ఎంతటి వాగ్ధాటి .. అసలు ఏమిటా జ్ఞాపక శక్తి ..

ఎంత పట్టుదల .. ఎంత ఓర్పు .. ఎంత శక్తి .. ఎంత మానవత్వం .. ఎంత చాకచక్యం .. ఎన్ని ఎత్తులు .. ఎన్ని జిత్తులు ..

అన్నీ ఒకే ఒక్క లక్ష్యం కోసం.

అది .. తెలంగాణ సాధన.

ఈ ఒక్క లక్ష్యమే కె సి ఆర్ నోటివెంట విసరడానికి సిధ్ధంగా ఉన్న గ్రెనేడ్ లాంటి ఒక మాటగా వేలాదిసార్లు వినిపించింది. తెలంగాణ ప్రజల గుండెల్లో ప్రతిధ్వనించింది:

"తెలంగాణ తెచ్చుడో .. సచ్చుడో!"

ఎంత ఆత్మ విశ్వాసం .. ఎంత తెగింపు .. ఎంత లేజర్ ఫోకస్ ..

చివరికి ఒక రోజు - "ఆంధ్రప్రదేశ్ నుంచి డిల్లీ వెళ్తున్నాను. మళ్ళీ నేను అడుగుపెట్టేది తెలంగాణ గడ్డమీదనే!" అని చెప్పిమరీ వెళ్లాడు కె సి ఆర్.

చెప్పినట్టుగానే, నాలుగురోజుల తర్వాత .. డిల్లీ నుంచి తెలంగాణ గడ్డమీదనే మళ్ళీ కాలుపెట్టాడు కె సి ఆర్.

దటీజ్ కె సి ఆర్!

విజయమే లక్ష్యంగా - వందలాది నాయకుల్ని, వేలాది గ్రూపుల్నీ సంఘాల్నీ, కోట్లాది ప్రజలను సమన్వయం చేసుకొంటూ - పడుతూ, లేస్తూ, పరుగెత్తుతూ, పరుగెత్తిస్తూ - ఉద్యమాన్ని ఉరకలెత్తించి గమ్యం చేర్చిన కె సి ఆర్ గత పద్నాలుగేళ్ల జీవితం, నా జీవితకాలంలో నేను స్వయంగా నా కళ్లముందు చూసిన ఒక విజయ గాథ.

కాగా - ఈ గమ్యం చేరుకోవడం కోసం ఆయన వేసుకున్న బ్లూప్రింటు, అనుసరించిన వ్యూహం, నడిపించిన డిప్లొమసీ, కూడగట్టిన లాబీయింగ్, వేసిన ఎత్తులు, చేసిన జిత్తులు, ఆవేశంలో అరచిన అరుపులు, పడిన తిట్లు, పాటించిన మౌనం, పెట్టిన చెక్‌లు .. అదంతా ఒక యుధ్ధ తంత్రం.

ఆరు దశాబ్దాలుగా రగిలిన తెలంగాణ ప్రజల మనోవాంఛను నిజం చేసిన అంతటి ఒక వ్యక్తికి, ఉద్యమశక్తికి .. రేపటి మన బంగారు తెలంగాణ రూపశిల్పికి, దాని సాధనకోసం మొక్కవోని దీక్షతో ముందుకు సాగిపోతున్న సిసలైన రెనెగేడ్ కార్యసాధకునికీ .. ఒక రచయితగా, ఒక చలనచిత్ర దర్శకుడిగా,  ఒక అభిమానిగా, ఒక తెలంగాణ బిడ్డగా ఇవే నా హార్దిక హృదయపూర్వక జన్మదిన శుభాకాంక్షలు! 

గై ఆన్ ది సైడ్‌వాక్

ఈ బెస్ట్ సెల్లర్ ఇంగ్లిష్ నవల వచ్చే మార్చి 10 నాడు  ప్రపంచమంతా విడుదల కాబోతోంది.

భరత్‌కృష్ణ తొలి నవల ఇది. అయినా, ముందే 'బెస్ట్ సెల్లర్' అని గర్వంగా చెప్పగలుగుతున్నానంటే .. అది నా నమ్మకం. రేపు కాబోయే నిజం.

చెప్పాలంటే .. ఈ నవలా రచయితకు నేను ఫ్యాన్‌ని!

కట్ టూ భరత్‌కృష్ణ - 

గుంటూరులోని ఓ కేంద్రప్రభుత్వ విద్యాసంస్థలో సుమారు పాతికేళ్లక్రితం ఓ రెండేళ్లు పనిచేశాన్నేను.

ఆ రెండేళ్లలో, నేను చాలా దగ్గరగా గమనించిన విద్యార్థులెందరి పేర్లో నేనిప్పుడు కూడా చెప్పగలను:  రాజశేఖర్ బాబు, సి హెచ్ వి కె ఎన్ ఎస్ ఎన్ మూర్తి, బోడా సాంబశివరావు, సజ్జా సాంబశివరావు, కొల్లూరి వీరరాఘవ, సురేష్‌బాబు, ఎన్ వి ఎస్ ఆర్ కె ప్రసాద్, దిలీప్, దుర్గారామ్, మోహన్‌రావు, మస్తాన్, సత్యంబాబు, ముత్తయ్య, నాగరాజు, లక్ష్మీకుమార్; లక్ష్మీకవిత, సౌజన్య, మమత, బేబి, ఉషారాణి, రమాదేవి, వీణ, విద్య, చైతన్య, సూరం మాధవి, సుష్మ,  వాగ్దేవి, లీల .. ఇలా కనీసం ఇంకో 100 మంది విద్యార్థుల పేర్లు నేను చాలా ఈజీగా చెప్పగలను.

వీళ్లంతా ఒక్కొక్కరు ఒక్కోవిధంగా నాకు గుర్తుండిపోయారు. ప్రతి ఒక్కరిలో ఏదో ఒక ప్రత్యేక లక్షణం. ఏదో ఒక ప్రత్యేకత.            

అప్పటి ఆ విద్యార్థుల్లో ఇప్పుడు కొందరు ఐ ఎ యస్ లయ్యారు. ఎందరో డాక్టర్లు, ఇంజినీర్లయ్యారు. చాలా మంది సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజినీర్లు, లెక్చరర్లు అయ్యారు. మరెందరో మంచి బిజినెస్‌మేన్‌లయ్యారు. ఇంకెందరో రకరకాల ఫీల్డుల్లో, వివిధహోదాల్లో, విదేశాల్లో కూడా ఉన్నారు.

ప్రస్తుతం తమిళనాడులోని మధురై జిల్లా కలెక్టర్ అప్పటి మా విద్యార్థి కొల్లూరి వీరరాఘవ! మొన్న ఫిబ్రవరి 2 నాడే ప్రెసిడెంట్స్ అవార్డ్ కూడా తీసుకున్నాడు.

అప్పుడు, అలా నేను చాలా దగ్గరగా గమనించిన విద్యార్థుల్లో కొందరితో నాకిప్పటికీ మంచి కమ్యూనికేషన్, మరెంతో మంచి అనుబంధం ఉంది. వాళ్లను నేను అభిమానిస్తాను. చెప్పాలంటే .. వారికి నేను ఫ్యాన్‌ని.

అదిగో, అలా .. నేను భరత్‌కృష్ణకు కూడా ఫ్యాన్‌ని!

భరత్ నవలను, దాని మాన్యుస్క్రిప్ట్ దశలోనే చదివిన క్రెడిట్, ఆనందం, గర్వం నాకున్నాయి. గర్వం ఎందుకంటే .. నేను చూస్తుండగా, నా కళ్లముందు ఎదిగిన నిలువెత్తు వ్యక్తిత్వం భరత్.

భరత్ ఈ నవల కాన్‌సెప్ట్‌ను అనుకున్న క్షణం నుండి, దాన్ని తను రాయడం పూర్తిచేసేవరకు ప్రతి స్టేజ్ నాకు తెలుసు. ప్రతి స్టేజ్‌లో తన భావాల్ని నాతో పంచుకున్నాడు. నిర్మొహమాటంగా తన ఉద్దేశ్యాల్ని నాకు చెప్పాడు.

బేసిగ్గా నేనూ రచయితనే కాబట్టి - నాకు తోచిన ప్రతి చిన్న అంశాన్నీ అతనితో చర్చిస్తూ, ప్రతి జాగ్రత్తనీ వివరిస్తూ, ఈ నవలను చాలా తొందరగా రాయమని భరత్‌ని బాగా పోరుపెట్టింది నేనే. అది బయటికి రావడం ఆలస్యమౌతుంటే ఏమీ చేయలేక నిస్సహాయంగా చూస్తుండిపోయిన మొదటి సాక్షిని కూడా నేనే.

కట్ టూ మార్చి 10 -

ఇప్పుడు .. అన్ని అవాంతరాలను అధిగమించి, భరత్‌కృష్ణ రాసిన "గై ఆన్ ది సైడ్‌వాక్" నవల ఈ మార్చి 10 నాడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా రిలీజ్ కాబోతోంది. ఈ ఎక్జైట్‌మెంట్‌ను ఎంజాయ్ చేస్తున్న మొదటి వ్యక్తినీ, మొదటి పాఠకుడినీ నేనే కావడం నాకు మరింత ఆనందంగా ఉంది. 

ఒక అంతశ్శోధన

కొత్త సినిమా స్టార్ట్ చేసే వరకూ ఇంక బ్లాగ్ వైపు చూడొద్దనుకున్నాను.

నగ్నచిత్రం ఏదో ఒకటి రాయడానికి కాదు. నేను రాసింది కనీసం ఒక్కరికైనా నచ్చాలి. ఆనందం ఇవ్వాలి. ఎట్‌లీస్ట్ ఆ క్షణం ఆలోచింపచేయాలి.

ఇంక ఈ బ్లాగ్ ద్వారా నేను ఆశించే మరో ప్రయోజనం .. నా సినిమాల ప్రమోషన్.

నా సినిమా జరుగుతున్నంతసేపూ - ఆ ప్రాసెస్‌లో .. నాకు తోచిన, రాయాలనిపించిన ప్రతి చిన్న అంశం మీద కూడా ఏదో ఒకటి రాస్తాను. ఇంక ఆ చిత్రానికి పనిచేస్తున్న ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లలో కూడా దాదాపు ప్రతి ఒక్కరి గురించీ రాస్తాను.

కట్ టూ అసలు పాయింట్ - 

నిన్ననే ఒక ట్వీట్ పెట్టాను. "ఫెబ్ ఈజ్ ఫర్ ఫ్రీడమ్" అని.

అంటే, ఈ ఫిబ్రవరి నెలలోనే ఎప్పటినుంచో నేను కోరుకొంటున్న ఫ్రీడమ్ తెచ్చుకోబోతున్నాను. కోరితెచ్చుకొన్న కొన్ని తలనొప్పుల్లోంచి ఫ్రీ అయిపోవాలనుకొంటున్నాను. కనీసం ఆ ప్రాసెస్ అయినా ప్రారంభం కావాలి. ప్రారంభిస్తాను.

అదీ, ఈ ఫిబ్రవరిలోనే!

మరోవైపు నా కొత్త సినిమాలు కూడా  ప్రారంభించబోతున్నాను. అందులో మొదటిది నా ఆత్మీయ మిత్రునితో కలిసి చేస్తున్నాను. నిజంగా అదొక చాలెంజింగ్ ప్రాజెక్ట్ అవుతుంది నాకు.

ఇదంతా ఎలా ఉన్నా .. అన్నిటికంటే ముందు, అసలు ఈ బ్లాగ్ నా కోసం నేను క్రియేట్ చేసుకున్నది. కాబట్టి, ఏదో క్షణికావేశంలో అర్థంలేని నిర్ణయాలను తీసుకోవడం ఫూలిష్‌నెస్ అవుతుంది.

సినిమాల దారి సినిమాలదే. బ్లాగింగ్ బ్లాగింగే.

నామట్టుకు నాకు .. బ్లాగింగ్ ఒక మినీ లేబొరేటరీ. ఒక థెరపీ. ఒక స్పిరిచువల్ ప్రాక్టీస్. ఒక యోగా. ఒక ధ్యానం. ఒక అంతశ్శోధన. ఒక అంతర్మథనం.

నా ఈ నగ్నచిత్రం లో నన్ను నేను చూసుకుంటున్నాను. నాలో ఉన్న నన్ను ని విశ్లేషించుకుంటున్నాను. 

ఏది వ్యక్తిగతం?

"పబ్లిక్‌లోకి వచ్చాక ఎవరి వ్యక్తిగతం కూడా వ్యక్తిగతం కాదు. అంతా పబ్లిక్కే!" .. కొంచెం అటూఇటుగా ఇదే మాటను శ్రీశ్రీ ఎక్కడో అన్నట్టు గుర్తు.

అప్పటి విషయం ఏమోగానీ, సోషల్ మీడియా అనేది మన జీవితంలో ఒక విడదీయరాని భాగమైన ఈ రోజుల్లో మాత్రం పైన చెప్పిన మాట చాలావరకు నిజం. పబ్లిక్‌లోకి వచ్చిన ప్రతి చిన్నా పెద్దా సెలబ్రిటీస్, పొలిటీషియన్స్, ఇతర వి ఐ పి లకే కాదు .. ఇప్పుడిది అందరికీ వర్తిస్తుంది.

ఫేస్‌బుక్‌లో "అస్సలు వ్యక్తిగతం కాదు" అనుకున్న స్టఫ్ ఏది పోస్ట్ చేసినా - కనీసం అంతర్లీనంగానైనా ఆ పోస్ట్ ఆ వ్యక్తి మనస్తత్వం, ఆలోచనాధోరణినిని కొంతైనా ప్రతిబింబిస్తుంది. ట్వీట్స్, బ్లాగింగ్ విషయంలోనూ అంతే. వ్యక్తిగతం కానిది ఏది రాసినా, రాస్తున్నామనుకున్నా .. అందులో ఎంతో కొంత మన వ్యక్తిత్వం, వ్యక్తిగతం తొంగిచూస్తుంది. తప్పదు.

కట్ టూ నా వ్యక్తిగతం - 

ఫేస్‌బుక్, ట్విట్టర్, బ్లాగ్ .. ఇవన్నీ కలిపి ఒక ఎంటిటీగా నా ప్రయోగశాల. నా మెడిటేషన్ సెంటర్. నా ఏకాంతం. నా ఆత్మశోధన. నా అంతరంగం.

మొత్తంగా - ఒక నేను.

నా జీవితం, జీవనశైలి, నా ఆలోచనలు, నా అంతరంగం, నా సంఘర్షణలు, నా సమస్యలు, నా ఆనందాలూ,నా ఆవేదనలూ అన్నీ వీటిలో అలా రిఫ్లెక్ట్ అవుతుంటాయి. నేను వద్దనుకున్నా.

అలా అవకూడదు అని ఎవరైనా అనుకుంటున్నారంటే, అంతకంటే ఫూలిష్‌నెస్ మరోటి ఉండదు. ఆ ఫూలిష్‌నెస్ నుంచి నేను ఎన్నడో బయటపడ్డాననే అనుకుంటున్నాను. కాకపోతే, అణచిపెట్టుకొంటున్న నా అగ్రెసివ్ ఆలోచనలనెన్నింటినో నిర్భయంగా, డైరెక్ట్‌గా, నా మనసులో అనుకున్నంత ఓపెన్‌గా షేర్ చేసుకొనే సమయం కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను.

ఆ స్వతంత్రాన్ని అతి త్వరలోనే సాధిస్తాను. ఆ నమ్మకం నాకుంది.

ఒకే ఒక్కడు!

"ఈ మధ్య ఫేస్‌బుక్ అంతా ఒకే ఒక్క ప్రొడ్యూసర్ తెగ దున్నేస్తున్నారు. ఎవరో చెప్పగలరా?" అని మొన్న సరదాగా నా టైమ్‌లైన్ మీద ఒక పోస్ట్ పెట్టాను. వెంటనే ఆన్సర్ వచ్చేసింది.

తుమ్మలపల్లి రామసత్యనారాయణ.

కట్ టూ ఫ్లాష్‌బ్యాక్ - 

అది 2006 అని నాకు బాగా గుర్తుంది. ఆరోజు, శాటిలైట్‌రైట్స్ బిజినెస్ చేసే కె వి వి అనే ఒక థర్డ్ పార్టీ వ్యక్తి ఆఫీసు హాల్లో మా మేనేజర్‌తో కలిసి కూర్చునివున్నాన్నేను. అప్పుడా ఆఫీస్ శ్రీనగర్ కాలనీలోని ఒక ఇంట్లో ఫస్ట్ ఫ్లోర్‌లో ఉండేది. 

అప్పుడే - చూడ్డానికి చాలా మామూలుగా ఉన్న ఒక వ్యక్తి మేం కూర్చున్న అదే హాల్లోకి ఎంటరయ్యాడు. పక్కనే ఉన్న ఇంకో సోఫాలో కూర్చుని, ఏదో ఫిలిం మేగజైన్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.

"ఇదిగో ఈయనే .. రామసత్యనారాయణ అంటే! 'శాటిలైట్ సినిమాలు' తీస్తాడు!!" అని అక్కడున్న ఒకరు చిన్నగా నాతో అన్నారు. తర్వాత ఆయన గురించే ఇంకా ఏవేవో నాలుగు మాటలు అదే హాల్లో ఉన్న ఇంకొందరు కూడా మాట్లాడుకున్నారు.

అప్పుడు నేను విన్న ఆ మాటలన్నిటిలోనూ ఒకరకమైన చిన్నచూపు, ఎగతాళి నేను గమనించాను.

అవన్నీ ఆయనకు వినిపిస్తున్నా, అసలేమీ పట్టించుకోకుండా చేతిలో ఉన్న మేగజైన్‌లో సినిమా న్యూస్ చదువుకొంటూ కూర్చున్నారాయన. ఆ దృశ్యం నాకింకా గుర్తుంది.

కట్ చేస్తే - 

అదే 2006 లో, నిర్మాతగా ఆయన 13 సినిమాలు తీసి రిలీజ్ చేశారు.

అది రికార్డ్. గ్రేట్ రికార్డ్!

దాదాపు అంతా స్టార్స్‌తోనే సినిమాలు తీసిన రామసత్యనారాయణ, ఇప్పటివరకు మొత్తం 78 సినిమాలు తీశారు. ఈ మొత్తం 78 సినిమాల్లో కేవలం 4 మాత్రం డబ్బింగ్ సినిమాలు.  ఆయన భీమవరం టాకీస్ బ్యానర్లో ప్రస్తుతం ఇంకో 2 సినిమాలు ప్రొడక్షన్లో ఉన్నాయి. ఏ ఒకటో, రెండో సినిమాల్లో కొంచెం హెచ్చుతగ్గులు తప్ప ఆయనకు అసలు నష్టం అంటే ఏమిటో ఇప్పటివరకూ తెలియదు!

కట్ టూ హిజ్ సక్సెస్ సాగా - 

ఎవరో ఏదో అనుకుంటారని సగం సగం పనులు చేయలేదాయన. తను అనుకున్న విధంగా సినిమా వ్యాపారం చేశారాయన. శాటిలైట్ రైట్స్ ఉన్నప్పుడు అందరూ ఆ రైట్స్‌ను దృష్టిలో పెట్టుకొనే సినిమాలను ప్లాన్ చేశారు. ఆయనా అదే చేశారు.

అయితే, ఎవరి బిజినెస్ స్టైల్ వారిది.

ఇక్కడో గొప్ప విషయం మనమంతా గమనించాలి. శాటిలైట్ రైట్స్ లేని ఈరోజుల్లో కూడా - కేవలం థియేటర్ బిజినెస్‌ను నమ్ముకొని, ఎలాంటి బ్రేక్ లేకుండా, రోజూ తన సినిమాల షూటింగ్ పనిలోనే బిజీగా ఉన్నారు రామసత్యనారాయణ.

దటీజ్ హిజ్ బిజినెస్ స్టైల్!

2004 లో సినీరంగప్రవేశం చేసిన రామసత్యనారాయణ - ప్రారంభంలో ఒక పెద్ద దెబ్బ తిన్నా వెనక్కి తగ్గలేదు. వెనుదిరిగిపోలేదు. "సినిమాతీయడానికి లక్షలు కాదు కావల్సింది, లక్ష్యం" అనుకున్నారు. కేవలం 12 ఏళ్లలో - నిర్మాతగా ఇప్పటివరకూ ఆయన తీసిన మొత్తం 78 సినిమాల్లో హిందీ, ఇంగ్లిష్, తమిళం, భోజ్‌పురి సినిమాలు కూడా ఉన్నాయి.

తన 73, 74 వ సినిమాలకు ఏకంగా జాతీయస్థాయిలో ఒక పారలల్ ఇండస్ట్రీని నడిపిస్తున్న రామ్‌గోపాల్‌వర్మ నే దర్శకునిగా తీసుకోగలిగే స్థాయికి రీచ్ అయ్యారు. ఆయనతో "ఐస్‌క్రీమ్", "ఐస్‌క్రీమ్2" సినిమాలు తీశారు. ఇంకా తీస్తూనే ఉన్నారు.

ఆర్ జి వి తో ఆయన తీస్తున్న "ఎటాక్", "స్పాట్" సినిమాలు ఇంకా ప్రొడక్షన్లో ఉన్నాయి.

కట్ చేస్తే -

ఇప్పుడు టీవీ ప్రోగ్రామ్‌లు, సినిమా ఫంక్షన్లు, ఫిలిం న్యూస్‌లు, ఫేస్‌బుక్ .. ఎక్కడ చూసినా ఆయనే కనిపిస్తున్నారు.

రామసత్యనారాయణ.

మరి .. అప్పుడు 2006 లో, ఆరోజు, ఆయన మీద కామెంట్స్ చేసినవాళ్లంతా ఎక్కడున్నారో నాకు తెలుసు. ఆయన వైభవాన్ని చూస్తూ అక్కడే ఉన్నారు. కేరాఫ్ గణపతి కాంప్లెక్స్. లేదంటే క్రిష్ణానగర్ గల్లీలు!

ఒక సినిమాతీసి రిలీజ్ చేయడమే కష్టంగా ఉన్న ఈ రోజుల్లో - ఈ కొత్త సంవత్సరం 2016 లో, ఇప్పటికే, 10 మంది కొత్త దర్శకులతో 10 కొత్త సినిమాలు ఎనౌన్స్ చేశారు. వాటిలో 2 సినిమాలు ఆల్రెడీ స్టార్ట్ అయ్యాయి.

ఇవి కాకుండా, 4 డబ్బింగ్ సినిమాలు కూడా రిలీజ్‌కు రెడీగా ఉన్నాయి.

ఆల్ ది బెస్ట్ రామసత్యనారాయణ! యూ రియల్లీ రాక్ ..  

మూవీస్కేపింగ్!

స్వాగత్‌గ్రాండ్‌లో సుమారు నాలుగు గంటల చర్చలు!

ఈ మధ్యకాలంలో అంతసేపు, అంత ఆత్మీయంగా, అంత నిర్మాణాత్మకంగా ఎవ్వరితోనూ నేను మీటింగ్స్‌లో కూర్చోలేదు. కానీ, ఇవాళ జరిగిందది.

ఆయనెవరో కాదు ..

నా ఆత్మీయ మిత్రుడు, జాతీయస్థాయిలో నాలుగోస్థానంలో గుర్తించబడిన ప్రముఖ లాండ్‌స్కేప్ డిజైనర్ కె పి రావు.

శరద్‌పవార్, జయలలిత, సోనమ్‌కపూర్ మొదలైన వారెందరితోనో పనిచేసిన స్థాయి ఆయనకుంది. ఆయన్ని మరీ ఇబ్బంది పెట్టకుండా ఉండటంకోసం ఇంకా చాలామంది వి ఐ పి లు/సెలబ్రిటీల పేర్లు నేనిక్కడ లిస్ట్ చేయడం లేదు.

అంత "డౌన్ టూ ఎర్త్" వ్యక్తిత్వం ఆయనది.

ఇండియాలోనూ, బయటా - ఎన్నో అత్యున్నతస్థాయి కార్పొరేట్ కంపెనీలు, సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలు, ఇతర ఎన్నో సంస్థల అధినేతలెందరో ఆయన అపాయింట్‌మెంట్ కోసం నెలలకొద్దీ వెయిట్ చేస్తుంటారు. ఇది అతిశయోక్తికాదు. వాస్తవం.

నేనక్కడ కూర్చుని ఉండగానే ఫోన్లో ఒక విదేశీ కంపెనీకి తన అపాయింట్‌మెంట్ జూన్‌లో ఇచ్చారు. ఇది జనవరి!

అలాంటి నా మిత్రుడు రావు, నేనూ కలిసి ఒక హోటల్లో కల్సుకొని, ఒక నాలుగు గంటలపాటు చర్చించుకున్నామంటే .. ఎవరైనా ఇట్టే ఊహించవచ్చు .. విషయం ఎంత సెన్సేషనల్‌ది అయ్యుంటుందో!

ఏంటా విషయం?
ఏంటా ప్రాజెక్ట్?
ఎప్పుడు .. ఎక్కడ .. ఎలా?

కొద్దిరోజుల్లోనే ఇవన్నీ మీకు తెలుస్తాయి. అప్పటిదాకా చిన్న సస్పెన్స్.

అంతే.

థాంక్ యూ మై డియర్ ఫ్రెండ్, రావు గారూ!